Hoe onnadenkend kunnen mensen zijn.

A

Anoniem

Guest
Hoi allemaal,

Wil even mijn verhaal kwijt. Afgelopen jaar bleek in in april onverwacht zwanger te zijn van ons derde kindje, ik ben door de pil heen zwanger geraakt. Eind mei bleek met 11 weken dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had, die door het lichaam zelf opgelost werd. Mijn man en ik hebben hier een hoop verdriet van gehad. Maar hebben toen wel besloten om bewust voor een derde kindje te gaan. Als alles goed was blijven gaan dan was ik volgende week maandag uitgerekend. En ik heb het er nu deze maand ook erg moeilijk mee, ik kan om alles wat maar zielig is een potje gaan huilen.
Had dit weekend mijn NOD maar werd op vrijdag al ongesteld en gaan nu dus door voor de 7e ronde.
Nou was gister mijn schoonvader jarig en daar moesten we heen. Ik had er niet zo veel zin in, want erg tactvol zijn ze niet. En dat bleek ook wel weer. In een volle kamer zegt mijn schoonvader op een gegeven ogenblik tegen mij. Nou je had hier anders met een uitgerekende buik kunnen zitten, als alles goed was gegaan. Mijn ogen schoten meteen vol met tranen en het enige wat ik nog kon uitbrengen was dat ik daar niet over wilde praten. Later zei hij dat hij het niet zo bedoeld had, maar hij had toch ook wel kunnen bedenken dat het voor ons gevoelig ligt.
Het lucht een beetje op door het op te schrijven.

Groetjes, Manon
 
Hoi Manon,

Zeker sommige mensen zijn soms zo stom. Maar het is wel een goed teken dat hij door had dat het fout was. Hij had er eerder aan moeten denken dat ben ik met je eens.
Maar sommige mensen zeggen zelfs geen sorry.
Snap dat je deze maand rot voelt. Ik hoop voor jou en je mannetje dat jullie binnenkort weer zwanger mogen zijn en alles goed gaat.

Liefs An
 
Maar....deze opmerking geeft wel aan dat hij dus precies wist wanneer zijn kleinkind geboren zou worden als je nog zwanger was geweest.
Misschien had hij zich daar ook wel op verheugd en moest hij daar aan denken op die verjaardag.
Wie weet heeft het hem ook wel verdriet gedaan dat het mis ging. Maar drukt hij zich er wat onnozel in uit.

Na mijn miskraam, afgelopen augustus, met 14 weken, weet ik dat mijn ouders ook best wel verdrietig waren en ook precies weten wanneer ik uitgerekend zou zijn...
Ook zij verheugden zich op een nieuw kleinkind.

Sterkte met je verdriet en ik hoop maar dat je het je schoonvader niet al te erg   kwalijk neemt.

groetjes Annemieke
 
Hoi manon77,

Mensen kunnen soms nogal onnadenkend uit de hoek komen, ja.
Zet het naast je neer en laat ze toch allemaal. Hoe moeilijk dat ook mag zijn.

Voor jou (jullie) zeg ik: verdriet hebben mag, huilen mag en laat maar merken dat jullie hierom rouwen. Want zo is het wel.

Misschien kunnen jullie iets symbolisch doen voor het babytje wat er, hoe triest  het ook is, niet heeft mogen zijn.  

Zelf hebben wij dit ook gedaan en het is fijn om het zo een plekje te geven.  Een herinnering voor  jullie samen, een manier om het te verwerken.

Ik wens je heel veel sterkte toe.

Liefs mamabinck.
 

Het is toch verschrikkelijk hoe sommige mensen niet nadenken....

Je mag het best zeggen tegen je schoonvader dat hij je kwetst met zoiets, dan kan hij er in de toekomst misschien rekening meehouden en vooral is het voor jezelf belangrijk dat je het niet zomaar laat zeggen.

Wij hebben op 18 november ons dochtertje verloren bij een zwangerschap van 21 weken en 5 dagen, ze heeft nog een uurtje geleefd maar was verder niet levensvatbaar.

De oma van mijn vriend, (ook zo'n tactvol mens NOT) had tegen mijn schoonmoeder gezegt "ja die kinderen hadden het veel te veel over die kleine, ze waren er veel te veel mee bezig"
Met andere woorden als wij net zo blij waren met de zwangerschap en dit niet hadden geuit dan had ons kleintje nog geleefd!!!

Ons dochterje had Spina Bifida (open ruggetje) en in zo'n erge mate dat de
artsen niks voor haar konden doen bij een voldragen zwangerschap en ze heel erg veel pijn zou hebben en dan zou komen te overlijden.

Ik ben zo kwaad op haar, heb ook gezegt dat ze beter even niet kan bellen en dat ik haar nu even niet wil zien.

zij heeft ons gigantisch veel mpijn gedaan met deze gedachte en uitspraak van haar.

Liefs Randy
 
Hoi Randy,

Ik kan heel goed begrijpen dat je kwaad op haar bent, dat zijn dingen die niemand mag zeggen. Heb gemerkt dat mensen niet beseffen hoe kwetsend dingen kunnen zijn. En zeker in jullie situatie, jullie hebben een vreselijk moeilijke keuze gehad.
 
Mijn schoonvader had gelukkig zelf daarna ook door dat hij het niet had moeten zeggen, maar ik vind dat hij dat ook van te voren had kunnen realiseren.
Mijn schoonmoeder was al net zo tactvol toen we net een dag wisten dat het over was ( mijn hormoonwaarde was al behoorlijk aan het dalen). Ze vroeg toen of ik  wel echt zwanger was geweest.
Mijn schoonouders wisten heel goed wanneer ik uitgerekend was, omdat wij een dochter hebben van 24 december 2003  en een zoon van 27 december 2000. Nu was ik 18 december 2006 uitgerekend.
Mijn boosheid om wat hij zei is inmiddels wel gezakt. Snap alleen niet dat hij dat in een kamer vol met visite zegt.

Randy heel veel sterkte met jullie verwerking van het verlies van jullie dochter.

Iedereen bedankt voor   haar reactie.

Groetjes, Manon
 
hoi hoi
jeetje wat een rot opmerking.kan me voorstellen dat je er verdrietig om was.zelf heb ik drie miskramen gehad en de laatste was ik tegelijk met mijn zus zwanger.haar hele zwangerschap heb ik er ook wel bij stil gestaan dat ik ook zo had kunnen lopen.gelukkig wrdt er van haar kant wel rekening mee gehouden en kon ik er gewoon over praten.snap dus heel erg goed hoe lullig zo,n opmerking over komt.ik wens je veel sterkte toe en hoop dat je snel zwanger mag zijn.
liefs sil
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan