Even van me af schrijven

[Anoniem]

Hallo Allemaal!

Ik moet echt even van me af schrijven, wan ik voel me zo vrselijk rot!
Ik zal me eerst even voorstellen, ik ben Sarah, ik ben 22 jaar en ben sinds oktober 2005 de trotse mama van een hele mooie dochter, Alessia!
Ik ben echt superhappy met haar en ik zou heel graag een 2e kindje willen.
Niet meteen nu, maar ik wil er ook niet meer te lang mee wachten..
Het eingste probleem is mijn vriend, want hij wil er op dit moment helemaal niet over nadenken!
Het probleem is eigenlijk dat ik toendertijd gezegd heb dat het niks voor mij leek, 2 kindjes vlot achter elkaar, ik wou na de bevalling weer eventjes gewoon gaan werken, mezelf weer worden en vooral genieten van Alessia.
Eigenlijk wou ik pas een 2e als Alessia weer naar school toe zou gaan, dus als ze een jaartje of 4 zou zijn.
Maar!
Ik wist niet dat het zo snel weer zou gaan kriebelen, en ik weet nu in ieder geval wel zeker dat ik niet wil wachten totdat Alessia 4 of 5 jaar oud is!
Dit heeft er ook wel mee te maken dat ik het nu wel fijn vind, Alessia zit nog in de luiers etc   dus of er nu 1 of 2 in de luiers zitten maakt dan ook niet veel uit.
( ik wil de mama`s die 2 kindjes hebben en het daarbij  ook heel erg druk hebben nu niet voor het hoofd ztoten hoor)
Ik weet het gewoon even niet, het lijkt me gewoon geweldig om weer zwanger te zijn.
Liever vandaag dan morgen.
Maar ja, vriendlief wil er niks van weten, hij vindt het veel te kort op elkaar, toen ik dan opperde om het weer te proberen als Alessia 2 of 2,5 jaar is was zijn antwoord ook steevast NEE.
Hij wil er nu niet over nadenken.
Wat moet ik nou?
Misschien ben ik ook wel een beetje geobsebeerd, ik was laatst 2 dagen overtijd en zat al een gat in de lucht te springen, en toen verschenen de rode duivels alsnog

Moet ik me nu bij zijn besluit neerleggen of?

Ik vind het zo moeilijk, als ik hoor in mijn vriendenkring dat mensen weer zwanger proberen te worden, ben ik stikjaloers!!

Ik weet het dus echt niet meer, bedankt dat ik iig even mijn verhaaltje hier mocht doen!

Liefs Sarah

 

[Anoniem]

hoi sarah,

ik begrijp uit de verhaal dat je in een dilemma zit.
dat is vervelend.
het is zowiezo nooit fijn als je niet op 1 lijn zit.
maar met dit onderwerp is het extra naar.

ik kan jouw niet zeggen wat je moet gaan doen.
dat is een beslissing die jullie SAMEN moeten nemen.
ik kan je wel mijn mening geven.
daar komt ie;

je wilt t mischien liever niet horen.....
maar het is goed dat je nog niet zwanger bent.
hoe graag je dat ook wilt.
je vriend is nog niet klaar voor een 2de, en anders had je m voor het blok gezet.
dit kan ten koste gaan van je relatie.
een kindje is zo'n belangrijke beslissing, ook een 2de.
daar moet je samen voor kiesen.
zolang hij er niet voor open staat kan en mag je m niet dwingen.
ik zouw er af en toe wel met m over praten.
duidelijk aangeven waarom je van mening bent veranderd en nu toch kort op elkaar een 2de kindje wilt.
vraag ook duidelijk waarom hij t niet wilt.
en geef m ook t gevoel dat je dat ook begrijpt.

tot zolang, geniet extra van je dochter.  
laat het gevoel van een 2de willen je plezier in je dochter niet verminderen.
en geef je vriend de tijd om aan jouw idee te wennen.
want 1 kindje of 2....
er gaat toch meer veranderen dan je ws. voor ogen hebt.
en dat ziet je vriend ws. wel
weeg de voor en tegens goed op.

suxes, jana

 

[Anoniem]

Hoi

Vraag eens aan je vriend waarom zijn antwoord NEE is.
En leg hem ook jou gevoels uit.

succes.

groetjes, Ikky

 

[Anoniem]

heey,

pff balen is dat he.
Je kunt het beste met hem gaan praten daarover en alle voor en nadelen opschrijven.
Hopelijk komen jullie eruit!

Ik herken het wel een klein beetje want we zijn nu bezig voor de 1e maar denk dat ik het wat meer wil als hem.. en als ik zou zeggen; we wachten nog wel ff dan zou ie het hele maal niet erg vinden maar ik kan niet wachten.
Mijn vriendin is ook zwanger en heb het er moeilijk mee als we er heen gaan, stom he..wou dat ik gewoon blij kon zijn voor haar.
In middels gaat het wel wat beter nu we volop aan het proberen zijn en mijn vriend raakt er nu een beetje aan gewent.

Het is dus belangrijk om te praten anders krijg je deze gevoelens (ben je niet blij voor een ander) en die raak je echt niet kwijt hoor!

succes..
kussies ssuss