Hey Pien,
Ik kan je helaas, niet helpen om te vertellen hoe het is om een derde te hebben terwijl de andere twee al ouder zijn. Ik heb nl. hetzelfde "probleem". Mijn twee kinderen zijn 6 en (bijna) 5 en wij willen ook nog graag een derde.
Wij hebben bewust langer gewacht omdat wij het leeftijdsverschil tussen onze oudsten heel klein was en wij dit heel heftig vonden. Ze schelen (op 4 dagn na) 1,5 jaar. Onze jongste is na zijn geboorte erg ziek geweest en heeft lang in het ziekenhuis gelegen en daarna nog 1,5 jaar zware medicijnen, veel huilen, daarna vele oorontstekingen en operaties.
Sinds een paar jaar gaat alles z'n gangetje en wij voelen ons weer klaar voor een derde. Oké, het zal best wel heftig worden, je moet toch de kinderen op tijd op school hebben, naar sportclubjes, zwemles, naar vriendjes en vriendinnetjes brengen enz. enz.
Aan de andere kant denk ik dat ik, laat ik echt voor mezelf spreken, veel volwassener, rustiger en bewuster kan genieten dan 6 jaar geleden. Alles "gebeurde" toen gewoon en we gingen vanzelf in de hectiek mee. Nu ben ik toch weer 6 jaar ouder. Het lijkt mij voor de oudsten ook leuk om bewust mee te maken dat ze een broertje of zusje krijgen en dit zich later nog kunnen herinneren. En ach, mischien vinden ze het ook wel leuk om af en toe een flesje te geven (makkelijk toch?)
Nee hoor, wij gaan ervoor. Hopelijk jullie ook!
Liefs,
Doornroosje