Ik ben een beetje verdrietig :(

A

Anoniem

Guest
Hoi meiden,

ik moet het ff kwijt, ben een beetje geschrokken vanavond.

Tweede kerstdag, vanavond ging ik met mijn familie uit eten. Voor het diner verzamelde we thuis bij mijn ouders toen opeens mijn schoonzus (sinds augustus mijn schoonzus) zei dat ze een verassing had. Ze is zwanger...bijna 7 weken..

Ik en mijn vriend proberen ook zwanger te worden, nog niet zolang, maar toch. Ik was twee weken terug ongeveer een week overtijd en begon ergens te hopen dat ik zwanger was, maar helaas...de duivels arriveerden. De teleurstelling was er, maar toch ga ik met volle moed verder, we zijn tenslotte nog niet zolang 'bezig'..

Ik schrok toen mijn schoonzus het vertelde. Ik had zo graag de eerste in ons gezin willen zijn, want dat zijn zij nu.. Als ik wel zwanger was zou ik nu even ver zijn, 6,5 week, maar helaas het is niet zo.. Het voelt alsof ik nu een beetje op de tweede plaats ga komen. De hele avond ging het over haar en haar zwangerschap..

Ik ben echt een beetje verdrietig, beetje lang verhaal misschien..maar moet het ff kwijt.
 
He natascha

Ik wilde je even heel veel sterkte wensen. Ik kan het mij helemaal voorstellen. Kom op he. Ik probeer ook wel eens naar de voordelen te kijken dat ik nog geen kinderen heb. Ik weet het, het is moeilijk, maar we laten de moed niet zakken he.

dikke knuffel

veel liefs wies
 
Hoi meid,

Nou ik kan me je gevoel goed voorstellen.................. wij zijn een jaar bezig geweest met zwanger worden (= nu gelukt)........... maar ik was ook vaak bang dat iemand anders in mijn omgeving eerder zwanger zou raken............ is toch heel pijnlijk........ want je vindt dan dat je eerst zelf aan de beurt bent.............

Jullie tijd komt ook nog wel................... en die gevoelens die je hebt zijn heel normaal; daar hoef je je b.v. niet voor te schamen..............

Groetjes en succes,

Suus
 
Ik ben gelukkig redelijk aan het idee gewend nu.... Ik ga ook gewoon door met proberen zwanger te worden...Gisteren voelde ik me nog een beetje terughoudend voor als ik nu ook ineens zwanger zou worden, waarom weet ik niet.
 
Mijn broer is in augustus getrouwd en mijn vriend heeft mij in oktober ten huwelijk gevraagd. Dat vond iedereen natuurlijk wel leuk, maar ze verwijzen altijd terug naar mijn broer en zijn vrouw. " ow..wat leuk, zijn jullie aangestoken door hun huwelijk?"   en ik zie het dus al helemaal voor me als ik straks kom vertellen : Ow..en oja, wij zijn  OOK zwanger... ...Ik krijg zo'n na-aap gevoel, terwijl dat helemaal niet zo is..

Maar goed..we gaan gewoon verder, tenslotte waren we er al mee bezig toen wij nog niet wisten dat zij zwanger waren...misschien is het juist leuk, samen ervaringen delen enzo

x natascha
 
Lieve natas,

ken het precies hoor! En je schaamt je ook nog een beetje voor je gevoel... tenminste ik wel.. had 3 maanden geleden precies hetzelfde. zaterdag komt een vriendin vertellen dat ze zwanger is van een 2-ling en ik die nacht natuurlijk ongesteld... snik... zondagochtend verteld een andere vriendin dat ze ook zwanger is... dan voel je je echt heel erg beroerd. En om dan nog enthousiast te reageren is ook moeilijk.. maar goed, wat de anderen mama's en bijnamama's zeiden; onze tijd komt nog wel lieverd... geniet ook van de tijd die je nu nog samen met je mannetje alleen  hebt... als er een kleintje is dan is dat ook voorbij... zo probeer ik het maar te zien....

Dikke x,
Biggy
 
Bedankt biggetje

Ik schaamde me inderdaad een beetje ervoor dat ik niet super enthousiast kon reageren. Heb ze in ieder geval  gewoon gefeliciteerd, want voor hun is het natuurlijk hartstikke leuk... en ik word tenslotte tante he.. haha
 
Hoi Natascha,
Zoals iedereen hier schrijft heel normaal hoor dat gevoel. Ik ben de jongste thuis en wist dus ook dat ik als laatste kinderen zou krijgen. Nou na 4 jongens van mijn zussen hoopte ik voordat ik zwanger raakte  toch een heel klein beetje op een meisje want daar zou ik de eerste mee zijn. Toen ik zwanger was maakte het me al niks meer uit, het is mijn eerste kindje en voor mij het meest bijzondere.Zoals je kan zien ben ik moeder van een hele lieve knul en wat ben ik blij dat het een jongen is. En gelukkig leefde iedereen heel erg mee, en wat waren de neefjes toch opgewonden met een nieuw klein neefje.
Het scheelt misschien dat wij de eerste waren bij mijn schoonouders. Maar neem maar van mij aan bij jou zwangerschap zijn ze ook allemaal heel erg blij en belangstellend. En laat ze maar lekker kletsen hoor.
Moeilijk he al die gevoelens, je wil ze niet hebben maar ze komen wel.
Wij zijn bezig voor de tweede en ik wil ook niet graag dat er in mijn omgeving iemand anders eerder is. Nu weet ik dat mijn schoonzusje en zwager nog even willen wachten dus nu maar hopen dat wij geluk hebben en binnenkort weer zover zijn.
Groet
 
Heee meid,

heel begrijpelijk hoor. Maar weet je wat leukis, als jullie straks ook een kindje krijgen. Jullie kindjes schelen dan niet zoveel en dan kun je samen genieten. Vergeet één ding niet, het is geen wedstrijdje en dat jullie tegelijk begonnen zijn met proberen zwanger te worden is heel normaal op een bepaalde leeftijd. En vergeet éénd ing niet, jij bent de dochter van je moeder en je moeder zal met jouw je zwangerschap heel anders beleven dan dat ze zal doen met je schoonzus. Tenminste zo ervaar ik het zelf ook. Ik vertel mijn eigen moeder meer dan mijn schoonmoeder.

Nou meid jouw tijd komt nog wel, en dan mag jij lekker alles nog meemaken.

Hou je taai.

Miep
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan