Het wachten beu!

[Anoniem]

Haaaaai meiden,

Na een paar maanden radio stilte, toch maar weer even op het forum spieken. Zit nu met griepje thuis en dacht, laat ik me weer eens melden. Zal me even opnieuw voorstellen. Ik ben 31 jaar en zit in ronde 7 van 1e kindje. in ronde 4 zwanger geweest, maar helaas vroege miskraam gehad. (6 jaar geleden ook een miskraam gehad) Nu wordt mijn verlangen naar een kindje en de angst dat het niet meer lukken mag alleen maar groter. Voel stiekeme jaloezie als ik buikjes zie enzo. Mijn zusje is 2 weken geleden bevallen van prachtig  klein mannetje en ondanks dat ik erg van hem kan genieten, is mijn wens alleen maar versterkt. Na  zwanger te zijn geweest weet ik nu hoe mijn lijf zal reageren bij een volgende zwangerschap en voel dat deze ronde  het weer niet raak is. Word er  erg onzeker van. Wat doen  we verkeerd? Probeer er zo min mogelijk mee  bezig te zijn, maar dat lukt dus niet en de miskraam van juli speelt nog erg vaak door mijn hoofd. Ben er nog verdrietig over. We zijn er zo klaar voor en  hopen allebei zo vurig op een zwangerschap. Tis niet eerlijk!!!! wil niet  iedere maand die spanning en  krampachtige toestanden  na mijn eisprong.  Maar me erbij neerleggen dat het ons gewoon nog niet gegeven is kan ik ook niet!
Wèèèèh, moest even klagen, sorry
dikke kus, Annette  

 

[Anoniem]

Hoi,
Ik herken je verhaal, ik heb in april een miskraam gehad en we zijn nu ook nog steeds bezig maar iedere x niets. We zijn in febr. maart zeg maar 'begonnen' met proberen. Het was eigenlijk na de 2e x gelijk raak maar helaas een miskraam. Ik dacht toen,  
het ging  al zo snel goed dus zal het wel weer snel raak zijn, maar nee....
Het is gewoon erg frusterend dat het opeens niet meer lukt, en dat je er niks aan kan doen. Je denkt de hele tijd, als je dingen  gaat plannen,  misschien ben ik dan wel zwanger. Met wintersport bijvoorbeeld, die gaan we maar plannen maar ja je weet het ook niet.
En ik ben ook iedere keer weer bang wie van onze vrienden er weer aankomt met 'ik ben zwanger' want dat gaat ook maar door. Ik wil nu zelf een keer degene zijn die dat kan zeggen.
Sterkte gr, stella (ook 31 jaar)

 

[Anoniem]

Hoi Anette

Ik herken je verhaal niet omdat ik nog niet eens begonnen ben met zwanger worden (maar wel heel binnekort......!!), maar leef helemaal met je mee! Ondanks dat ik er zelf dus nog geen ervaring mee heb, kan ik me de teleurstelling zo goed voorstellen. Wat ontzettend rot dat je nu zo in onzekerheid zit. Ik hoop dat het heel snel gaat lukken en dat je weer een beetje ontspannen de volgende ronde inkan....

Veel geluk en ik zal voor je duimen,

Lfs Joet