Ik had beter moeten weten

A

Anoniem

Guest
Wat ben ik toch naïef.... We hebben anderhalf jaar erover gedaan om onze  dochter te mogen krijgen. Uiteindelijk hebben we haar via ICSI mogen krijgen (inmiddels is ze anderhalf jaar oud), want het zaad van mijn  man was praktisch onvruchtbaar. We waren wel één keer spontaan zwanger geraakt, maar dat is uitgelopen op een miskraam. Dat was dus al een groot wonder.

Nu zijn we bezig voor een tweede (nog niet via het ziekenhuis) en had ik vorige week een week lang bruin bloedverlies. De eerste keer was 2,5 week na mijn menstruatie. Één dezer dagen is dus mijn NOD. Nu we vanavond bij mijn ouders Sinterklaas vieren heb ik vanmorgen een test gedaan, maar die was negatief. Ik voel me zo stom en naïef, ik had echt beter moeten weten....
 
Hoi,
Het is niet naief! Je hoopt op een wonder. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, dat blijkt wel uit je verhaal. De kans is dan wel immens klein, maar je weet maar nooit. Ik duim voor je dat via wat voor weg dan ook weer zwanger mag raken.
 
Silvy,

Je bent helemaal niet naïef, je hoopt op een wonder. En dat daar een kleine kans voor is dat het spontaan gebeurd, is al eens een keer gebleken.
Je hebt hoop, en zou het zo graag willen. Dus helemaal niet naïef.
Ik hoop dat jullie snel zwanger mogen worden, op de gewone weg, of met hulp.
Heel veel succes. En succes met het afwachten.

Liefs
 
Dat is toch een natuurlijke reactie.... Vind het helemaal niet dom of naïef!!
Meid heel veel succes!
Liefs Mars
 
Hey Silvy,

Ik wou ook graag even op jou verhaal reageren. Waarom zou het niet spontaan kunnen lukken?? 7 Jaar geleden raakte ik zwanger, en dat ging allemaal vanzelf. We wilden graag een tweede, maar dat kregen we niet voorelkaar. We zijn ook in diezelfde malle molen beland. ik het ziekenhuis vertelden ze ons dat we zonder hulp nooit zwanger zouden raken en dat het één keer gelukt was, dat was een wonder. Mijn man had zulk slecht zaad. We zijn doorverwezen naar Groningen waar we op de wachtlijst kwamen voor ICSI, maar de zaadkwaliteit was zelfs voor ICSI op het randje. Maar goed toch op de wachtlijst gaan staan. Het heeft voor ons jammer genoeg toen nergens toe geleid. Dus wij gaven de hoop maar op. We zouden met z'n drietjes blijven. Nu zijn we een aantal maanden gelden verhuisd, ik heb toen voor de verhuizing onze babyspulletjes verkocht, tja dat hadden we toch niet meer nodig, een maand na de verhuizing kom ik erachter dat ik dus zwanger ben. We hadden er niet meer op gerekend maar we zijn er dolgelukkig mee. Ik heb de gyneacoloog ook gevraagd hoe dat nu zo opeens kan en die zei het wel heel mooi; Er hoeft er maar één goede zwemmer bij te zitten en door te zwemmen!!

Heel goed dat jullie weer voor ICSI gaan, maar dat wil dus niet zeggen dat het niet ook spontaan kan gebeuren ook al is de kans maar klein!!

Liefs Natasja



 
Sorry, ik had het even niet goed gelezen, ik dacht dat jullie wel alweer via het ziekenhuis bezig waren....

In elk geval heel veel succes en heel veel sterkte toegewenst vanaf deze kant en geef de moed niet op!
 
Bedankt voor jullie opbeurende woorden, maar toch blijft het zo voelen. Ik weet dat de wonderen de wereld niet uit zijn (lopend bewijs, maar tot ons groot verdriet uitgelopen op een miskraam), maar toch. Hopen op iets dat bijna niet kan, is tegen beter weten in. Eens is me het wonder overkomen dat het ons zelf mocht lukken, maar hoe groot is de kans op een tweede keer? Niemand zal het me kunnen vertellen, zelfs de artsen niet, want de kansen zijn zo goed als 0. Maar toch dat ene sprankje hoop dat blijft bestaan. Ach ja, hoop doet leven en het is nog niet definitief negatief, de ongesteldheid moet er nog aan komen.
Maar ik denk wel dat ik er wijs aan doe om een afspraak te gaan maken in het ziekenhuis...

Wat een mooi verhaal Natas! Zo bijzonder! Het is je gegunt!
 
Overigens is het iedereen natuurlijk gegunt om zwanger te raken!
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan