2e of toch niet?

A

Anoniem

Guest
Ik wil even mijn twijfels delen, heb er de hele nacht van wakker gelegen.

Ik had sterk de wens voor een tweede kindje. En dat heb ik eigenlijk nog steeds heel erg. Mijn man heeft na maanden van twijfelen gezegd dat hij er klaar voor is. Dus ben nu ongi en het is de bedoeling niet de pil te nemen. Alleen heel stom, nu ben ik bang voor vanalles. Bijvoorbeeld hoe te doen met oppas, kunnen we dan nog wel op vakantie of leuke dingen doen, komt mijn eerste kindje dan niets te kort??

Voel me eigenlijk heel dom nu ik ineens twijfels heb. Maar mijn wens naar een tweede kindje is nog niet weg. Het is zo dubbel.

Ben ik echt dom of hebben meerdere meiden dat mee gemaakt en hoe zijn jullie hier mee om gegaan?
 
he meis,

herken je dit niet van je eerste kindje? Ik had het namelijk bij de eerste en de tweede v(waar ik nu 14 weken zwanger van ben) ook heel erg hoor...
Maar het lijkt me niet meer dan normaal... Het is opnieuw een behoorlijke verandering in jullie leven en dan is het echt niet gek om daar even bij stil te staan...
Maar meid, geloof me, het komt goed, je gaat alles vanzelf weer een juist plaatsje geven!!

x romaty
 
Hoi,

Ik ben het helemaal eens met Romaty. Behalve dat ik geen twijfels had over de eerste. Bij de tweede (Waar ik overigens nog niet zwanger van ben) hebben we heel erg twijfels gehad. We wilden het wel maar de grote vraag was: WANNEER. Aan de ene kant wil je het heel graag en wil je er ook niet te veel jaar tussen zitten want dan kunnen ze lekker met elkaar spelen en opgroeien. Maar aan de andere kant waren wij ook bang dat de eerste dan minder aandacht zou krijgen en dat we van een tweede minder zouden houden dan van de eerste. Dat klinkt misschien heel raar maar zo bedoel ik het niet hoor. Je houdt zo veel van je eerste dat je je bijna niet kunt voorstellen dat je van een tweede net zoveel kunt houden. Maar volgens mij zijn dat hele normale gevoelens en hebben meer mensen daar last van. Vraag maar eens aan mensen met meer kinderen. Zij houden ook evenveel van alle kinderen.
Groetjes, mama 1977.
 
Hoi!

volgens mij is jouw reactie heel natuurlijk hoor. Je bent bang voor wat er komen gaat, omdat je nog niet echt goed weet wat je kunt verwachten. Ik had dat bij de eerste heel erg. De omgeving deed er nog een schepje bovenop. Ben ik niet te jong, moeten we niet nog even wachten, zal het financieel wel gaan, blablabla. Nou het is allemaal goed gekomen! Nu gaan we ook voor de tweede en ik moet zeggen dat ik weer dezelfde twijfels heb... nu al voor een tweede, is dat niet snel, zal ik het wel kunnen met twee jonge kinderen, hoe gaat het financieel... blablabla.. hoe moet het dadelijk op vakantie als ik misschien wel zwanger ben haha!! Maar bij de eerste is het ook allemaal goed gekomen, dan komt dat nu ook wel goed. Bij mij vallen de twijfels gedeeltelijk weg als ik zwanger ben en de rest als ik bevallen ben. Een ding is zeker, ik laat me niet meer beinvloeden door m'n omgeving!

Veel succes en sterkte, en laat je niet overspoelen met twijfels!! Positief blijven denken.

liefs j-t
 
Heel herkenbaar hoor! En toen ik zwanger was van de tweede heb ik zelfs heel even gedacht dat ik het eignelijk toch niet wilde. Volgens mij is het de onzekerheid. Ondanks dat je het allemaal een keer hebt meegemaakt, weet je natuurlijk niet hoe de toekomst eruit komt te zien. Wat voor kindje wordt het, is het wel gezond, hoe moet dat met allerlei praktische zaken, ga ik er wel net zoveel van houden als van de eerste ... en ga zo nog maar even door.
Wij wisten allebei dat we ook nog een derde kindje wilde, en toch kwamen de twijfel gewoon weer. Maar we gaan er nu wel voor.

Ik zou die twijfels gewoon lekker even laten rondzingen in je gedachten en dan met je man besluiten wat je ermee doet. En hopelijk mag die tweede zich dan bij jullie in het gezinnetje voegen.

 
hoi dames,
Wij hebben bijna 1,5 jaar getwijfeld over een tweede, ik ben zelfs al 2x met de pil gestopt en ook weer begonnen. Ik twijfelde zo omdat ik qua leeftijd er niet zoveel tussen wilde maar mijn zoontje zo'n slecht slaper was dat we alleen nog maar moe waren en niet te vergeten prikkelbaar. Je houdt dat wel even vol maar geen 2,5 jaar!
Nu gaan we wel voor de tweede omdat zoonlief al een tijdje redelijk doorslaapt 's nachts. Wat is dat heerlijk zeg!!!
Die tijd vergeet je dan ook heel snel maar als hij dan een paar keer wakker wordt 's nachts dan weet je weer waarom je zo twijfelde.
Zoonlief is inmiddels al bijna 3 maar dat maakt me nu niet meer zoveel uit. Als er wat meer leeftijd tussen zit kunnen ze ook wel samen spelen en zo niet, dan spelen ze maar met vriendjes/vriendinnetjes!

Ik raad je dus aan om gewoon op je gevoel te vertrouwen, zolang je nog sterke twijfels hebt zou ik er nog niet aan beginnen. Zodra de positieve gevoelens de overhand hebben dan ga je ervoor!!

Succes met je beslissing!

liefs mamajb
 
Herken veel in het verhaal ... Tot voor een maand of 2 terug voelde het voor ons compleet met alleen onze dochter van bijna 2. Moest niet denken aan weer onderbroken nachten, hazenslaapjes, 6x per dag fles en luiers.

En nu ben ik toch een week geleden gestopt met de pil om te gaan voor een tweede ... Om welke reden dan ook volede het van de een op de andere week heel anders en wilden we allebei heel graag nog een broertje of zusje voor onze dochter. En alle twijfels zijn verdwenen. En vanaf deze week gaan we ook maar weer druk aan het klussen. Voordat ik zwanger werd van mijn dochter waren we reeds 2 jaar bezig ... hopen dat het deze keer iets vlotter gaat!



 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan