Ben ik er klaar voor om moeder te worden?

A

Anoniem

Guest
Ik heb nooit een kinderwens gehad,maar sinds ik een nieuwe vriend heb,
ineens wel,we zijn ongeveer een jaar bij elkaar nu,met ups en downs.
Ik ben 28 nu,wil ik echt een kind,of is dit een bevlieging?
Ik heb altijd gezegd dat ik nooit moeder wil worden,ik moest er echt niet
aan denken,vreselijk leek me dat,maar nu wil ik niets liever,
hoe weet ik of het wel een goed idee is?
Ik heb wat tips nodig,want ik wil  geen fouten maken,
veel liefs
 
Hoi Teriz,

Bij mij is het begin van het verhaal anders, ik wist namelijk altijd al wel dat ik kinderen wilde, ooit. Maar wanneer dan? Sommige mensen in mijn omgeving weten dat ze met hun 27ste getrouwd willen zijn en met hun 29ste een kind willen bijvoorbeeld. Ik heb altijd gezegd dat ik dat moment niet op die manier kon duiden, volgens mij moest je het gevoel hebben er klaar voor te zijn.
We wilden eerst een fatsoenlijk huis, en een stabiele basis qua werk. En toen was het ineens zo ver: huis,vriend vast contract, ik bijna. En nog hadden we het gevoel dat we 'ooit' wel een keer een kindje zouden willen. Maar ja, je kunt het wel altijd voor je uit blijven schuiven, er is altijd wel een reden waardoor het nu niet helemaal uit zou komen..
Uiteindelijk hebben we elkaar er van overtuigd dat we het best zouden redden als er nu  een kleine zou komen. Mijn moeder was net 21 en totaal niet voorbereid op de komst van een kind, maar uiteindelijk is ook dat allemaal goedgekomen.

Maar goed, regelmatig slaat de twijfel toch wel toe hoor. Ik ben nu al best vaak heel moe als ik thuis kom van mijn werk, hoe moet dat dan als er een kleine is? Ik kan heel slecht vroeg opstaan, maar als er een kleine is.. Ik heb nog steeds geen vast contract, als ik nu zwanger zou worden is het verlof net op het moment dat mn contract afloopt. Zou ik dan wel een nieuwe krijgen.. Hoe moet dat nou met  al die reizen die ik nog wil maken, avonturen die ik nog wil beleven..  Enz Enz. Enz.

Wat ik wil zeggen is dat je volgens mij nooit met zekerheid kunt zeggen dat je er klaar voor bent. Volgens mij kan niemand namelijk,  ook al geeft iedereen advies en deelt iedereen ervaringen met je, echt goed inschatten hoe het zou zijn mét een kindje. Iedereen zegt: je leven verandert drastisch. Ja, dat snap ik ook wel. Maar concreet HOE? Geen idee. Maar we gaan er het beste van maken.

Hoe lang heb je je kinderwens nu al? Als het iets is van de laatste maand zou ik als ik jou was nog even wachten. Als het al langer speelt, tja, waarom niet? Ik denk altijd: als ik zóveel van mijn katje kan houden als ik nu doe, dan kan het met een kindje bijna niet meer misgaan. Ja toch?

Succes!
Floppie
 
Hoi Floppie,
dank je wel voor je reactie,want ik vind het zo moeilijk allemaal.
Ik heb toch al zeker een half jaar een kinderwens,maar juist omdat
ik nooit kinderen wou,voel ik me er zo onzeker over.
Ik vond kinderen altijd wel leuk en schattig enz enz. maar om ze zelf
te hebben moest ik niet aan denken.

Maar je hebt helemaal gelijk,het juiste moment dat hangt van zoveel dingen af,
je kunt het blijven uitstellen,maarja de tijd gaat toch stiekem best snel,
en ik ben nog niet oud,maar toch al weer 28.
Waar wacht ik eigenlijk op?
Er zijn zoveel dingen die beter kunnen,maar of ik daar nu op moet gaan wachten..

Mijn partner wil het en ik wil het,dus tja wat is het probleem eigenlijk?
Ik weet dat het zwaar kan worden,geestelijk en lichamelijk,dat heb ik bij
diverse vriendinnen ondervonden,die waren soms helemaal uitgeput en gestrest.

Ik wil gewoon geen dingen doen waar ik spijt van krijg,want daar word het kind de dupe van,en die heeft er niet om gevraagd.
Ik denk dat ik nog teveel twijfel over andere dingen,maar een kind wil ik wel.

Fijne dag allemaal en bedankt Floppie!


 
Doet mij een beetje aan mijn vriend denken :)

Hij heeft altijd gezegd nooit kinderen te willen...tot groot verdriet van mij natuurlijk.
Maar nu is hij helemaal omgedraait.....sinds een paar weken wilt hij het wel graag.

Er kan gewoon een moment komen, dat je er opeens heel anders over denkt. Misschien meer mee bezig bent geweest en daardoor de leuke kanten ook kunt zien van het krijgen van een kindje.

Als je nog enigzinds twijfelt zou ik ermee wachten, maar als het echt goed aanvoelt en je wilt het echt heel graag....tja...waarom niet dan :)

Niemand kan beter beoordelen of je het echt wilt, dan jijzelf.

Daarbij merk ik aan mijzelf en ook aan vrouwen in mijn omgeving dat wanneer je tegen de 30 zit je sowieso heel anders tegen dingen aan gaat kijken. Je kunt opeens heel andere dingen leuk gaan vinden, anders over dingen gaan denken, dingen die belangrijk voor je waren minder belangrijk worden en andersom.
 
Hmm,daar zou je weleens gelijk in kunnen hebben Valesca,
mijn leeftijd speelt natuurlijk ook een rol,
maar ik stond daar nooit zo bij stil.

Ik vond het gewoon raar dat ik ineens graag een kind wou,
ik ben natuurlijk anders gaan denken en doen in de loop der jaren.

Ja,ik ben er steeds meer overtuigd van dat ik het echt wil en kan,
dank je Valesca,je reactie heeft me echt goed gedaan

veel liefs

 
Ik ben blij dat je er wat aan hebt meid :)

succes met alles :)

liefs
 
Hoi Theriz,

Ik herken je verhaal ook wel een beetje.
Zelf wilde ik nooit kinderen voor m'n 30e en mijn vriend wilde helemaal niet !!
Na een jaar of 3 had ik zoiets, ik wil ze  wel!! ( ik was toen 23 )
Helaas was mijn vriend niet overtuigd...
Maar na vele gesprekken hebben we toch samen besloten om er 2.5 jaar geleden gewoon voor te gaan en we zouden wel zien hoe het zou lopen.
Inmiddels hebben we een pracht van een zoon van  1 jaar en ben ik zelfs al 12 weken zwanger van onze tweede en ik ben nu 27 !
En er is niks mooiers dan mijn kids!
Op dat moment voelde het voor ons allebei goed en hebben we de stap gemaakt en ik heb er nooit een moment spijt van gehad.

Doe wat jullie willen, je zal echt wel momenten hebben dat je denkt: oh, ik wil nog een uurtje slapen, maar dat lieve gezichtje van je kindje maakt alles goed!

Succes met je beslissing, maar ik denk dat je diep in je hart eigenlijk al een besluit genomen hebt

groetjes
Cora
 
Zelfs toen ik zwanger was van de eerste vroeg ik me nog af of ik wel echt eraan toe was. Maar ik wist wel dat ik het ooit wel wilde. Maar wanneer? Kinderen hebben is niet handig en een grote verantwoordelijkheid, en eigenlijk komt het nooit goed uit om ze te krijgen.

Wij hebben de stap op een gegeven moment maar genomen, omdat we er verstandelijk beredeneerd niet uitkwamen, maar gevoelsmatig wel wisten dat we het wilden. En toen ze kwamen waren we er heel erg blij mee. En heel soms ook wel eens even niet, zef ik eerlijk.

Kinderen krijgen is niet alleen maar een roze wolk, maar wel een hele speciale en bijzondere richting en verdieping in je leven.

En bij twijfel: doen! Je gaat heus van ze houden, daar hoef je je geen zorgen over te maken.
 
Terug
Bovenaan