Het kriebelt bij mij , maar bij hem nog niet

[Anoniem]

Hallo Meiden,

Allereerst wil ik even zeggen wat een gezellig forum dit is.

Ik ben Aïsha, 26 jaar en nieuw op dit forum.

Ik zit nu al een tijdje mee te lezen met jullie gebeurtenissen. Heel spannend allemaal.
Maar ik zit ergens mee.
De laatste tijd kriebelt een kinderwens bij mij, ik wil graag als ik een vast contract heb gaan proberen om zwanger te worden. Ben nu bezig met afvallen om niet te zwaar te zijn om zwanger te worden en dan zijn de risico's ook minder dan wanneer je boven de 100 weegt.

Maar nu wil mijn vriend nog niet echt een kindje, hij is nu 33 en 1/2 jaar en als hij 35 jaar is hoeft het van hem allemaal niet meer. Hij vindt zich dan te oud worden. Nu hebben we het er al wel een paar keer over gehad, maar hij wil het nog niet echt.

Ik weet zeker dat als het er is dat ie er dan helemaal weg van is, maar hoe kan ik dit nu verder gaan als hij het echt niet wil.

Ik snap het niet meer.

Nou ik ben blij dat ik dit even kwijt kan.

Ik wens iedereen veel succes en hopelijk kan ik met een 6 maanden het ook gaan proberen.

Groetjes Aïsha

 

[Anoniem]

Hoi Aisha!

Welkom op het forum!
Ja, moeilijk he, die mannen. Mijn man had ook altijd smoezen om niet "nu al" aan kids te beginnen: te druk met werk, kan altijd later nog, etc.
Uiteindelijk was ik 35 toen de eerste kwam (tweede zijn we mee bezig). Nu slaat 'ie zichzelf voor zijn kop, dat hij niet eerder begonnen is (hij is nu zelf 41) en begrijpt  niet, waar hij eerder nou precies moeite mee had.

Tja, hoe los je het op? Daar weet ik geen antwoord op. Bij ons was het uiteindelijk de biologische klok, die niet alleen voor mijzelf, maar ook voor hem ging tikken. Daarnaast realiseerde hij zich ineens, dat zijn eigen vader relatief gezien net zo oud was als hijzelf nu toen hij hem kreeg (snappie). Zijn vader is nu 83 jaar en heeft een gammele gezondheid.

Ben benieuwd hoe het met julie verder gaat. Succes.

 

[Anoniem]

Hoi Moeder van Twan,

Dank je voor je reactie. Hij gaat wel bijtrekken, alleen het is af en toe vervelend dat mannen denken dat ze er zoveel voor moeten opgeven. Dat valt relatief mee en je krijgt er ook weer zoveel voor terug. Hij vroeg vanavond aan me waarom ik nou zo graag een kindje wil. Dat kan je dan niet goed uitleggen. Het is voor een deel een gevoel dat je hebt. En ik hou gewoon heel veel van kinderen.

Gaat allemaal goed komen, mijn mannetje moet gewoon aan het idee wennen.

Fijn weekend.

Groetjes Aïsha

 

[Anoniem]

Hoi Aisha,

Vervelend is het he, als jij graag wilt maar je vriend/man nog niet...

Mijn vriend wilde ook een hele tijd wachten totdat hij meer tijd had. Een tijdje geleden liet hij doorschemeren dat hij misschien...over een tijd...wel een kindje wilde. Toen ben ik daar op een subtiele manier een beetje over doorgegaan en zij we samen afgelopen week met de pil gestopt met het oog op: we zien wel.

Gisteren verbaasde hij mij opeens met de woorden: "weet je wat mooi in die hoek van de kamer zou staan??? een box!!!!!" Dat was voor mij wel een teken dat hij het nu ook echt wil.

Ik denk dat mannen daar ook een beetje in moeten groeien. Ik vond het zelf ook geen makkelijke keuze om te stoppen, maar nu wordt het steeds reëler en ook leuker!

Groetjes, Tessje.