Even voorstellen.

A

Anoniem

Guest
Hallo!!!

Ik ben bieb, 26 jr uit zuid holland.
Ben 2 1/2 jaar getrouwd en heb een prachtige  dochter van 1 1/2 die Quincy heet.

We willen graag een 2e.
En dat ging sneller dan verwacht.
Na de vakantie zouden we er echt voor gaan (we gingen 8 sept. weg)
maar als je eenmaal de knoop hebt door gehakt, dan wordt je wat onvoorzichtiger en 29 juli was ik 4 dagen overtijd en had een positieve test! Wow!!! Dat had ik nooit verwacht.

Maar op de een of andere manier voelde het niet helemaal goed. Ik was natuurlijk wel erg blij maar iets hield me een beetje tegen... kan het gevoel niet goed omschrijven.

Helaas is dat gevoel waarschijnlijk niet voor niets geweest. Want na 6 1/2 week begon ik iets bloed te verliezen. Dus voor de zekerheid maar een echo laten maken bij de gyn. Ik heb nog 3 dagen in onzekerheid gezeten omdat ze niet konden zeggen of het een MK zou zijn, of een buiten baarmoederlijke zwangerschap... of misschien was het wel gewoon goed en was ik alleen nog niet zo ver als ik dacht... GRRRRR Om gek van te worden!! Na die 3 dagen was het behoorlijk duidelijk... ik ging steeds meer bloed verliezen en helaas.... toen was het echt over... Dat was even slikken.
Heel naief maar ik had nooit verwacht dat dat MIJ ook zou kunnen overkomen.
Stom hè!

Dus toch eerst maar op vakantie en dit even een plekje geven. Het was dus gewoon niet goed en gelukkig gebeurde het heel vroeg in de zwangerschap. Ik kan er inmiddels gelukkig weer gewoon over praten.

3 weken gelden voor het eerst weer ongi geworden en nu dus KLUSSEN!!! hihi.

En ik weet dat ik er nog niets over kan zeggen want volgens 'de boeken' heb ik  2 dagen geleden pas m'n eisprong gehad... maarrrrrrrrrrrr ik voel me al 2 dagen zwanger.Net als toen het niet goed ging kan ik er weer m'n vinger niet op leggen. Het is een bepaald gevoel. Maar nu dus heel erg POSITIEF!! Loop  heel te tijd te smilen!!  (Naast dat ik af en toe last van m'n borsten heb en ik 2 dagen lang m'n onderbuik voelde 'rommelen' kan van alles zijn ik weet het maar toch... het voelt zwanger aan!!)

Ik loop te smilen dat wil je niet weten! en zal echt teleur gesteld zijn als ik over 2 weken toch ongi wordt.

Snap dat ik mezelf niet gek moet maken maar toch... ik denk dat het echt raak is!!

Klinkt stom hè! Wat kunnen we onzelf toch in de maling nemen.

Nou ja, ik wacht het maar ff af.
Mijn NOD is 19-10 dus tot die tijd... blijft het gissen.
En waarschijnlijk nog wel wat langer want ik test meestal pas een week na mijn NOD positief... nog even blijven duimen dus!!!

Ik ga deze site weer lekker in de gaten houden! Deed dat ook toen ik zwanger was van Quincy en met die meiden die toen tegelijk liepen heb ik nog steeds contact. Nooit gedacht dat ik dat zou kunnen doen via internet maar het is erg gezellig!!

Groetjes Bieb.

 
Hoi bieb,
Welkom hier.
Wanneer was precies je miskraam??
Was je  alweer snel ongesteld of niet?
Ik heb 28/8 miskraam gehad, na bijna 8 weken zwanger te zijn van ons derde kindje, en ben nu net weer ongesteld.
Gelukkig we kunnen weer verder.
Ik was in ronde drie zwanger,  maar nu beginnen we gewoon weer opnieuw.
Ik ben 33, en heb dus  al twee kids. Een meisje van 7 en een jongen van 3,5..
Maar ik vind het niet niets wat een miskraam met je doet he!!
wens je succes, en hoop voor je dat je snel weer zwanger bent!
Wie weet dus he??
Groet R

 
Hoi RW

Robbie Williams   fan? Of toevallig de zelfde initialen??

Mijn MK zette op 13/8 definitief door. De dagen daarvoor had ik iets bloed verlies maar dat werd de 13e dus heftig. Gelukkig geen echte pijn gehad. Wat ik trouwens wel erg raar vond. Maar geloof niet dat ik daar over mag klagen!

Ik vond het heel onwerkelijk allemaal. Was er in het begin vrij nuchter onder. Alsof ik het niet echt wilde bevatten ofzo. Pas na een week gingen bij mij de tranen echt stromen.
Daarna kon ik het langzaam maar zeker een plekje geven.

Ik vond het zo raar om er zo heftig over te doen. Juist omdat ik maar al te goed besefte dat het dus niet goed was, anders stoot je lijf het niet af. En omdat het nog zo vroeg in de zwangerschap was gunde ik mezelf dat verdriet niet ofzo.
Maar gelukkig kwam het er dus iets verlaat alsnog uit! En dat heb ik echt ff nodig gehad.

Ben blij dat ik al een gezond kindje heb en vertrouw dus echt wel op m'n lichaam.
Weet dat ik het kan. Dat had mss anders geweest als dit m'n 1e zwangerschap was geweest. Kan ik niet over oordelen.

Het heeft bij mij 6 weken geduurd voordat ik weer ongi werd. En dat was lang zat!
Nu dus blijven duimen dat al m'n gevoelens gelijk hebben en dat het dus idd weer heeeeel snel raak was!!!!

Liefs Bieb
 
Hoi Bieb,

Welkom om het forum!! Ben heel benieuwd of je inderdaad zwanger bent. Natuurlijk kun je je zelf in voor de gek houden, maar soms klopt de vrouwelijke intuitie maar al te goed ....duim duim!!!

Ik ben zelf ook nog niet zo lang op dit forum. Wij zijn zelfs nog niet begonnen met het klussen voor een baby. Over een maand ongeveer gaan we ervoor....kan niet wachten!

Succes en houd ons op de hoogte!
Lfs Joet
 
Hoi Joet,

Oei dat is moeilijk!! Als het bij mij eenmaal kriebelt kan ik echt niet meer wachten!!
Waarom gaan jullie er over een maand pas voor??

Leuk om hier al die spanning en reacties te lezen hè!
Het werkt zoooo aanstekelijk hihi!

Groetjes Bieb.
 
Hai hai,

Wij waren ook van plan om een maand te wachten voordat we er aan zouden beginnen, maar uiteindelijk toch maar niet gewacht. We hebben het er over gehad en vroegen ons toen af "waarom zouden we wachten?" We willen allebei graag een kindje, en je weet niet hoelang je erop moet wachten. Ik zou er gewoon voor gaan als jullie er zeker van zijn.
Ik kon ook echt niet wachten :)

Gr. Niek
 
Terug
Bovenaan