A
Anoniem
Guest
Nou waar moet ik beginnen, ik was uit gerekent op 1 mei.
Zondag 22 april vierde mijn moeder haar verjaardag zei is zelf op 23 april jarig.
De hele dag was ik van slag omdat ik de kleine helemaal niet gevoelt had, s` avonds rond zeven uur heb ik de verloskundige gebeld dat ik me zorgde maakte.
Ik moest gelijk langs komen, aan gekomen werdt ik meteen aan een ctg gelegt en ja hoor daar klopte het hartje wel (erg snel).
Na een uurtje te hebben gelegen en dat met bloed en urine was bekeken moest ik blijven want het was niet erg goed, me man naar huis gestuurd om de tassen te halen.
Maar naar tien minuten kwam de verloskundige binnen met nog twee verpleegsters en werdt ik klaar gemaakt voor een spoed keizersnee, wat er dan allemaal gebeurde is gewoon te veel de helft is echt langs me heen gegaan ik dacht alleen nog maar aan me kind, het bleek het erg moeilijk te hebben en moest er echt uit.
Op 22-04-2007 om 22.50 werdt ons zoontje Davey geboren maar hij had veel problemen op dat moment en ik heb hem in een flits gezien.
Hij kreeg meteen zuurstof en werdt toen weg gevoert.
Na een half uurtje of langer ik weet het niet precies meer zag ik me man en konden we alleen maar huilen.
We kregen te horen dat we even naar ons manneke mochten kijken en dat deed ons wel goed, hij had last van hele lage suiker en bloeddruk en te kort aan zuurstof gehad en ook had hij toevallen.
Maandag middag werdt hij en ik naar utrecht gebracht want daar hebben ze de middelen om hem te helpen.
Op dit moment weten we dat hij nu tegen een infectie aan het vechten is en aan het winnen het gaat steeds beter en heel meschien wordt hij maandag over geplaatst naat hilversum.
De toevallen heeft hij nog in hele lichte maten maar gaat vooruit ze suiker is stabiel en hij heeft gisteren zelfs uit een flesje gedronken.
En dit alles door dat mijn moeder koek helemaal op was en er uit zag als een pannekoek zei de verloskundige, ook zei ze dat als mijn moederinstinkt niet had gewerk hij er maandag niet meer had geweest, dit kwam wel heel hard aan maar nu denk ik aan dat hij straks thuis komt en dat we dan gaan genieten van ons kereltje.
Vanmiddag gaan we er weer heen en kunnen we hem weer knuffellen en mogen we hem meschien nu ook vast houden.
Ik moest me verhaal even kwijt.
Groetjes een gelukkige moeder
Kattie en Davey
Zondag 22 april vierde mijn moeder haar verjaardag zei is zelf op 23 april jarig.
De hele dag was ik van slag omdat ik de kleine helemaal niet gevoelt had, s` avonds rond zeven uur heb ik de verloskundige gebeld dat ik me zorgde maakte.
Ik moest gelijk langs komen, aan gekomen werdt ik meteen aan een ctg gelegt en ja hoor daar klopte het hartje wel (erg snel).
Na een uurtje te hebben gelegen en dat met bloed en urine was bekeken moest ik blijven want het was niet erg goed, me man naar huis gestuurd om de tassen te halen.
Maar naar tien minuten kwam de verloskundige binnen met nog twee verpleegsters en werdt ik klaar gemaakt voor een spoed keizersnee, wat er dan allemaal gebeurde is gewoon te veel de helft is echt langs me heen gegaan ik dacht alleen nog maar aan me kind, het bleek het erg moeilijk te hebben en moest er echt uit.
Op 22-04-2007 om 22.50 werdt ons zoontje Davey geboren maar hij had veel problemen op dat moment en ik heb hem in een flits gezien.
Hij kreeg meteen zuurstof en werdt toen weg gevoert.
Na een half uurtje of langer ik weet het niet precies meer zag ik me man en konden we alleen maar huilen.
We kregen te horen dat we even naar ons manneke mochten kijken en dat deed ons wel goed, hij had last van hele lage suiker en bloeddruk en te kort aan zuurstof gehad en ook had hij toevallen.
Maandag middag werdt hij en ik naar utrecht gebracht want daar hebben ze de middelen om hem te helpen.
Op dit moment weten we dat hij nu tegen een infectie aan het vechten is en aan het winnen het gaat steeds beter en heel meschien wordt hij maandag over geplaatst naat hilversum.
De toevallen heeft hij nog in hele lichte maten maar gaat vooruit ze suiker is stabiel en hij heeft gisteren zelfs uit een flesje gedronken.
En dit alles door dat mijn moeder koek helemaal op was en er uit zag als een pannekoek zei de verloskundige, ook zei ze dat als mijn moederinstinkt niet had gewerk hij er maandag niet meer had geweest, dit kwam wel heel hard aan maar nu denk ik aan dat hij straks thuis komt en dat we dan gaan genieten van ons kereltje.
Vanmiddag gaan we er weer heen en kunnen we hem weer knuffellen en mogen we hem meschien nu ook vast houden.
Ik moest me verhaal even kwijt.
Groetjes een gelukkige moeder
Kattie en Davey