4e kindje??

[Anoniem]

Hallo dames!
Ik voreg me af of hier ook dames meelezen/schrijven, die al meerder kinderen hebben. (vast wel, maar ik ben zelf nieuw hier, of eigenlijk weer eens terug na heel lang weggeweest).
Mijn probleem is de eeuwige twijfel over een vierde kindje! ik heb een lieve zoon van 5 jaar, en twee lieve meisjes van ruim 3 jaar (tweeling ja). Lange tijd vond ik het wel mooi zo, zeker na de tweeling, en de daarbij behorende best zware zwangerschap. Maar de laatste tijd gaat het bij mij steeds meer kriebelen... eigenlijk zou ik best nog een kleintje erbij willen, maar slat dat wel ergens op?? Het loopt allemaal net zo lekker nu, de kids worden groter, doen geen middagslaapje meer, we kunnen weer van alles, ze zijn alle drie zindelijk, etc. Maar toch moet ik er elke dag aan denken! Nog een keertje zwanger zijn, nog een keer zo'n klein knuffelbabytje, heerlijk. In ons huis zou het wel passen, en naar een grotere auto waren we ook al aan het uitkijken, dus dat is allemaal wel op te lossen. Voor mijn man hoeft het niet persé, maar hij is wel dol op baby's en ik weet ook dat hij zo "om" zou zijn...
Hoe weet je nou wanneer je er niet meer aan moet beginnen of juist wel? (en wat als het er weer 2 zouden zijn!! dan hebben we er 5!!). maar toch laat de gedachte me niet los. Wie staat er ook de keuze wel of geen vierde, en wat zijn jullie afwegingen?
Groetjes, yvettexx

 

[Anoniem]

Hoi hoi, ik reageer ff op je vraag!
Leuk zeg een tweeling. lijkt me geweldig druk en zwaar in het begin maar nu ze groter worden alleen maar genieten denk ik.
Wij hebben 1 kindje. van nu zo'n 19maanden en zijn voor een 2de bezig. geen 2lingen in de familie dus daar hoef ik niet 'bang'voor te zijn...hihi al lijkt t me wel heel wijs!
Maar weetje wat ik denk, als je zelf denkt ik kan er nog wel 1 aan, zou ik het zeker doen! een 2ling heb je ook gered dus dan lukt 1 ook wel weer. ja en als het er 2 zijn! succes zou ik zeggen! gezellig groot gezin! daar kom je dan denk ik ook wel weer doorheen toch?!
Misschien nog even laten bezinken en er dan toch voor gaan. Te veel leeftijdsverschil zou ik nu niet meer willen denk ik , maar je hebt evt. wel weer alle tijd voor dat evt. kleintje omdat je andere 3 dan toch naar school zijn tegen die tijd!
Maar keuze is aan jullie! succes joh! moeilijke/vervelende beslissingen he zoiets... sterkte joh! ik hoor het wel..
Liefs mij

 

[Anoniem]

Hallo,

Ook ik wil even reageren. Zelf heb ik nog geen kinderen, maar zijn nu bezig voor onze eerste.
Ik wil alleen even vertellen dat ik ook uit een gezin van 4 kom. Jongen (26) Ik (22) en dan een tweeling jongen en meisje (15). Ik zou niet weten wat ik zonder mijn broertje en zusje zou moeten doen. Een groot gezin is zo ontzettend fijn. Mijn vriend komt zelfs uit een gezin van 6 (geen tweelingen) en ook hij vind zo'n groot gezin echt super.
Zoals mamajm al zei: waarom niet als je weet dat je het financieel en geestelijk e.d. aankunt. En jah, als je er weer twee krijgt dan heb je twee keer een wonder!!!!
Je kunt ook nog even wachten hiermee dat je het echt zeker weet. Ik weet niet hoe oud jullie zijn maar mijn moeder was 36 bij de laatste 2 en mijn vader 39. Ik zie nu geen problemen met het leeftijdsverschil tussen de kinderen...was alleen maar super. De 2 oudsten konden heel goed meehelpen met het verzorgen van die 2. Is denk ik ook alleen maar leuk als er wat meer verschil tussen zit. Dan krijgen de oudsten het opvoeden en de baby e.d. ook alleen maar beter mee.

Ik zou zeggen: HEEL VEEL SUCCES!!!!!!!!!!!!!!!

Groetjes mama22.

 

[Anoniem]

bedankt voor jullie leuke reacties! Ik ben trouwens 32 jaar, dus qua leeftijd zou het nog best kunnen. En financieel, tsja... een kindje erbij is wel weer een mondje te voeden natuurlijk, maar aan de andre kant, we hebben het nu echt niet slecht, en waar er 5 eten kunnen er ook 6 eten, en toen de tweeling net geboren was had ik er drie in de luiers, dus dan zou eentje nu ook wel weer te overzien zijn... de oudste (van 5) zou het echt helemaal gewedlig vinden! hij vraagt elke dag of er ooit nog een baby'tje komt bij ons. de meiden zijn er niet mee bezig, maar ja, die zijn pas 3 en hebben elkaar natuurlijk. Wat jullie ook zeiden over grote gezinnen vond ik ook erg leuk. Juist die dynamiek van grote gezinnen vind ik zo leuk en gezellig, lijkt me helemaal fantastisch! het is natuurlijk wel een beslissing die ik samen met Simon (manlief) moet nemen, als hij het niet wil, houdt het natuurlijk op. het stomme is dat ik de ene dag bijna zeker weet dat ik het nog wel wil, en dan de volgende dag denk ik weer: oh nee, waar begin ik dan aan? Zo gaan mijn kinderen sinds kort in het weekend (en nu in de vakantie, ik ben juf, en heb dus de schoolvakanties vrij met mijn kinderen) zelf naar beneden, gaan heel lief spelen en smeren zelf een broodje, en laten mij gewoon uitslapen tot een uur of 9, half 10!! Dan denk ik weer: als ik nu een baby erbij zou hebben zou dat mooi niet doorgaan, dan heb ik weer gebroken nachten! Maar ja, ook die doorsta je wel weer...
En daar komt nog bij dat over een half jaartje de tweeling ook op school zit, en dan heb ik op mijn vrije dagen (ik werk ma, di en woe) weer alle tijd van de wereld...
Het blijft moeilijk, ik pieker nog even verder, maar alvast bedankt voor jullie reacties!