A
Anoniem
Guest
Halloa,
Ik heb me van de week dus aangemeld en voorgesteld maar dat is niet alles.
In Oktober 2003 ben ik de eerste keer zwanger geraakt met de pil.We hadden in Januari 2004 de eerste controle ( 10wk zwanger ) bij de verloskundige, helemaal blij want hartje klopte mooi. Ik mocht dan ook van haar zelf een afspraak maken voor een 1ste echo. Dat gedaan, echo was 4 weken later vanwege de drukte. Ik had verder nergens last van, niet misselijk alleen de borsten waren wat gevoelig maar meer ook niet.
Nou de dag van de echo, wij helemaal blij want we zouden ons spruitje zien.
Ze ging kijken eerste vertelde ze veel maar daarna was ze stil en aan het zoeken. Ze zei dat ik eens goed moest gaan plassen, nou dat gedaan maar kon ze nog niet goed zien, ging ze met toestemming inwendige de echo verder bekijken. Nou toen ze ze het maer zei nog niks.
Toen ik was aangekleed zat zij al met ziekenhuis te bellen. Er was iets niet goed met ons kindje, nou de grond zakte onder onze voeten vandaan.
S'middags moesten we ons dan melden in zh, toch nog hoop dat zij zich had vergist, nou niet dus daar zagen ze nog meer afwijkingen aan ons kindje dan bij eerste echo.
Zij stuurden ons door naar AZM, maar ja was vrijdag dus konden niet meer terrecht dat kon pas maandag, hele weekend gehuild en in spanning gezeten etc.
In AZM ontdekte ze nog meer, en meer wat niet deugde. Was zoveel dat ze voorstelde om een vlokkentest te doen, nou dat hebben we maar meteen alten doen wilde niet nog een keer terug ervoor. Dat gedaan mesten we weer met zh bellen want de zwangerschap moest afgebroken wordne want ons kindje had geen enkele overlev
ingskans. Dus dat gedaan. Moesten ons Dinsdag melden, want dan werd een tampon ingebracht om ontsluiting te krijgen en Woensdag werden we dan opgenomen in zh voor in inleiding om kindje te laten geboren worden want dat was beter voor verwerkingsproces. Dit deed allemaal erg veel pijn.
Woensdag ik was toen inmiddels bijna 16 wk zwanger werden we dan opgenomen en naar een appart kamertje gebracht waar we de andere brarende moeders niet konden horen. ik kreeg een infuus en nu was wachten op de weeën, maar die kwamen niet erger nog mijn lichaam reageerde vel op inleidingsspul, en raakte onstoken nou die eruit gehaald op donderdag andere arm, ontsluiting een klein vingertopje. Andere arm ging vrijwel meteen ook opzetten, jeuken en ontsteken, vrijdags zouden ze dan overleggen, nogmaar met een spuit geprobeerd maar gebeurde niks. En om 12 uur zeiden mijn vriend en ik alstublieft haal het maar weg via een curretage,en die vrijdag om half 5 reden ze me de ok op, ik werd heel vlug in slaap gemaakt want ik besefte me verrekte goed wat er ging gebueren en was ook flink aan het huilen.
Om kwart over 5 reden zemeweer de kamer op waar mijn vriend zat eerst wat ik zei het is weg het is weg en huilen huilen. Om 9 uur bleek mijn HB gehalte goed te zijn en mochten we naar huis. Eenmaal thuis half 10 s'avonds leeg, zonder kindje , niet meer zwanger en ontzettende pijn. s'nachts is nog een stukje van ons kindje afgekomen want de curretage was dus niet goed uitgevoerd. Dat hebben we begarven in de tuin, en de rest van zh is gecremeerd worden en ik weet ook waar het ligt.
een week later belde ze de uitslag door van de vlokkentest, bleek dat niet aan de chromosomen lag en dat vette pech was zoals ze dat dan tegen je zeggen. En ons kindje bleek ook een zoon te zijn. Dit heeft wel geholpen met verwerken omdat we hem ook een naam hebben gegeven.
Einde van die maand moestik terug voorcontrole en kregen we groen ligt van de gynaecoloog om weer zwanger te raken maar beste was na een menstruatie. Dus daarop gewacht en die kwam begin maart en ben meteen zwanger geraakt van onze zoon die nu 15 mdn is.
Zwanger verliep goed,meer echo's meer controles en met 21 weken bleek alles goed te gaan ik mocht naar de verloskundige toe, dat gedaan maar we wilden ons kindje toch nog een keer zien dus lieten we een pretecho maken dit was met 29 weken, daar bleek dus weer iets niet goed te zijn in hoofdje van ons kindje, zat teveel vocht in, weer weekend ertussen. Maandag meteen naar AZM, echo, meteen vruchtwaterpounctie laten doen ja met 29, 4dg. Uit die punctioe bleek alles goed te zijn lag weer niet ana de chromosomen. mar ja er zat inderdaad te veel vocht in zijn hoofdje dus een waterhoofd zoals ze dat noemen. Nou ja hoop verteld gekregen, wij huilen, balen en ja zwangerschap was weer niet leuk maar meer spanning van wat on allemaal te achten stond. Ze wilde meer weten hoe dat was kunnen gebeuren dus ik moest een MRI-scan laten maken. Daar is uit gebleken dat onze zoon van 15mnd nu een aquaductstenose heeft, en dat was makkelijk te verhelpen. In December is hij geboren en moest in AZM blijven, ik ben ook een week gebleven maar ja meost daarna plaats maken voor andere bevallen vrouwen en weer naar huis zonder kindje. Maar goed 2 dagen later mocht hij ook mee naar huis en in Mei 2005 is hij geopereerd en is nu helemaal in orde. Vocht is zo goed als weg en kwa ontwikkeling zowel lmotorisch en geestelijkgaat allemaal volgens de "regels ". Dus we zij blij.
En ja nu gaan we het weer proberen, we zijn bang maar hopen dat onze lieve heer ons nu nog meer helpt en alles laat goed gaan.
Tja is voor jullie niet zo'n leuk verhaal maar wilde het toch delen.
Dus dit word dan eigenlijk mijn derde kindje voor mij maar voor veel mensen ons tweede.
Mijn klusweek is vanaf moregen. Dus aan de slag hahaha.
Liefs van mij en mijn zoon en 3dezw,2de ronde, NOD 11 April.
Ik heb me van de week dus aangemeld en voorgesteld maar dat is niet alles.
In Oktober 2003 ben ik de eerste keer zwanger geraakt met de pil.We hadden in Januari 2004 de eerste controle ( 10wk zwanger ) bij de verloskundige, helemaal blij want hartje klopte mooi. Ik mocht dan ook van haar zelf een afspraak maken voor een 1ste echo. Dat gedaan, echo was 4 weken later vanwege de drukte. Ik had verder nergens last van, niet misselijk alleen de borsten waren wat gevoelig maar meer ook niet.
Nou de dag van de echo, wij helemaal blij want we zouden ons spruitje zien.
Ze ging kijken eerste vertelde ze veel maar daarna was ze stil en aan het zoeken. Ze zei dat ik eens goed moest gaan plassen, nou dat gedaan maar kon ze nog niet goed zien, ging ze met toestemming inwendige de echo verder bekijken. Nou toen ze ze het maer zei nog niks.
Toen ik was aangekleed zat zij al met ziekenhuis te bellen. Er was iets niet goed met ons kindje, nou de grond zakte onder onze voeten vandaan.
S'middags moesten we ons dan melden in zh, toch nog hoop dat zij zich had vergist, nou niet dus daar zagen ze nog meer afwijkingen aan ons kindje dan bij eerste echo.
Zij stuurden ons door naar AZM, maar ja was vrijdag dus konden niet meer terrecht dat kon pas maandag, hele weekend gehuild en in spanning gezeten etc.
In AZM ontdekte ze nog meer, en meer wat niet deugde. Was zoveel dat ze voorstelde om een vlokkentest te doen, nou dat hebben we maar meteen alten doen wilde niet nog een keer terug ervoor. Dat gedaan mesten we weer met zh bellen want de zwangerschap moest afgebroken wordne want ons kindje had geen enkele overlev
ingskans. Dus dat gedaan. Moesten ons Dinsdag melden, want dan werd een tampon ingebracht om ontsluiting te krijgen en Woensdag werden we dan opgenomen in zh voor in inleiding om kindje te laten geboren worden want dat was beter voor verwerkingsproces. Dit deed allemaal erg veel pijn.
