Hoi, hoi,
Ik ben 31 jaar en moeder van 2 dochters, de oudste wordt volgende maand 4 jaar en de jongste is over 2 weken 1,5 jaar oud.
En sinds vanochtend yes, yes gestopt met de pil. Ik ben er best wel wat maandjes mee bezig geweest, mijn man wilde ook wel maar je moet ook weer een kamer in gaan richten en wat als de derde niet helemaal gezond, we hebben tenslote al 2 gezonde dames rondlopen of stel dat het nu wel een tweeling gaat worden of dat het minder gaat met mijn vader. De moeders(mijn oma's dus) van mijn vader en mijn moeder haar kant waren/zijn allebei een tweeling en mijn vader dus ook. Mijn vader had 2 oudere broers toen hij met zijn tweeling broer kwam. Mijn eerste zwangerschap was gewoon normaal, de tweede waren er 2 vruchtzakjes maar maar 1 zakje gevuld, de aanleg voor een tweeling was er dus. De kans is dus erg aanwezig. Mijn tweede bevalling eindigde ook nog in een totaal ruptuur, ze was te breed geschouderd en het hoofdje was er al dus er was haast bij dat ze kwam, benauwd, poepen en haar hartslagje daalde snel. Ik ben maar 1,62 meter klein en ik weeg 52 kilo. Ik heb daar dus geen goeie ervaring mee, wat een drama zeg, dat gun je je ergste vijand nog niet. De 1-ste 3495 gram en de 2-de 4080 gram en de gynecoloog zei dus al als we ooit voor een 3-de gaan is de kans op een negen ponder erg groot en er moet sowieso een mega knip gezet worden, zo zei hij dat dus precies. Ook niet iets om naar uit te kijken. Ik hoop dat ik de keuze mag maken om toch voor een keizersnee te gaan, dat is ook geen pretje maar dit het liefst nooit meer. Ik ben nu al bang dat ik weer helemaal uitscheur t/m de kringspier die was net niet helemaal door, anders had ik nu wel incontinent geweest. Wat voor mij al een hele geruststelling is is dat we zodra ik zwanger ben gelijk bij de gynecoloog terug kan, hij wil dus niet meer dat ik naar de verloskundige ga. Mijn vader is vorig jaar opgegeven, nierkanker en het is uitgezaaid naar zijn long, niets meer aan te doen. Het gaat tot nu toe goed met hem, tennist nog een keer 4 in de week. Ik hoop zo dat hij zijn derde kleinkind nog mee kan en mag maken.
Dat was mijn verhaal tot nu toe.
Tot gauw.
Groeten Kim
