Hoe doen jullie mannen dit!?!?

[Anoniem]

Lieve meiden,

Nog een week en dan is mijn NOD...Het duurt zo lang!!!!
Al een dag of 5 last van vage klachten. Zere borsten (vooral tepels), gespannen onderbuik en regelmatig steken, misselijk, hoofdpijn en zeer tandvlees.
Normaal gesproken heb ik nergens last van als ik ongesteld moet worden.

Ik probeer er niet zoveel mee bezig te zijn, maar ik voel me toch echt anders dan anders!
Mijn man probeert me een beetje te behoeden voor een teleurstelling en denkt tot nu toe dat het waarschijnlijk "tussen mijn oren" zit. Logisch, misschien is dat ook wel zo....

Hoe doen jullie mannen als jullie druk afwachten en van alles (hopen te) voelen?!

Liefs Rijn

 

[Anoniem]

hoi,

ik ben nu 6 dg overtijd.
mijn man heeft nu zo iets van doe maar en test
het wordt dan ons derde kindje en met de andere twee had hij dat ook.
verder interesseerd hij zich er niet zoveel in.
hij vraag niks. van hoe het gaat of zo en daar baal ik soms wel van.

hopenlijk   heb je binnen kort goed nieuws.

groetjes p

 

[Anoniem]

ik vertel ook steeds aan mijn man hoe ik me voel en soms zegt ie zelf, ik denk dat je zwanger bent doe een test, en dan blijk ik gewoon ongesteld te moeten worden, maar hij leeft gelukkig wel erg mee, en vooral omdat het bij ons niet helemaal vanzelf gaat , ik vind het ontzettend lief hoe ie reageert

xxx linda

 

[Anoniem]

quote: Linda reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('19-12-2007 13:39:57&apos);

ik vertel ook steeds aan mijn man hoe ik me voel en soms zegt ie zelf, ik denk dat je zwanger bent doe een test, en dan blijk ik gewoon ongesteld te moeten worden, maar hij leeft gelukkig wel erg mee, en vooral omdat het bij ons niet helemaal vanzelf gaat , ik vind het ontzettend lief hoe ie reageert

xxx linda




dat is zeker heel lief.
kijk bij ons ligt het anders ik word juist heel snel zwanger en hij heeft zoiets van och dat lukt wel.
maar een beetje aandacht/ interesse  is ook leuk.

ik hoop dat het bij jullie ook mag gaan lukken.
ik wens je veel succes.
groetjes p

 

[Anoniem]

Nou meiden,

Ik hoop ook voor jullie dat het snel mag lukken!
Ik denk dat het ook wel een beetje man-eigen is...Ze ervaren het toch anders dan wij...

Gelukkig is mijn man wel erg betrokken, alleen is hij erg voorzichtig met hopen.
Hij is bang dat het anders (weer) een teleurstelling wordt. Maar hij denkt wel erg mee!
Constant let hij op wat ik eet en drink (STEL dat het wel raak is) en hij is erg zorgzaam.

Heel veel succes met zwanger worden, dat we 2008 maar goed mogen beginnen!!!

Liefs Rijn

 

[Anoniem]

Mijn man snapt me soms ook niet helemaal maar ach, het is een man en hij kijkt er toch anders tegenaan. Hij hoeft het kind niet te dragen en weet ook totaal niet hoe dat voelt. Ik heb nu ruim 2 weken geleden te horen gekregen dat ik een miskraam gehad heb en mijn man zei toen iets tegen me wat me ontzettend verdrietig maakte. Ik begrijp hem gelukkig wel. Hij is heel positief en doet ook alleen maar z'n best om me op te vrolijken. Toen ik een positieve test had was ik heel blij; het was (eindelijk) gelukt na een jaar. Ttotdat we na 9   weken te horen kregen dat ik een miskraam gehad had. Toen stortte onze hele wereld in; alles waar we naar uitkeken was er inenen niet meer. Gelukkig hebben we het nu allebei een plaatsje kunnen geven.

Ik denk dat mannen er iets makkelijker mee omgaan omdat zij  er niks van voelen en daardoor ook niet weten hoe wij (als vrouwen) ons voelen.  Zij doen ook hun best om er het beste van te maken, hoop ik...hihi.