Woensdag ik was toen inmiddels bijna 16 wk zwanger werden we dan opgenomen en naar een appart kamertje gebracht waar we de andere brarende moeders niet konden horen. ik kreeg een infuus en nu was wachten op de weeën, maar die kwamen niet erger nog mijn lichaam reageerde vel op inleidingsspul, en raakte onstoken nou die eruit gehaald op donderdag andere arm, ontsluiting een klein vingertopje. Andere arm ging vrijwel meteen ook opzetten, jeuken en ontsteken, vrijdags zouden ze dan overleggen, nogmaar met een spuit geprobeerd maar gebeurde niks. En om 12 uur zeiden mijn vriend en ik alstublieft haal het maar weg via een curretage,en die vrijdag om half 5 reden ze me de ok op, ik werd heel vlug in slaap gemaakt want ik besefte me verrekte goed wat er ging gebueren en was ook flink aan het huilen.
Om kwart over 5 reden zemeweer de kamer op waar mijn vriend zat eerst wat ik zei het is weg het is weg en huilen huilen. Om 9 uur bleek mijn HB gehalte goed te zijn en mochten we naar huis. Eenmaal thuis half 10 s'avonds leeg, zonder kindje , niet meer zwanger en ontzettende pijn. s'nachts is nog een stukje van ons kindje afgekomen want de curretage was dus niet goed uitgevoerd. Dat hebben we begarven in de tuin, en de rest van zh is gecremeerd worden en ik weet ook waar het ligt.
een week later belde ze de uitslag door van de vlokkentest, bleek dat niet aan de chromosomen lag en dat vette pech was zoals ze dat dan tegen je zeggen. En ons kindje bleek ook een zoon te zijn. Dit heeft wel geholpen met verwerken omdat we hem ook een naam hebben gegeven.
Einde van die maand moestik terug voorcontrole en kregen we groen ligt van de gynaecoloog om weer zwanger te raken maar beste was na een menstruatie. Dus daarop gewacht en die kwam begin maart en ben meteen zwanger geraakt van onze zoon die nu 15 mdn is.
Zwanger verliep goed,meer echo's meer controles en met 21 weken bleek alles goed te gaan ik mocht naar de verloskundige toe, dat gedaan maar we wilden ons kindje toch nog een keer zien dus lieten we een pretecho maken dit was met 29 weken, daar bleek dus weer iets niet goed te zijn in hoofdje van ons kindje, zat teveel vocht in, weer weekend ertussen. Maandag meteen naar AZM, echo, meteen vruchtwaterpounctie laten doen ja met 29, 4dg. Uit die punctioe bleek alles goed te zijn lag weer niet ana de chromosomen. mar ja er zat inderdaad te veel vocht in zijn hoofdje dus een waterhoofd zoals ze dat noemen. Nou ja hoop verteld gekregen, wij huilen, balen en ja zwangerschap was weer niet leuk maar meer spanning van wat on allemaal te achten stond. Ze wilde meer weten hoe dat was kunnen gebeuren dus ik moest een MRI-scan laten maken. Daar is uit gebleken dat onze zoon van 15mnd nu een aquaductstenose heeft, en dat was makkelijk te verhelpen. In December is hij geboren en moest in AZM blijven, ik ben ook een week gebleven maar ja meost daarna plaats maken voor andere bevallen vrouwen en weer naar huis zonder kindje. Maar goed 2 dagen later mocht hij ook mee naar huis en in Mei 2005 is hij geopereerd en is nu helemaal in orde. Vocht is zo goed als weg en kwa ontwikkeling zowel lmotorisch en geestelijkgaat allemaal volgens de "regels ". Dus we zij blij.
En ja nu gaan we het weer proberen, we zijn bang maar hopen dat onze lieve heer ons nu nog meer helpt en alles laat goed gaan.
Tja is voor jullie niet zo'n leuk verhaal maar wilde het toch delen.
Dus dit word dan eigenlijk mijn derde kindje voor mij maar voor veel mensen ons tweede.
Mijn klusweek is vanaf moregen. Dus aan de slag hahaha.
Liefs van mij en mijn zoon en 3dezw,2de ronde, NOD 11 April.