Herkennen jullie dit?

A

Anoniem

Guest
Lieve allemaal,

Ik heb altijd al heel graag kinderen gewild en mijn vriend ook. We wonen nu ongeveer 1.5 jaar samen. En sinds 1 a 2 maanden, zit het idee van zwanger willen zijn constant in me hoofd. Lees er nu ook veel over in boekjes en internet. Maar toch is er die twijfel...

Net gestart met een baan bij een bedrijf waar ik heel graag wilde werken, mijn sport waar ik fanatiek mee bezig ben, ben 22 en nog jong en ga op dit moment nog lekker uit...

Voor mijn gevoel kan ik het 'niet maken' om nu al zwanger te raken. Qua baan (collega's) en sport (teamgenoten) dat uitgaan maakt me niet zoveel uit...

Klinkt erg stom, want het is natuurlijk mijn keus, maar begrijpen jullie een beetje wat ik bedoel?

Moet ik dingen tegen elkaar af gaan strepen? Wat ik nu echt wil enz....

Ik vind het een moeilijke keuze....

Een kleintje lijkt me echt geweldig!!

Liefs
 
Hoi Marije,

Klinkt allemaal heel herkenbaar, al had ik dit op latere leeftijd (26). Volgens mij is dit altijd een moeilijke beslissing.

Ik weet niet wat voor functie je hebt, iets waarvoor je geleerd hebt of iets eenvoudigers. En wat je wil doen als je moeder bent. Wil je 4  Ã  5 dagen werken of 3 of minder. Als je een functie hebt waarin  je door kan groeien en je gaat max 3 dagen per week werken zeg dan maar dag tegen je carriere. Doordat ik al lang werkte bij mijn huidige bedrijf kon ik me permitteren om 3 dagen te gaan werken, al zijn ze hier niet echt blij mee. Ik groei ook nauwelijks meer. Maar dit is een keuze.
Je bent met een kind ook heel gebonden. Lekker samen weg of op vakantie gaat niet meer zo makkelijk. En je bent nog erg jong, wil je hier niet langer van genieten?

Maar aan de andere kant, een kind is super! het mooiste wat er is! Je kunt het je niet voorstellen hoe leuk een kind van jezelf is tot je er een hebt. En jong moeder zijn heeft ook weer het voordeel dat je niet zo oud bent als je kind bijvoorbeeld 18 is.

Kortom: je hebt niks aan mijn verhaal, maar hieruit blijkt dat aan beide opties voor-en nadelen zitten. Ik zou zeggen, volg je hart!

Succes met je keuze

Groetjes Linda
 
Ik heb voor mijn beroep geleerd, maar kan voorlopig niet doorgroeien naar een hogere of andere functie. Maar dat is ook niet mijn doelstelling. Deze functie wil ik behouden en ik zou dan natuurlijk uiteindelijk iets minder moeten gaan werken.
Dat is wel mogelijk, maar mijn collega's gaan er volgens mij wel vanuit dat ik voorlopig nog fulltime blijf werken.

Zijn er nog meer mensen die dit herkennen? Ben een beetje opzoek naar tips en verhalen van anderen....

Groetjes
 
Werken, sporten, uitgaan, vrienden... de meeste dingen zijn tijdelijk; een kind is voor altijd. Laat je gevoel spreken.
Je bent als alles goed gaat "maar" 4 maanden eruit, maar daarna komt alles gewoon weer terug. Misschien anders, maar het komt. Echt.
 
quote: Marije2121 schreef document.write(friendlyDateTimeFromStr('21-02-2009 13:32:31'));

Lieve allemaal,

Ik heb altijd al heel graag kinderen gewild en mijn vriend ook. We wonen nu ongeveer 1.5 jaar samen. En sinds 1 a 2 maanden, zit het idee van zwanger willen zijn constant in me hoofd. Lees er nu ook veel over in boekjes en internet. Maar toch is er die twijfel...

Net gestart met een baan bij een bedrijf waar ik heel graag wilde werken, mijn sport waar ik fanatiek mee bezig ben, ben 22 en nog jong en ga op dit moment nog lekker uit...

Voor mijn gevoel kan ik het 'niet maken' om nu al zwanger te raken. Qua baan (collega's) en sport (teamgenoten) dat uitgaan maakt me niet zoveel uit...

Klinkt erg stom, want het is natuurlijk mijn keus, maar begrijpen jullie een beetje wat ik bedoel?

Moet ik dingen tegen elkaar af gaan strepen? Wat ik nu echt wil enz....

Ik vind het een moeilijke keuze....

Een kleintje lijkt me echt geweldig!!

Liefs




He meis,
Ik zal je wat vertellen:
Ik ben net gestart met een nieuwe opleiding. Mijn mannentje en ik wilde al een jaar een kindje maar niet gedaan vanwege  dit. Nu wordt ik gek van mezelf en het gevoel een kindje te willen. Ofwel klapperende eierstokken  ha ha. We hebben inmiddels de knoop doorgehakt.
Ik zou je het advies geven om er even rustig over na te denken en vooral jullie hart te volgen.
Klapperende eierstokken gaan niet over hoor!!

Succes ermee.
Laat even weten wat je doet.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan