A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
vorig jaar rond deze tijd heb ik mij aangemeld op dit forum om met wat mensen mijn verlangen naar een kindje te delen en de spannende tijd van het wachten op rode duivels die (liever niet) komen te verzachten. Ik bemerkte in korte tijd bij mezelf hoe verslavend dit forum werd en besloot afstand te nemen.
Inmiddels ben ik nu dus een jaar verder, maar helaas kan ik nog steeds niet zeggen dat er een baby verwacht wordt.
De reden dat ik nu toch weer eens inlog is omdat ik het echt even nodig heb om mijn hart te luchten... Ik ken namelijk in mijn persoonlijke kring op dit moment 10 dames die in blijde verwachting zijn, vanmorgen meldde nummer 10 zich aan via sms, ik kon het niet laten maar ik heb net echt even goed zitten janken in mn uppie. Het lijkt wel een epidemie waar ik imuun voor ben ofzo???
Begin februari ben ik bij m'n huisarts geweest. Ik heb een hele regelmatige cyclus, dus 't is niet dat ik er echts iets van verwacht had, maar ik stond in ieder geval buiten met de mededeling dat mijn man maar een doorverwijzing bij zijn eigen huisarts moest halen voor een test.
Ondanks dat mijn man achter onze keuze staat voor een kindje, merk ik dat er toch wat tegenzin is om zo'n test te laten doen, ik begrijp dat ook wel... voor mannen is dat toch een beetje hun waardigheid. En natuurlijk wil je het weten als er iets mis is, maar tegelijk wil je natuurlijk niet weten dat er iets mis....
Wat een k*t gevoel is dit zeg... en al die welgemeende oplossingen dat je er maar niet teveel mee bezig moet zijn helpen ook al geen zak!
Meiden, het is niet dat ik niet kan relativeren ofzo, maar ik moest het even kwijt.
Kriebels
vorig jaar rond deze tijd heb ik mij aangemeld op dit forum om met wat mensen mijn verlangen naar een kindje te delen en de spannende tijd van het wachten op rode duivels die (liever niet) komen te verzachten. Ik bemerkte in korte tijd bij mezelf hoe verslavend dit forum werd en besloot afstand te nemen.
Inmiddels ben ik nu dus een jaar verder, maar helaas kan ik nog steeds niet zeggen dat er een baby verwacht wordt.
De reden dat ik nu toch weer eens inlog is omdat ik het echt even nodig heb om mijn hart te luchten... Ik ken namelijk in mijn persoonlijke kring op dit moment 10 dames die in blijde verwachting zijn, vanmorgen meldde nummer 10 zich aan via sms, ik kon het niet laten maar ik heb net echt even goed zitten janken in mn uppie. Het lijkt wel een epidemie waar ik imuun voor ben ofzo???
Begin februari ben ik bij m'n huisarts geweest. Ik heb een hele regelmatige cyclus, dus 't is niet dat ik er echts iets van verwacht had, maar ik stond in ieder geval buiten met de mededeling dat mijn man maar een doorverwijzing bij zijn eigen huisarts moest halen voor een test.
Ondanks dat mijn man achter onze keuze staat voor een kindje, merk ik dat er toch wat tegenzin is om zo'n test te laten doen, ik begrijp dat ook wel... voor mannen is dat toch een beetje hun waardigheid. En natuurlijk wil je het weten als er iets mis is, maar tegelijk wil je natuurlijk niet weten dat er iets mis....
Wat een k*t gevoel is dit zeg... en al die welgemeende oplossingen dat je er maar niet teveel mee bezig moet zijn helpen ook al geen zak!
Meiden, het is niet dat ik niet kan relativeren ofzo, maar ik moest het even kwijt.
Kriebels