Helaas weer terug hier

[Anoniem]

Hallo allemaal,

Ik was begin februari zooo blij! Ik was eindelijk weer zwanger, na 1,5 jaar!
Mijn geluk kon niet op. Zat echt op een enorme roze wolk!
Helaas ben ik afgelopen donderdag (eigenlijk woensdag al, maar donderdag zette het pas echt door) ook weer enorm hard van die enorme roze wolk af gekletterd.
Na ruim 6 weken zwangerschap, ineens niet meer zwanger. Dat doet echt heel veel pijn!

Maar goed, we willen zo graag nog een kindje (hebben er nu 2), dat we, zodra we groen licht hebben gekregen, er weer voor willen gaan.
Maandag over een week krijg ik een echo om te kijken of mijn buik goed schoon is.
Nu maar hopen dat het tegen die tijd ook zo is, zodat we o snel mogelijk verder kunnen.
Ik hoop in ieder geval van harte dat het niet weer 1,5 jaar hoeft te gaan duren.
Ben dus weer terug op het zwanger worden forum

 

[Anoniem]

Hoi Suusie,

Jeetje 1,5 jaar bezig en dan gaat het mis! Ik vind het heel erg voor jullie en hopelijk ben je snel weer zwanger! Dat het dan maar goed mag gaan.
Ik was ook zwanger. mijn man en ik gingen er helemaal voor en waren eigenlijk snel zwanger, tot onze verbazing. Wij zouden een echo hebben bij ruim 11 weken. Maar helaas was het kindje gestopt met groeien bij ongeveer 8-9 weken. De roze wolk is gelijk verdwenen. WIj hebben het een week de tijd gegeven, maar het kwam nog niet los. Toen heb ik medicijnen gekregen om de boel op te wekken! Erg vervelend allemaal, maar afgelopen donderdag moeste mijn man en ik weer naar de gynaecoloog toe voor controle. Alles zag er goed en schoon uit. Zat nog een klein beetje bloed en dat ben ik dit weekend verloren. Nu vloei ik eigenlijk niet meer. Hopelijk komen de rode duiveltjes snel weer, en kunnen we er weer voor gaan!

Hopelijk is bij jou ook alles goed in het ziekenhuis en kunnen jullie er weer voor gaan (mochten jullie er aan toe zijn natuurlijk). Hopelijk zijn we beiden snel weer zwanger en zetten we over 9 maanden een gezonde baby op de wereld... helaas heb je zulk dingen niet in de hand.... afwachten geblazen en oefenen maar weer

Veel sterkte en ik duim voor je dat alles goed is deze week.

Groetjes, SanPap

 

[Anoniem]

Ik krijg tranen in mijn ogen van je verhaal...
Wat is het leven soms toch hard he?
Dat ene streepje  gooit je hele leven op zijn kop en dan opeens ben je weer gewoon 'jij'.

Helaas heb ik het ook meegemaakt (bij 6 weken).
Maar die 1,5 jaar van jou, maken het wel nog een stukje zwaarder.. Ik zal voor je duimen dat het nu sneller lukt om zwanger te worden. Ik denk dat dat het enige medicijn is tegen dit verdriet...

Sterkte!

 

[Anoniem]

Hoi Suusie

Ik krijg ook steeds tranen in mijn ogen als ik dit soort dingen lees. Ik merk nu pas hoe vaak het eigenlijk voorkomt. Daar wordt ik toch wel bang van.
Ik 34 jaar en heb twee kindjes. Toen mijn dochter 1.5 jaar was, gingen we voor nr. 2.
Ik liet de mirena verwijderen en twee maanden later was ik zwanger!
Ik voelde me ook direct zwanger. Ik was heel erg misselijk. Goed teken, dacht ik.
Na 9 weken gingen we voor onze eerste echo.......daar kregen we een keiharde klap!
Het hartje was een dag eerder gestopt.... geen hartactiviteit, niet meer zwanger, geen kindje!!! Pfff, krijg nog steeds dat verdrietige gevoel terug.
De gyn. vond het beter dat ik de natuur zijn gang liet gaan en nog een paar dagen zou wachten tot mijn lichaam het kindje zou afstoten. Dat gebeurde niet. 1 week later kregen we nog een echo om er zeker van te zijn dat er echt geen hartactiviteit was. Nog een week later kon ik het niet meer aan en heb ik een currettage ondergaan....
Een vreselijke tijd. Vooral het onbegrip van de mensen om je heen!
Ik kreeg zelfs van iemand te horen dat ik me niet moest aanstellen, het was tenslotte "maar" een miskraam en geen kindje!
Nou voor mij voelt het wel echt alsof ik mijn kindje verloren heb.
2 maanden later was ik weer zwanger.......nu ging alles wel goed en een kleine negen maanden later werd mijn menneke geboren. Ik hoop voor jou dat je deze keer niet  zo lang hoeft te wachten en  snel weer zwanger bent.  Wij zijn nu druk bezig voor een derde wondertje.....maar de angst voor een miskraam blijft heel groot.

Succes Estelle