Beste Syll18,
Ik begrijp wat je bedoeld. Ik had hetzelfde toen ik 18 was. Hele sterke moedergevoelens, en echt het idee dat je er klaar voor bent.
Maar, je vind vast niet leuk wat ik nu ga zeggen: doe het niet!
Geloof me alsjeblieft als ik zeg dat een relatie echt een betere basis is.
Ook moet je je bepaalde zaken afvragen. Je wilt graag een kind, maar wil je ook moeder worden? Het lijkt hetzelfde, maar een kind hebben klinkt heel leuk, maar denk ook na over de verantwoordelijkheden. En dan bedoel ik niet het gebruikelijke gezeur dat je je hele leven nog voor je hebt!
Maar echt de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van een mens.
Waarom zeg ik dit nu? Omdat ik het wel herken.
Dit gaat echt heel oubollig klinken, maar een relatie is een wereld van verschil met jou wereld op dit moment. Niet alleen op jezelf wonen en zo, maar je leven delen met iemand anders. Niet altijd alleen maar je eigen zin kunnen doen, maar rekening houden met elkaar. En dat is moeilijk, maar ook heerlijk, en vooral heel gezellig. Geloof me als ik zeg; je wilt het voor geen goud missen. En als je dan, net als ik, met z'n tweeën beslist dat je klaar bent voor kinderen, dan wordt het alleen maar leuker. Je hebt steun aan elkaar.
Hoe leuk een kind nu ook lijkt, het is nog veel leuker als je de steun hebt aan iemand anders, en weet dat je relatie een stevig fundament is voor de opvoeding van je kindje.
Denk goed na, als je beslist om het te doen is er geen weg meer terug.
Heel veel liefs,
Brinn,
26 jaar, aan het proberen voor het 1e kind
