Gaan we door of stoppen we er maar mee... (3e kindje)

A

Anoniem

Guest
Hoi,

Vorig jaar aug. zijn we aan de klus gegaan voor een derde kindje.

Dit bleek niet echt makkelijk te gaan, aangezien ik pcos heb.
Hiervoor slik ik nu al dik een jaar medicatie maar tot op heden ben ik nog steeds niet zwanger.

Nu ben ik vandaag bij de gyn geweest.
Hij sprak over zaadcontrole, samenlevingstest en echo's doen ivm de eisprong.

De echo's heb ik bij onze eerste ook gehad, toen slikte ik clomid voor de eisprong.
De 2e diende zich spontaan aan.

Nu heb ik de laatste maanden wat meer afstand van het geheel en ook van het forum kunnen nemen.

Maar op dit moment zit ik echt op zo'n punt van, hoelang en tot hoever gaan we hier mee door.
Als ik heel eerlijk ben zie ik die hele malle molen niet zo zitten.
Natuurlijk zou het helemaal geweldig zijn om nog een derde kindje te mogen krijgen, maar niet ten koste van alles.
We hebben 2 pracht kinderen die natuurlijk ook steeds groter worden (5 en 3) en het gat wordt hierdoor ook steeds groter.
Toen ik terug kwam uit het ziekenhuis had ik echt zoiets van, wil ik dit???

Ik wilde even van me afschrijven, vandaar mn hele verhaal.
Misschien dat sommigen mijn naam nog herkennen, ben hier al een poosje niet geweest.
Heb al veel namen zien komen en gaan en er zijn al diversen die intussen al moeder zijn.

Ik zou het wel fijn vinden om bijv een reactie van een moeder te krijgen die net als wij al 2 kids hebben en hoe die hier tegen over zouden staan.

Liefs Mamaloe
 
Hey Mamaloe,

Ik ken je naam inderdaad nog van het forum! Ik ken ook je gevoelens, ik ben op het moment 30 weken zwanger van de 3e maar daar is wel heel wat ellende aan vooraf gegaan. Ik heb voor deze zwangerschap 4 miskramen gehad en we hadden ook zoiets van willen we dit wel? Iedere keer die onzekerheid en die emoties. Mijn man heeft de beslissing uiteindelijk aan mij overgelaten want zoals hij zei het is jouw lichaam en jij moet iedere keer de pijn voelen van de miskramen.

Ik had het eigenlijk al een beetje opgegeven toen ik toch weer zwanger was en ben nu zo blij dat ik toch weer dat wonder van het leven mag voelen. Dit is wel de laatste want mijn zwangerschappen zijn echt megazwaar (bloedingen, bekkeninstabiliteit en nu weer een nierbekkenontsteking)

Toch zou ik niet willen missen, dit is natuurlijk anders voor jou alhoewel ik ook ziekenhuis in en uit liep.

Volg je hart en dan komt het hopelijk vanzelf goed.

x Daantje
 
He Mamaloe

Ik vroeg me al af waar je gebleven was.

Niemand kan natuurlijk voor je beslissen hoe lang je moet proberen. En de keuze voor de malle molen of niet ligt helemaal bij jou en je man.

Ik heb nu net na twee jaar proberen een afspraak gemaakt met m'n huisarts om me door testuren naar de gyn. Hoe ver ik wil gaan in de malle molen weet ik nog niet. Ik laat het even over me heen komen.

Zaadonderzoek, samenlevingtest en een interne echo zijn in mijn ogen nog niet echt de malle molen. Het zijn meer vooronderzoeken voor mijn gevoel. Deze onderzoeken wil ik wel ondergaan. Maar als er operaties bij komen kijken, dan weet ik nog niet hoe ik ga reageren.

Ieder persoon is natuurlijk anders. Ik weet bijvoorbeeld helemaal niet of ik wel kinderen kan krijgen dus misschien ben ik wel bereid om daardoor wat verder te gaan.
Jij hebt al twee heelijke knullen dus ik kan me voorstellen dat je liever al je tijd in hun steekt.

Heel veel succes met het maken van een beslissing.

DeeDee
 
Ik weet dat niemand dit voor mij kan besluiten wat wijsheid is.
Toch zegt mijn gevoel momenteel, ik doe het niet meer.
Eigenlijk is er in de omgeving niemand die weet van onze plannen.
Mochten we doorgaan dan zal het wel verteld moeten worden, iig aan de familie omdat ik dan op de meest onmogelijke tijden naar het ziekenhuis moet om de eisprong te volgen.
Daar komt bij dat mijn man de zaadcontroles en het verplicht moeten vrijen op bepaalde tijdstippen ook niet echt ziet zitten.
Het kan dus zijn dat we op klaarlichte dag "moeten" en dan 2 uur later in het ziekenhuis moeten zijn.
Tijd technisch gaat dit iig al niet lukken.
Er komen veel dingen bij kijken, mochten we de molen in gaan.
En idd, we hebben 2 heerlijke kids en het is natuurlijk zo, geniet van wat je hebt, niet van wat je niet hebt.
En dat is in ons gevaal veel natuurlijk wat we hebben, 2 gezonde kids :).
Ik zei ook tegen mijn man, als het nu de eerste zou zijn dan was het verhaal heel anders, maar nu...
Doen we het niet dan wordt het leven ineens heel anders. De jongste gaat volgend jaar rnaar school en momenteel ben ik thuisblijf mama.
In mijn ideeen zou ik nog jaren thuisblijf mama zijn maar goed, als het bij deze 2 boefjes blijft...dan zou dat ook weer kunnen veranderen.

Lastig hoor!

Ik maak nog geen nieuwe afspraak, wil het eerst laten bezinken en tot een wijs besluit komen.

Dank jullie wel voor de reacties :)

Groetjes Mamaloe
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan