A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
Ik wil even wat met jullie delen.
Ik word langzaam gek van mezelf. Ik heb allemaal zwangerschaps symptomen, dus ik krijg steeds meer hoop. Maar ik durf geen hoop te hebben, omdat ik bang ben dat ik mezelf voor de gek hou.
In mijn vorige zwangerschap had ik het ook snel door en het was toen ook in 1x raak. Na een aantal negatieve testen toen, bleek ik overtuigd dat ik zwanger was, want ik kon me toch niet voor niks zo naar en rot voelen. En ik kreeg dus gelijk. Ik was zwanger.
Maar het lijkt nu of ik er nog meer mee bezig ben dan 2 jaar geleden. Het scheelt dat ik nu een huismoeder ben en er de hele dag mee bezig kan zijn, maar eigenlijk wil ik er niet teveel mee bezig zijn, omdat ik bang ben dat ik het me allemaal inbeeld. Snappen jullie het nog?
Even klagen hoor:
Ik voel me al een week zo ontzettend moe
Ik kan het ene moment onzettend chagarijnig zijn en andere moment ontzettend ontroerd (door bijvoorbeeld mijn dochter of tv)
Ik heb veel puistjes in mijn gezicht gekregen
Mijn temperatuur is met 0,3 graad gestegen.
Zo, ik ben het kwijt. Mijn man snapt me niet en zegt dat ik het maar gewoon moet afwachten en dat ik er niet teveel mee bezig moet zijn. Maar ik kan niet anders.
Herkent iemand zich in mijn verhaal?
Gr. van Pam
Ik wil even wat met jullie delen.
Ik word langzaam gek van mezelf. Ik heb allemaal zwangerschaps symptomen, dus ik krijg steeds meer hoop. Maar ik durf geen hoop te hebben, omdat ik bang ben dat ik mezelf voor de gek hou.
In mijn vorige zwangerschap had ik het ook snel door en het was toen ook in 1x raak. Na een aantal negatieve testen toen, bleek ik overtuigd dat ik zwanger was, want ik kon me toch niet voor niks zo naar en rot voelen. En ik kreeg dus gelijk. Ik was zwanger.
Maar het lijkt nu of ik er nog meer mee bezig ben dan 2 jaar geleden. Het scheelt dat ik nu een huismoeder ben en er de hele dag mee bezig kan zijn, maar eigenlijk wil ik er niet teveel mee bezig zijn, omdat ik bang ben dat ik het me allemaal inbeeld. Snappen jullie het nog?
Even klagen hoor:
Ik voel me al een week zo ontzettend moe
Ik kan het ene moment onzettend chagarijnig zijn en andere moment ontzettend ontroerd (door bijvoorbeeld mijn dochter of tv)
Ik heb veel puistjes in mijn gezicht gekregen
Mijn temperatuur is met 0,3 graad gestegen.
Zo, ik ben het kwijt. Mijn man snapt me niet en zegt dat ik het maar gewoon moet afwachten en dat ik er niet teveel mee bezig moet zijn. Maar ik kan niet anders.
Herkent iemand zich in mijn verhaal?
Gr. van Pam