A
Anoniem
Guest
Hallo dames,
Ik schrijf hier wel vaker mee, ook toen ik zwanger wou worden van de tweede. Die tweede is inmiddels 1 jaar oud en al vanaf haar geboorte is er een wens voor een derde kindje.
Het probleem is dat ik zo ontzettend twijfel want soms heb ik helemaal geen zin in een derde kindje en kijk ik uit naar de tijd dat ze groot zijn en ik weer wat meer tijd voor mezelf heb.
Het is zó ontzettend dubbel allemaal!
Alle voors en tegens heb ik al 10 keer op een rijtje gezet en soms heb ik meer voors en soms meer tegens en toch blijft dat gevoel hangen.
Als ik praktisch kijk, is het helemaal niet handig 3 kinderen.
Maar als ik kijk naar een foto van de kinderen dan denk ik er altijd een kindje bij.
Ik wou gewoon dat ik dat complete gevoel had!
Mijn man is er ook nog niet over uit. We hebben wat probleempjes met onze bijna 5 jarige zoon. Hij heeft gedragsproblemen en daar zit momenteel hulpverlening op. Mijn man wil wachten tot daar meer duidelijkheid over is. Ik wil ook graag rust in huis en dus wacht ik ook tot die tijd maar ondertussen blijf ik er gewoon aan denken.
Als het eenmaal zover is en mijn man zou ervoor willen gaan, dan heb ik eerst nog een hele tijd nodig om dáár weer aan te wennen, om vervolgens nóg meer te twijfelen. Dat had ik ook toen ik graag een tweede wou.
Het is een heel verhaal geworden maar ben zo blij dat ik het even kwijt kan hier...
Wie heeft hier nog meer last van?
mamajb
Ik schrijf hier wel vaker mee, ook toen ik zwanger wou worden van de tweede. Die tweede is inmiddels 1 jaar oud en al vanaf haar geboorte is er een wens voor een derde kindje.
Het probleem is dat ik zo ontzettend twijfel want soms heb ik helemaal geen zin in een derde kindje en kijk ik uit naar de tijd dat ze groot zijn en ik weer wat meer tijd voor mezelf heb.
Het is zó ontzettend dubbel allemaal!
Alle voors en tegens heb ik al 10 keer op een rijtje gezet en soms heb ik meer voors en soms meer tegens en toch blijft dat gevoel hangen.
Als ik praktisch kijk, is het helemaal niet handig 3 kinderen.
Maar als ik kijk naar een foto van de kinderen dan denk ik er altijd een kindje bij.
Ik wou gewoon dat ik dat complete gevoel had!
Mijn man is er ook nog niet over uit. We hebben wat probleempjes met onze bijna 5 jarige zoon. Hij heeft gedragsproblemen en daar zit momenteel hulpverlening op. Mijn man wil wachten tot daar meer duidelijkheid over is. Ik wil ook graag rust in huis en dus wacht ik ook tot die tijd maar ondertussen blijf ik er gewoon aan denken.
Als het eenmaal zover is en mijn man zou ervoor willen gaan, dan heb ik eerst nog een hele tijd nodig om dáár weer aan te wennen, om vervolgens nóg meer te twijfelen. Dat had ik ook toen ik graag een tweede wou.
Het is een heel verhaal geworden maar ben zo blij dat ik het even kwijt kan hier...
Wie heeft hier nog meer last van?
mamajb