attentie!! hier is drang naar positieve verhalen wie oh wie geeft me een zetje?

A

Anoniem

Guest
hallo

ow ik snak zo naar iets positiefs..
ik pieker me suf en kom steeds weer op hetzelfde uit..
het ligt niet aan mij, is domme pech, zie geen verband...
toch heb ik behoefte aan andermans ervaringen en daarom deze vraag...

wij hebben, voor sommigen wel bekend, inmiddels de 2e miskraam achter de rug..
we zijn begin dit jaar begonnen, april was het raak! juni met 11 weken een echo waarop te zien was dat het een tweeling was en niet verder ontwikkeld dan 8 weekjes..
(geen enkel voorteken gehad, achteraf miss wel een voorgevoel...)
daarna curretage en 2 maanden geklungeld met cyclus..
dan in okt zwanger!! yeah!!
net aan gewend, gelukkig niemand iets gezegd, boem! met 6 weken spontane miskraam..  en dat ook nog op mijn werk...

nu na een week de accu weer aan het opladen om normale leventje en ritme weer te pakken maar het liefst doe ik iedere dag mijn eigen ding en op mijn eigen tijd...
wil dat niet te lang want anders ben ik   bang in een gat te vallen..
zwanger raken was geen obsessie en wil ook niet dat het dat word
wel waren we er veel mee bezig en hebben daar nu geen zin meer in..
het komt zoals het komt en we focussen ons nu op andere zaken...
wie weet helpt het. vind het zo niet leuk meer .. kinderen krijgen.. pfff

nu hoop ik dat iemand dit herkent en wie weet mij weet op te beuren..


liefs ester
 
Hoi Estertje

Ik kan je zelf helaas geen positieve verhalen geven, omdat wij zelf al een jaar bezig zijn voor ons eerste kindje.
Wat ik je wel kan vertellen is dat ik sinds een paar weken onder behandeling ben bij een acupuncturist, omdat ik PCOS heb. Dit is een syndroom wat maakt dat mijn eicellen niet rijpen.
Mijn acupuncturist heeft mij laatst uitgelegd dat ze bij vruchtbaarheidsbehandelingen op 3 niveau's kunnen behandelen: 1 = de rijping van de eicel (dit doen ze dus bij mij) 2= de innesteling van het eitje in het baarmoederslijmvlies (hij zei: dit doe ik vaak bij vrouwen die een miskraam hebben gehad, dan verloopt dat proces niet goed) en stap 3= de daadwerkelijke ontwikkeling van het vruchtje.
Ik vond het zelf een erg aansprekend en logisch klinkend  verhaal, dus vandaar dat ik het je vertel. Wie weet kan je er iets mee?

Succes met alles!

Groetjes 10e
 
Hoi Esthertje,

Heftig verhaal meid, kan me voorstellen dat je het zwanger worden/zijn even niet meer leuk vindt. Ik heb wel een beetje hetzelfde gevoel. Ik ben in mei gestopt met de pil, in aug. was het raak, maar een week na de positieve test ging het mis, in oktober weer zwanger en weer bij 5 weken zwangerschap een miskraam.
Je raakt het vertrouwen in je eigen lichaam best wel kwijt na 2 miskramen. Gaan ze het bij jou nog verder onderzoeken? De verloskundige zei tegen mij dat de meeste gync. het pas na 3 miskramen allemaal gaan onderzoeken.

Ik zit nu weer op het wachtbankje....donderdag m'n NOD, ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn, maar ja, dat is toch moeilijk.

Wel een goed verhaal over die acupuncturist, ik geloof wel in alternatieve geneeswijzen.

Esther, toch hoor je ook veel positieve verhalen. Ik heb bijv. een vriendin, zij heeft 3 miskramen gehad en inmiddels heeft ze een gezonde dochter van bijna 3 jaar en is hoogzwanger vd 2e. Dus het kan wel!!! We moeten maar proberen positief te blijven.

Sterkte meid en ik hoop dat je snel gezond zwanger bent.

Groetjes,
Angel
 
Hoi Ester,

Ik heb in september 2005 een miskraam gehad met 8 weken, in oktober ben ik gecuretteerd vanwege zware bloedingen. Na de curettage heb ik een maand niets gedaan ik wilde mijn lijf en hoofd rust geven omdat ik erg verdrietig was. Wij lieten op dat moment een huis bouwen en ik was de babykamer in mijn hoofd al helemaal aan het inrichten en dan in één keer kom je met een enorme klap terug in de werkelijkheid. Ik heb me volledig op het huis gestort om mijn zinnen te verzetten, en in december tussen het klussen in huis klusten we ook in bed maar verder dachten we er niet al te veel bij na omdat we enorme stress hadden vanwege allerlei zaken die niet goed liepen in ons huis. Ik moest een paar weken later naar de dokter omdat ik wat buikpijn had en ik was zo gestrest van alle problemen in ons huis dat ik echt dacht dat ik door al die stress nooit zwanger zou raken maar een diezelfde week deed ik op advies van de HA een test en ja hoor ZWANGER! Na de blijdschap kwam de angst want wie zegt dat het nu wel goed zou gaan, in de 5e week kreeg ik een bloeding en ik heb ik helemaal overstuur mijn man op zijn werk gebeld die meteen naar huis kwam, we hebben een paar uur lang verdoofd op de bank gezeten want ik moest een week wachten op een echo  het was nu te vroeg. Tot de 11e week heb ik bloedingen gehad en ik vond het echt zenuwslopend maar op 13 november 2006 is onze prachtige zoon geboren, 4470 gram en 54 cm lang  een lekkere bolle en gezonde knul! Je ziet, het kan allemaal en ik hield me vast aan het feit dat zo veel vrouwen miskramen krijgen maar ook gewoon gezonde kindjes dus waarom zou het bij jou niet zo zijn? Het komt goed en ooit zul je een prachtig kindje in je armen sluiten daar ben ik van overtuigd!

Suc6 en sterkte met alles!

Puk
 

Hallo,

Ik kan het natuurlijk afdoen met een dooddoener dat je wel heel erg vruchtbaar bent, dat je zo snel 2 zwangerschappen hebt gehad, maar ik weet als geen ander dat je daar niks mee opschiet.

Ik zal proberen je een hart onder de riem te steken....

Ik ben in november 2005 gestopt met de pil, in de 8e ronde was ik zwanger, helemaal gelukkig en door het dolle heen.
Helaas, bij de 20-weken echo kwamen we erachter dat onze dochter Spina Bifida (open ruggetje) heeft in de ergste vorm.
We komen voor de moeilijkste keuze van ons leven....de zwangerschap afbreken zodat onze dochter rustig kan inslapen, of de zwangerschap volbrengen dan zou ze max. 3 dagen leven met heel erg veel pijn...
Onze keuze was al voor ons gemaakt, 3 dagen heel erg veel pijn was geen optie, op 18 november is onze dochter Ninthe* geboren na een zwangerschap van 21w+5dgn en na een uurtje rustig ingeslapen.
We dachten dat hebben we gehad, een dochter moeten verliezen en een bevalling van 46 uur...
helaas..... mijn bloedingen stopten niet en op 30 januari ben ik gecurreteerd op placentaresten....en dan nu eindelijk afwachten op mijn menstruatie.....en hopenlijk snel een nieuwe zwangerschap...

April 2007...ik ben 1 x ongesteld geweest.....en weer ZWANGER....we waren door het dolle heen, zagen de toekomst rooskleuriger in.....we komen erachter op "goede vrijdag" en of het voor ons een goede vrijdag was.
Na een week van het geluk te proeven, kwam vrijdag de "13e" helaas ik kreeg een miskraam bij 6 weken.

We waren weer terug bij af.....kreeg een na-controle en gelukkig had mijn lichaam het dit keer zelf opgelost....ik was helemaal schoon en er zaten weer eitjes te rijpen...

En toen kwam alles eruit....de frustratie van het opnieuw zwanger worden....ik kwam bij een psycholoog terecht en moest het van me afzetten, ik heb een dikke PUNT achter dit forum gezet....en...
30 september 2007 ik heb een nieuwe positieve test in mijn handen we zijn weer ZWANGER!!!! ik weet niet hoelang, want mijn menstruatie is na de miskraam behoorlijk ontregelt.
eerst gaan we lekker op vakantie, 2 en halve week indonesie en na terugkomst hebben we de eerste echo...

Op 26 oktober 2007 hebben wij een heerlijke echo, we horen een hartje kloppen en zien armpjes en beentjes bewegen, we zijn dan al 9 weken en 4 dgn zwanger...

Inmiddels ben ik 11w+2dgn en vind het doodeng, wil de 20-weken echo het liefst al voorbij zijn maar nu eindelijk de 3e keer ben ik zwanger en het ziet er tot nu toe goed uit...

Dus 3x kan scheepsrecht zijn, en geef de hoop niet op....

Liefs Randy
 
Hoi Estertje,
Ik zou zeggen geef d moed niet op meid.
Mijn tante had ook 4 miskramen, maar nu heeft ze 5 kinderen.
Hoewel ik 5 kinderen een beetje te veel vind, maar ze wou zo graag een meisje, en uiteindelijk na 4 jongens heeft  ze een meisje hoor
Dus, alles kan, heel veel sterkte meid
 
meiden bedankt!

wat een verhalen zeg!
ik weet wel wat ik moet vinden, denken en zeggen alleen voelt het nu niet zo.. dat duurt denk ik nog even.
het heeft me onzeker gemaakt en ook wat onstabiel. kan er weinig bij gebruiken momenteel. wilde graag aan het werk en had me beter gemeld.. echter merkte ik dat er op het werk van alles speelt en kinderachtig ook en nu ff geen zin om in dit alles plaats te nemen. trek dat nu even niet. normaliter zou me dat niet veel uitmaken maar merk nu dat er van binnen een snaar geraakt is en ik even mezelf weer terug moet vinden.
ik heb nu de keuze gemaakt om even wat tijd voor mezelf te nemen om me opnieuw op te laden. het is me teveel geworden denk ik.. 2 miskramen kort op elkaar, verhuizen etc etc..

ben blij te lezen dat ik positief mag en ga denken straks alleen nu durf ik even niet meer...


liefs es
 
Lieve Ester, het positieve dat ik je kan meegeven is dat ik na vele soortgelijke gevallen maar eens iets anders gedaan heb dan ziekenhuis in en uit, en uiteindelijk maar de raad van mijn collega's hebt opgevolgt om mijn baarmoeder te laten reinigen met een drankkuur van negen dagen. het is een man in rotterdam die veel klanten heeft en dan ook na een brief te hebben ontvangen altijd contact met je opneemt. zijn mail is madjahalah@live.nl  
deze man maakt op ouderwetse wijze kuren om je baarmoeder te spoelen en te reinigen om mogelijke blokkades op te heffen  die het zwanger worden belemmeren. zou zeggen, blijf volhouden en succes

Froetje
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan