hoe erbij neer te leggen

[Anoniem]

Weet iemand hoe je je bij je kinderwens moet neerleggen?
Ben nu 2 jaar bezig, en het zou na een operatie bij mijn man nu moeten lukken, maar kan de stress niet van me afzetten, iedereen om me heen is blij en zwanger, iedere verjaardag en confrontatie  is klote, heb ook het gevoel dat niemand me begrijpt nou ja niemand, jullie wel hoor!! en hoe ga je om met dat verdriet, als iemand vraagt hoe het gaat krijg ik een huilbui, dit vind ik zo vreselijk, iedereen zegt dat geeft toch niks maar ik schaam me dan zo! Nou ik heb weer even gezeurd wie kan me een gouden tip geven!!!

gr loona

 

[Anoniem]

Hoi Loona,
Ik kan je helaas geen tip geven, maar ik voel wel met je mee.
Ik heb zelf al een zoontje van 3,5 jaar en daar ben ik ontzettend blij mee.
Probeer nu zwanger te worden van de 2e (en laatste).
Ik denk dat als ik in jouw situatie zou zitten , precies hetzelfde zou reageren.
Gevoel kun je nou eenmaal niet uitzetten, al wil je nog zo graag.
Het lijkt me verschrikkelijk als het niet lukt zoals je wilt.
Ik heb een collega die heel graag zwanger wil worden.
Helaas heeft ze een miskraam gehad.
Ik vrees voor de dag dat ik zwanger ben en zij niet.
Ik word er nu al misselijk van, zo erg vind ik het voor haar.
Hetzelfde voel ik voor jou, echt waar.
Ik kan je alleen heel veel sterkte wensen en hopen dat je heeeeeeeel gauw zwanger wordt.

Dikke kus
Dyonne

 

[Anoniem]

Hoi Loona,

Ik heb ook geen gouden tip voor je...het gevoel om zwanger te willen worden om zoals het hoort te gaan gewoon gelukkig een kindje te kunnen krijgen, kan je je denk ik niet zomaar bij neerleggen. Dat zou dan veel tijd gaan kosten denk ik...en dan heeft het misschien een rustiger plekje gekregen maar het echt helemaal compleet met rust kunnen laten, kan denk ik...nooit echt.
Ik praat nu vanuit mijn eigen gevoel hoor...ik durf er gewoon echt niet aan te denken dat het misschien wel nooit gaat lukken...
Ik wens je heel veel sterkte en je  mag best blijven hopen hoor!! Misschien lukt het ook wel gewoon na die operatie van je man..ze kunnen tegenwoordig toch veel voor elkaar krijgen?! Makkelijker gezegd dan gedaan maar Kop op!!
Wij hopen met jullie mee!

 

[Anoniem]

Wat vervelend voor je!!! Ik lees dat julle al tijdje bezig zijn, maar misschien is het n idee om het even tijdje opzij te zetten?? Dan kun je jezelf even de tijd geven alles n plek te geven en je aandacht aan andere dingen te geven. Misschien leuke dingen doen, waarbij je haast geen kans krijgt ergens aan te denken. (ik weet is makkelijker gezegd dan gedaan...)Op deze manier zakt de stress en kun je  er misschien ook makkelijker over praten (en als je dt niet wilt is het misschien goed om die mensen te zeggen dat je liever hebt dat ze er niet meer over praten. Ik neem aan dat ze dit wel begrijpen. Op deze manier hoef jij je niet opgelaten te voelen en je rot te voelen)..

Als alles weer wat rustiger is, misschien langzaamaan die wens weer dichterbij laten komen...

Het als altijd lastig voor anderen om te zeggen hoe je t zou moeten doen en al helemaal om t dan uit te voeren. Ik wens je in ieder geval heeel veeel sterkte!

 

[Anoniem]

he meid... il leef ook ontzettend met je mee,en begrijp je heel goed... ben zelf ook anderhalf jaar van de pil en ermee bezig,en heb ook mn break down gehad... ben ook hartstikke gestressed!!! precies zoals jij het omschrijft!!! word er ook gek van en heb ook alles geprobeerd om het achter me te laten ma wat ik ook doe het lukt niet... de wens blijft.... het enige is onze hoop!!!! en af en toe een lekkere jankbui... vd rest proberen niet kopje onder te gaan meid!!!! en tog proberen btje nog vh leven te genieten!!!

hou je taai meid....!!!! onze tijd komt nog,ik weet het zeker!!!!!!!!!!

liefs cenn

 

[Anoniem]

halo meid geef de moed nie op hoor heb over me eerste 3 jaar gedaan en ze word nu 10 dus was al 2 en half jaar beezig maar ik was er te veel mee bezig steeds huilen he op en geven moment had ik van zo iets bekijkt het maar en we kreegen een ander huis toegeweezen liep wel in het zieknhuis en moest met hormoonen gaan beginen maardat hoefde nie was zo met de verhuis beezig en dacht nie aan zwanger raaken weet het is heel moelijk zit nu oook met dat probleem wil zwanger worden en ja toen was ik zwanger toen we een maand in dat huis woond en nu word ze 120 dus meid geef de moed nie op sucses veel liefs van jolanda