Driftbui/overstuur door moe zijn

[fzggyLVe1DOFwKEf]

Hoi hoi,

Ik heb een dochter van met 4, gaat dus net naar school.. ze heeft het al eerder heel af en toe eens gehad, maar de laatste tijd meer (doordat ze moe/overprikkeld is van school).. als ze niet luistert en je probeert haar te corrigeren (ze wil geen schoenen en jas aan doen om mee naar huis te gaan na oppasdag oma&opa), dan wordt ze soms zo boos/emotioneel dat er niet meer met ze te praten is. Helemaal overstuur, gillen, niet aangeraakt willen worden. Wij weten soms niet hoe we hier mee om moeten gaan. Proberen consequent te blijven? Haar laten uitrazen op haar kamer? Er dan bij blijven of niet? Bepaalde dingen, zoals eten of douchen oid, toch wel eisen of even laten varen en gewoon naar bed? Meebewegen en op dat moment dingen toestaan die je normaal niet zou doen (bijvoorbeeld iets anders dan wij eten, omdat ze het niet wil eten)? We willen haar helpen om met zulke emoties om te gaan, maar als ze ons niet aankijkt als we tegen haar praten of niet wil luisteren naar wat wij zeggen is dat lastig. Ga je dan op een ander moment het gesprek aan? Als je het de volgende dag doet, snapt ze misschien niet meer waar het over gaat? Het moeilijkste van alles: je mag haar niet knuffelen of een kus geven, terwijl ik dat in zo'n moment super graag zou willen doen.....

Een heel relaas, maar ik weet het nu gewoon even niet meer.. wij zijn allebei heel gevoelig met een sterke wil en dat maakt het voor mij soms lastig om mijn hoofd koel te houden en het botst soms ontzettend. Juist gek, omdat ik weet dat ze precies zoals mij is, maar ook weer niet want ik vind zelf emotieregulatie ook lastig.. dus.. iemand tips?

 

[fiIDuhmQ5FQM46tC]

Hoi,

Ik herken dit van mijn nichtje. Mijn zus had hetzelfde met haar dochterje die net naar school ging, ze is nu 6. Lange dagen de hele week naar school moeten sommige kinderen heel erg aan wennen. Ze houden zich op school in en thuis (waar het veilig is) komt alles er uit. Ik zou haar laten gaan( behalve dingen dat echt niet mag uiteraard) s avonds op tijd naar bed. Vooral laten weten dat ze bij jou veilig is en kan komen praten als ze dat wil.

Mijn zus heeft dit besproken met de juf destijds en aangegeven dat ze halve dagen naar school wilde brengen. En langzaam aan opbouwen. Elke keer een beetje langer. Hier gingen ze mee akkoord. Maar niet elke school gaat overigens akkoord. Maar als ouders ga jij over je kind. Ik zou in gesprek gaan met school.

Succes!

 

[fbBpJqbHrvrX9hYg]

Eerst moet je jezelf onder controle krijgen — en voor zover ik begrijp, doe je dat al heel goed. Tijdens of direct na een driftbui heeft het meestal geen zin om iets te zeggen of uit te leggen. Het kind is gewoon nog niet klaar om te luisteren.

Als ze gekalmeerd is, kun je haar leren over emoties — bijvoorbeeld boosheid, verdriet, frustratie of overweldiging. Hierover zijn veel nuttige boeken en online bronnen te vinden.

Als jullie allebei tijd hebben en geen haast hebben, probeer dan één tot drie activiteiten te vinden die haar helpen kalmeren. Je kunt haar ook vertellen en laten zien wat jou helpt om te kalmeren. Als je niet zeker weet waar je moet beginnen, zijn er geweldige bronnen online – bijvoorbeeld de esmekeffe-winkel op Ko-fi biedt reguleringskaarten aan die erg nuttig kunnen zijn.

Het belangrijkste is oefenen. Er is niet één juiste of verkeerde manier. Het gaat erom iets te vinden dat voor haar werkt. Dat kan zijn: rustig in haar kamer of een rustig hoekje zitten, naar de lucht kijken, tekenen of schilderen, in bad gaan of eenvoudige ademhalingsoefeningen doen.

Als je een of twee kalmerende activiteiten hebt gevonden die werken, kun je die samen rustig oefenen wanneer ze kalm is. Na verloop van tijd, als ze leert omgaan met haar emoties, zullen deze moeilijke momenten voor iedereen veel gemakkelijker worden.