delen met iemand

[Anoniem]

Hoi hoi,



Op het forum lees ik veel openhartige verhalen over de ervaringen van
het zwanger worden. Leuk om te lezen en soms ook herkenbaar.

Ik heb zelf ook de behoefte om het te vertellen in mijn omgeving.
Moeder, schoonmoeder, maar ik weet niet of dat zo verstandig is. Aan de
ene kant wil ik het delen en aan de andere kant denk ik dat ze er
misschien op gefocust zullen zijn.

Ik ben benieuwd naar jullie verhalen.



groetjes

Natasja

 

[Anoniem]

Hai Natasja,

Ik vind het ook erg lastig hoor. Wil het aan de ene kant met iedereen delen maar wil aan de andere kant dat niemand het weet !

Bij mij weet m'n zusje het (is zwanger), twee goede vriendinnen  en een paar collega's. Maar alleen die mensen waarvan ik zeker weet dat ze het voor zich houden en waarvan ik weet (wat ook gebleken is) dat ze er niet naar vragen "of het al zo is".

"Handig"  zijn collega's of "op zichzelf staande" vriendinnen die geen andere vriendinnen van je kennen en ook je familie amper of niet kennen zodat ze zich nooit tegen iemand kunnen verspreken!

 

[Anoniem]

hoi
Ik ben het er helemaal eens dat je het best aan iemand kan vertellen die iets verder van je af staat zoals een collega. Het is een lastig probleem en soms ben je echt geneigd om aan alles en iedereen te vertellen dat je gestopt bent met de pil. Dat is op zich ook prima als je daarvoor kiest. Ik heb daar niet voor gekozen en ben er achter af heel blij mee. Wij proberen al bijna een jaar zwanger te worden.
Had ik het een jaar geleden vertelt dan zou iedereen zich nu wel afvragen waarom ik niet zwanger ben.
Ik denk dat het ook niet fijn zou zijn als iedereen er nu naar zou gaan vragen ik heb het er al moeilijk genoeg mee.
Aan de andere kant kan je het wel delen met de mensen waarvan je houd. Nu blijft het iets tussen mij en mijn man en kun je er met weinig andere mensen over praten.
Je moet kiezen waar jij je prettig bij voelt.
Groetje
Bloem

 

[Anoniem]

Bedankt voor jullie reacties. Jeetje het is wel moeilijk. Ik probeer
het zo lang mogelijk voor me te houden. Totdat ik het niet meer houd.
In principe weet ik wel wie ik het toe kan vertrouwen. Het moet iemand
zijn die niet zo gauw de gelegenheid krijgt om per ongeluk de mond
voorbij te praten.

Op zich geef ik wel stille hints weg. Zo las ik op deze site dat het
van belang is dat je ingeent bent tegen rode hond. Ik weet dat niet
zeker. Mijn moeder aan de telefoon en zijdelings die vraag gesteld.
Pfff gelukkig wel, maar zou ze zich dan afvragen waarom wil je dit
weten?

Op het werk kan ik er op dit moment niets over kwijt. Ik werk er nog
maar twee maanden, dus dat lijkt me niet verstandig. Misschien denken
ze wel help die wil straks partime gaan werken en hoe zit het dan met
al dat werk...

Ik heb in ieder geval mijn vriend met wie ik gelukkig ook goed kan
praten. En anders zet ik mijn vraag/twijfel/verhaal hier op dit forum!

 

[Anoniem]

heej,

ook al zijn we nog maar in de 2e ronde, een paar  collega`s weten het dat we gestopt zijn. Je moet het toch ergens kwijt? Een collega van me is zwanger en leef echt met haar mee. Ik wil het ook het liefst tegen de hele wereld vertellen, maar doen moet je ook tegen heel de wereld vertellen na bijvorobeeld een half jaar dat er nog steeds niks is, en collega`s vind ik niet zo erg, ik werk daar niet dagelijk mee (zorg hè), zie ze niet vaak, daarom is het wat makkelijk, en zij kennen niemand van mijn vrienden en familie. Dus ik kan toch soms mijn spanningen/verhalen kwijt àls ik ze zie en niemand die dichtbji me staat weet het.

Heb mijn baas het vorige week verteld, ze maakte zo`n opmerking van: jullie willen ook jong kinderen, dus ik kan me voorstellen dat je geen 28 uur wil werken als je kinderen hebt, zeker in combinatie met je vriends werk. (ik maak het rooster, vandaar dat ik daarover in gesprek was met haar). Ik vroeg aan haar hoe ze er bij komt dat wij jong kinderen willen. Schijnbaar kon ze dat aan me merken, zei ze, en ze stond er ook niet van te kijken als ik een hafl jaar geleden al zou vertellen dat ik zwanger zou zijn !!???
Toen heb ik maar eerlijk verteld dat we gestopt zijn met de pil, ze wenste me alle succes en hoopte echt dat het snel zou lukken.
Ik was eigenlijk bang voor haar reactie, maar viel dus 100% mee!

Dus wij willen het eigenlijk zolang mogelijk geheim houden, en wel een geschikt moment hebben om het te kunnen vertellen waar heel de familie bij is (kerst, sint, mijn vriends verjaardag (januari).... maar of we dat kunnen....