A
Anoniem
Guest
Ik ben de trotse moeder van drie kinderen. Ze zijn bijna vier, anderhalf en een halfjaar.. Maar toch verlang ik zo naar een vierde kindje.. Het is alsof ik teveel liefde in mijn hart heb.. De gezellige drukte in ons huis vol liefde heeft me in haar bezit genomen.. Maar voorlopig staan de babykriebels op de negeerstand.. Ik heb een Mirena en een vierde kindje zit er even niet in.. Eerst even werken, want ik heb net een nieuwe baan.. Eerst even wennen aan het ritme met de oudste die naar school gaat.. Eerst even...... Nou ja, van alles dus.. Maar hoe negeer je dat? Die intense, overweldigende, allesoverheersende babywens? Mijn conclusie; ik zal wel moeten.. Iedere dag is er eentje, en als ik mezelf maar flink bezighou (wat niet zo'n probleem is met drie kleine kinderen) kom ik er wel doorheen.. Voor ik het weet is het 2009, en dan kunnen de babyplannen weer concreet worden! Hoop ik............