En de mannen dan??

[Anoniem]

Hallo!!!

Zo grappig...zat net weer s alles te lezen, en als je al die meiden hoort, vergeet je soms ff dat er achter al die meiden ook een man staat die ook meehoopt, en dagen telt...en teleurgesteld is..

Mijn lief vroeg laatst nog of ik s wilde vragen hoe jullie mannen ermee omgaan,
Hij is blij dat dit forum er is, omdat ik daar mn eitje (geen woordspeling) kwijtkan, ,maar hij is soms bang dat ik niet genoeg bij hem terechtkan (wat wel zo is, hij begrijpt alleen soms niet  precies hoe ik me voel, want tja, het is een man, en die beleeft het toch anders)
Dus bij deze...Hoe gaan jullie mannen ermee om?

Groetjes Loes

 

[Anoniem]

Ha, leuke vraag. Mijn vriendje is er net zo druk me bezig als ik. Alleen hij hoeft niet zijn lijf in de gaten te houden en beleeft hij het wachten op de rode duivels natuurlijk heeel anders en minder gespannen. hij is ook altijd verdrietig als ik weer ongesteld ben geworden. maar hij probeert ondanks zijn eigen grote kinderwens, mij een beetje met beide benen op de grond te houden als ik weer verdrietig ben door de duivels of mijn mk van deze zomer. Hij telt inderdaad ook mee met de dagen voor nod. Het is zelfs zo erg met ons aan het worden dat we elkaar moeten blijven herinneren dat het geen frustratie mag worden, maar dat bijvoorbeeld het vrijen juist een feestje moet blijven. Kortom: net zo moeilijk en spannend voor hem als voor mij.

xxx Annette

 

[Anoniem]

Hoi hoi,

Mijn man wil gelukkig net zo graag een kindje als ik en hij is dan ook ontzettend lief voor me !! Heb hem nog nooit horen zeuren als ik weer eens druk was met van alles en nog wat  wat met  zwanger worden te maken heeft. Je hoort wel eens dat mannen zich af en toe een zaad donor voelen maar dat is bij ons gelukkig niet zo.
Vandaag zijn we met ovulatie testen begonnen en hij leeft net zo mee als ik.
Zou het ook heel erg vinden als hij totaal niet geinteresseerd was of zo, we willen toch samen een kindje.

Groetjes, Vlinder11

 

[Anoniem]

ha, inderdaad een leuke vraag!
ik merk bij mijn mannetje wel een soort verandering

toen we  net gestopt waren zat ik er meer mee dan hij, dat het niet direct lukte. hij stond inderdaad wat meer met z'n beide benen op de grond en zei dat dat vast niet raar was, dat we het gewoon weer opnieuw probeerden, en hij probeerde me  af te remmen omdat hij zag dat het er de hele dag mee bezig zijn me ontzettend nerveus maakte.

nog steeds is het natuurlijk zo dat ik in de week voor de  alles in mijn lijf voel (steekjes, pijntjes, krampjes, zere borsten, etc) zodat ik er meer (of in ieder geval op een andere manier) mee bezig ben dan hij, maar ongeveer sinds vorige ronde (5 - nu ronde 6) vraagt hij echt standaard telkens als hij thuiskomt als eerste "en?? voel je al iets??" en is hij er ook echt nerveus voor.

voelt wel fijn moet ik zeggen. eerst wist ik ook wel dat hij ook echt graag een kindje wil, maar het samen delen van de zenuwen scheelt wel een beetje.

dus hierbij: succes ook voor alle mannen!

 

[Anoniem]

Hoihoi,

Wat een leuke vraag! Nou is het bij ons zo, dat we er samen voor
gekozen hebben, maar ik wil het echt hééééél  graag..
Maar tijdens de NOD's is hij toch erg benieuwd en als het dan weer niets
zo is, toch idd beide benen op de grond houden en zeggen dat het allemaal
wel goed komt.... Maar nu na de laatste x en deze, snapt hij er nix meer van..
En vind ie het vooral vervelend dat er geen regelmaat in zit...
Nou is het een vent en neem ik het hem absoluut niet kwalijk..
Maar gelukkig snap ik er zelf ook nix meer van.. :S
Gelukkig kan ik idd ook bij hem terecht.. maar ik denk dat de man in het algemeen
zich er minder bewust van is.. Want tjaaa.. tenslotte voelen wij van alles... :S
Tot ergenissen van jezelf!!!

Liefs Ikk!