Ervaringen/ lotgenoten zwangerschapsvergiftiging

[Anoniem]

Hoi (aanstaande) moeders,

Ik ben in 2005 moeder geworden van een geweldige dochter. Het is helaas allemaal zeker niet vanzelf gegaan. Met 13 weken ben ik veel bloed verloren (is altijd onbekend gebleven waar dit vandaag gekomen is.) ben tot en met 7 maanden erg misselijk geweest en heb veel overgegeven. Met 8 maanden ben ik in het ziekenhuis beland omdat ik in 3 dagen tijd bijna 6 kilo aangekomen was en mijn urine onjuist en mijn bloeddruk 185/123 was. Dus ook enorm hoog. Het bleek dat ik zwangerschapsvergiftiging had. In mijn omgeving kennen niet veel mensen dit. Dus er wordt luchtig over gedaan terwijl de artsen in het ziekhuis toch een tijdje voor mijn leven gevreesd hebben. Ik vind dit best wel moeilijk eigenlijk. Nu dacht ik dat ik misschien hier wel wat ervaringen van andere tegenkom en hoe jullie de periode erna ervaren hebben. Inmiddels is mijn dochter 5 maanden en heb ik er een torenhoge bloeddruk aan overgehouden. Niet leuk dus. Maar het scheelt natuurlijk dat ik een geweldige dochter heb. (zij heeft helaas wel het kiss-syndroom dus ook dat gaat niet helemaal vanzelf). En misschien hebben jullie ook ervaring met eventuele volgende zwangerschappen??? Zo het er nu naar uit ziet durf ik voorlopig geen moeder te worden. Lijkt me doodeng. Ik hoop wat van jullie te horen.
Alvast enrom bedankt natuurlijk.

Groetjes.

 

[Anoniem]

hoi

Ik heb ook zwangerschaps vergiftiging gehad alleen had de vk dat niet door. Ik ben dus thuis in elkaar gezakt en met spoed naar het ziekenhuis afgevoert waar binnen 20 minuten mijn dochter met een ks eruit is gehaalt. Haar hartslag was 220 slagen pm en mijn bloeddruk was 193/141. Ik  heb haar pas 14 uur later kunnen zien omdat ik op de ic lag en zij op de kinderafdeling omdat ze blauw en slap was bij de geboorte.  Levensgevaarlijk dus. Ik was in totaal 42! kilo aangekomen en de was tot 19 weken elke dag aan het spugen en vanaf 33 weken weer heel veel. Dus de vk was gewoon een stom mens dat ze het niet door had. Ik heb nu weer een normale bloeddruk maar dat heeft 7 maanden geduurt. Ik heb het "geluk" dat in mijn vriendenkring er nog 3 zijn die het hebben gehad want ik weet hoe belangrijk is om er over te praten. Het lijkt me voor jou dus ook echt enorm moeilijk.

Wij zijn nu wel weer bezig met een 2de wondertje ondanks dat ik toch ook wel heel bang ben maar ik heb de verzekering mee gekregen dat ik nu streng onder controle bij de gyn sta. Want een vk vertrouw ik nooit meer.