het maakt allemaal niets uit.

[Anoniem]

Je leest regelmatig op het forum dat sommige meiden te jong zouden zijn, en dat ze de vraag krijgen of het wel gepland is.

Nou met 36 verwacht je die opmerking dan dus echt niet.

Kom ik vandaag bij de huisarts, omdat ik weer zwanger ben, stelt hij me de vraag of het gepland is. Ik heb toen gereageerd met de opmerking dat het niet gepland was, maar wel zo bedoeld. Je kan namelijknog zoveel plannen, soms krijg je het niet zoals je wil. In ons geval kregen we dat eigenlijk wel.

Waarom ik die vraag kreeg, omdat mijn jongste telg nu 4,5 maand is en ik dus straks maar een jaar tussen de twee jongste heb zitten.

Nou geweldig toch, ik ben er super super super blij mee!

Miep

 

[Anoniem]

Gefeliciteerd.

en sommige mensen zullen het wel nooit snappen...gewoon niets van aan trekken die opmerkingen.

Super toch juist dat je zwanger bent en zo lekker snel, helemaal goed

 

[Anoniem]

Stom he? maar die stereotypes ook in de wereld. Volgens mij als je niet 2,1 kinderen heb val je al buiten de boot.

Mensen vinden het volgens mij raar dat je 3,4 of 5 kinderen wilt, dat is niet meer van deze tijd! Maar wel supergezellig. Wij zijn bezig voor nummer 1, heb altijd gezegd dat ik het daar bij wil laten, maar je weet nooit natuurlijk

Groetjes
talke

 

[Anoniem]

Hallo,

Ja ik herken daar ook wel iets van. Ons eerste zoontje was niet gepland. Hij is nu 2,5 jaar en ik ben 23 (oktober 24) en mijn vriend is 22 (januari 23). Ik heb ook een zware tijd gehad na de eerste bevalling. PND klachten.

Nu willen we voor een tweede gaan en dus ging ik naar de huisarts om te vragen over een preventieve hormoonbehandeling om een eventuele PND tegen te gaan.
Weet je wat haar eerste reactie was: "moet je het wel wíllen?"
Pardon? Ja omdat ik zo moe was geweest en alles net weer een beetje op een rijtje had. Een baby haalt alles weer overhoop, moet ik niet eerst gewoon genieten van het leventje wat ik met mijn zoontje en man heb.

Op zich een redelijke reactie, maar iets meer tact had toch wel gekunt? Het deed me echt niet goed. De twijfels namen weer ernstig toe. En ik was bang dat ik inderdaad niet de juiste keuze nam en dus misschien nooit van mijn leven weer een kindje kon nemen. Daar hoort een huisarts toch bij stil te staan en ze hoort je toch juist een beetje te steunen??

Ik vond het erg vervelend. We hebben nu wel de knoop doorgehakt en we gaan voor een tweede. Maar ik hoop dat we niet al te veel van dat soort reacties krijgen nog.

Groetjes Ger.