bijna een vijfde

[Anoniem]

hallo allemaal,

twee weken terug hen ik een miskraam gehad na onverwacht zwanger geraakt te zijn van de vijfde. ik heb al vier kinderen in de leeftijd van vier tot twaalf jaar.
na de positieve test was ik even van mijn stuk maar kort daarna vond ik het eigenlijk helemaal geweldig, eindelijk eentje om lekker mee te tutten zonder nog een of twee peuters om me heen.
maar helaas na een week ging het al mis en wat het gekke is dat van deze onverwachte miskraam veel meer last heb dan van mijn twee andere die ik in het verleden heb gehad.
het liefst zou ik morgen weer zwanger zijn terwijl het hoofdstuk baby's al vier jaar geleden heb afgesloten.
het zou mijn leven weer totaal op zijn kop zetten, ik ben al weer 36 en ook mijn man vindt het niet verstandig maar ik kan aan niets anders meer denken.als ik denk dat het me nooit meer zou overkomen word ik spontaan depressief terwijl ik een paar maanden geleden heel tevreden was met mijn leventje.
wat vinden jullie hiervan? ben ik gek?

 

[Anoniem]

Ik heb een hele mooie zwangerschap gehad
van mijn eerste
mijn vriend wilde het er bij 1 laten
eerst had ik er vrede mee
maar toen vrienden van me weer zwanger werden had ik zo iets van
ik wil ook weer

We hebben toen er over gehad maar gelukkig dacht me vriend ook van
jaa ik wil wel
ik weet dat we het bij 2 laten
maar het zwanger worden zijn en bevallen
ging zo goed
en het zwanger zijn bevalt nu ook weer zo goed
dat ik soms denk van oooh wat sonde dat dit de laatste keer zal zijn
ik ben bang dat ik het erg ga missen

Dus in die zin begrijp ik wat je bedoelt

En qua je leeftijd ik denk dat dat een keus is
die je met je partner moet overhebben

groetjes natasja

 

 

[Anoniem]

ik vind het helemaal niet gek.aan je verhaal te horen,wil je het toch wel graag.en waarom is het onverstandig?mijn moeder werd onverwacht zwanger van mij toen ze 37 was.en ik ben kerngezond.en je krijgt extra controle.ik heb zoiets van;als het op een natuurlijke manier gebeurt zal het wel goed zitten toch?maar je moet het natuurlijk wel met je man eens zijn.als hij het niet wil...misschien moet je het even goed verwerken.sterkte!!

 

[Anoniem]

Ik begrijp het ook heel goed, ik heb ook al twee kinderen in de leeftitjd van 6 en 9 en hoop altijd nog op een 'ongelukje'..en het liefste heb ik 4 kinderen. Ik kan ook niet leven met de gedachte dat alleen de overgang nog overblijft en ik nooit meer zwanger zal worden.