En toen lag je in het ziekenhuis...

Hierbij een beetje het verhaal:

Gister avond kreeg ik ontzettende rugpijn dat door schoot naar me buik.
Me man zei: ga lekker ff warm douchen, misschien helpt het.
Ik eerst plassen en met afvegen rood..
Daarna toch maar douchen, en ook met wassen daaro nog wat rood.

De rugpijn werd na het douchen veel erger, dus besloot me man naar de huisartsenpost te bellen.
Moest direct komen.
Daar buik onderzoek gehad van een huisarts, maar elke aanraking die hij deed, deed ontzettend zeer.

Toen heeft de verpleegster ons naar de verlosafdeling gebracht in het ziekenhuis zelf.
Mocht een bed uitzoeken, en toen kreeg ik het al in de gaten, maar zei al: ik slaap vannacht gewoon in me eigen bedje.
Uuuhh nee hoor, moest echt blijven.

Moest aan de ctg, wat ze met zn 2e moesten doen ivm de tweeling.. de kindjes waren erg ondeugend, en steeds als ze een hartje hadden gevonden,, floep weg was het kindje weer. Na 3 kwartier heeft ze het echo apparaat erbij gehaald, en daarop was ook te zien dat ze heel beweeglijk waren, en dus steeds weg schoten zodra de ctg erop kwam.

Uiteindelijk besloten te stoppen, want we hadden wel wat stukjes gehoord van de hartjes, en zagen ze goed kloppen op de echo.
Toen werd me bloeddruk gemeten, en me temperatuur.
Beide te hoog.
Daarna ging ze inwendig onderzoek doen, tjee wat deed dat zeer zeg, had al zoveel pijn..
Er kwam ook weer wat bloed mee, maar dat was normaal zei ze omdat ze me ontsluiting op had gemeten.
Alles zit pot dicht gelukkig.
Moest ook nog ff in een potje plassen, dat werd onderzocht.. maar na een uur kwam ze terug omdat me urine niet 'schoon' genoeg was, dus ze moest me urine af nemen via katheter.. ook niet echt heel erg fijn haha.

Heb iets gekregen tegen de pijn, en pilletjes om lekker te slapen.
Sliep ook zo haha.
Helaas werd ik om half 3 wakker.. er was een kindje geboren op de afdeling, die dus de rest van de nacht flink aan het janken en krijsen is geweest.. ik kon nie meer slapen.

Om 9.00 kwam de gynaecoloog, die zei dat hij me ontsluiting nog eens wilde meten, en als dat goed was, mocht ik naar huis!!
Jeeej.. ik me vader gebeld zodat hij mij kon ophalen.
Die was er om 10.00.
Wij wachten.. en wachten.. en wachten..
Had de gynaecoloog 3 spoedoperatie's en een curretage dus liep ontzettend uit, en ook de wachtkamer zat bommetje vol met patienten op de poli.
Gelukkig waren mijn pa en ik nog op me kamer, dus lag nog lekker op bed.
Uiteindelijk was ik om 14.30 aan de beurt, en was ik om 15.15 thuis.

Thuis gekome lekker gedoucht en lekker ff naar bed gegaan.. al ging dat na 10 minuten weer niet goed, want heb wéér last van erge pijn in me rug.
Nu is het ietsje afgezakt, en hoop dat dat zo blijft.
Anders vanavond maar weer bellen.

Zoals de verpleegster zei, waren het waarschijnlijk rug- weeën.

Ben nu ontzettend bang om me kindjes te verliezen, en zit nu ook de hele tijd al met tranen over me wangen.
Wat nou als het écht niet goed gaat??

Hoop dat alles toch goed mag gaan, en ze minimaal nog 3 maandjes blijven zitten en lekker bewegen.

Sorry voor 't lange verhaal
 
Hoi,

Ik ben een feb 2012 mama, maar lees je verhaal net. Wat moet dat spannend voor je zijn. Gelukkig tonen de onderzoeken niets ergs aan en bloedverlies komt vaker voor zoals je waarschijnlijk zelf ook wel weet, maar als het bij jezelf gebeurd geeft je dat toch een heel andere kijk erop.
Die kleintjes blijven gewoon lekker zitten hoor, Het wordt tenslotte veel te koud, bij jou is het nog lekker warm ;) Heel veel sterkte en hopelijk voel je je snel beter en kan je je gedachten weer een beetje verzetten.

Groetjes.
 
Jeetje, meis! Wat moet dat schrikken zijn geweest en nog! Je bent nu natuurlijk overal alert op...
Ik hoop dat je een beetje bent gerustgesteld dat ze weten wat het is geweest. Blijf je nu ook op intensieve controle hiervoor? Hoop dat je een beetje kan slapen en uitrusten.... Denk aan je, hoor!! En ze zijn met zijn tweetjes, dubbel zo sterk!!

Liefs Anna
 
Lieve schat,

Ik schrik echt een beetje van je verhaal (logisch ook, beide tweeling mama's) Wel goed dat je gelijk aan de bel hebt getrokken want je kan niet voorzichtig genoeg zijn hoor. Ben wel blij te lezen dat na alle onderzoeken toch alles goed is en je naar huis mocht maar die pijn is natuurlijk niet goed. Als je het bij het minste geringste niet vertrouwd, gewoon weer bellen hoor. Natuurlijk moeten ze nog 3 maanden bij mama blijven, dit is veels te vroeg voor ze.

Neem jij alsjeblieft je rust meis? Ik weet zeker dat dat ohzo belangrijk is bij/met een tweeling zwangerschap.

Hou je taai en ik denk aan je!! Je weet: beter 10x teveel bellen als 1x te weinig hé?!!

Liefs Lynn.
 
hoi meis

wat een verhaal zeg! hopenlijk gaat het nu al een stuk beter met je. lekker je rust pakken want nu was het gelukkig allemaal nog goed.

veel liefs
 
Jeetje wat heftig!! Kan me helemaal voorstellen dat je je verschrikkelijk zorgen maakt. Ik hoop dat alles goed blijft gaan en dat je niet weer naar het ziekenhuis hoeft. Sterkte. x
 
Terug
Bovenaan