Ik meld me hier maar aan...

[Anoniem]

Hallo allemaal,
Ik zal me even voorstellen. Ik ben Karin, 26 jaar en al bekend op het april 2009 forum. Dat moet ik helaas verlaten, omdat er afgelopen donderdag bij mij een missed abortion is geconstateerd.  
Mijn vriend en ik hebben in januari van dit jaar besloten te gaan voor kinderen. Bij poging 3 was het raak, maar helaas op 21 april(toen 9 wk en 2 dg zwanger) werd er een missed abortion geconstataard. Na een curretage en een wat rommelige hervatting van mijn cyclus was het wederom in poging 3 raak. Inmiddels ben ik 10 wk en  5 dg zwanger en zoals gezegd is er afgelopen donderdag weer een MA geconstateerd.  
In beide gevallen is het in wk 8 mis gegaan en hoewel de curretage bij de 1e mij goed is bevallen, ga ik nu voor de natuurlijke manier.  Het is nog steeds rustig hier,  hoewel het in mijn buik al wel aardig rommelt.  
Hoewel ik  verdrietig ben is  het verlies van mijn kindje niet het grootste verdriet. Dat is de onzekerheid dat er iets niet klopt bij mij:
Ik heb al  ruim 10 jaar problemen rond mijn menstruatie, veel oud bloedverlies in de week voor de menstruatie.  Vorig jaar, toen onze kinderwens steeds groter werd, ben ik bij de gyn geweest om te laten onderzoeken wat er niet klopte in mijn cyclus. Er is niets gevonden en niets zou een zwangerschap in de weg staan. Nou...inmiddels is het dus al 2 keer fout gegaan. Ik vind het verdacht dat het beide keren in dezelfde week is fout gegaan. Nog veel verdachter is dat mijn moeder ineens met het verzoek kwam uit te laten zoeken wat haar medicijngebruik tijdens de zwangerschap van mij voor gevolgen heeft gehad voor  mij.  
Mijn moeder was direct zwanger van mij, maar door extreem zwangerschapsbraken heeft zij van de 5e tot de 8e maand aan een weeenremmend infuus gelegen met het middel Berotec. Bij wat speurwerk op internet ben ik er achter gekomen dat dit middel tegenwoordig wordt gebruikt bij astma en COPDpatienten en dat gebruik tijdens de zwangerschap wordt afgeraden. Ook kwam ik een verhaal tegen van een ongeruste moeder wiens dochter ook menstruatieklachten heeft en bang is dat dit het gevolg is van datzelfde middel.  
Ik vind het allemaal vreemd en verdacht en ik ben er erg op gebrand uit te vinden of dit middel lange termijngevolgen heeft voor mij en of dit mijn zwangerschappen  beinvloed.  

Ik heb er al weer een hele lap tekst van gemaakt en misschien is het niet allemaal even goed te volgen/te begrijpen, maar los van dat ik mijn ervaringen wil delen en contact zoek met anderen die lastig zwanger worden/meerdere miskramen hebben gehad,  ben ik wel benieuwd of iemand mij meer zou kunnen vertellen over  het middel Berotec en de gevolgen die dat voor mij zou kunnen hebben. Wiens moeder heeft dit middel ook gebruikt en hoe vergaat het jullie in jullie zwangerschappen en menstruaties?

Ik zou het fijn vinden als jullie willen reageren. Uiteraard zijn ook andere reacties welkom!

Groetjes,
Karin    

 

[Anoniem]

Hey Karin,  

echt verschrikkelijk voor je een 2e keer mis, zo vervelend.
Ik heb zelf dit jaar ook twee miskramen gehad, eentje met 9 weken en eentje met 6 weken, ik ging toen echt aan mezelf twijfelen van wat is er mis met mij, ik word wel zwanger dus aan mijn man ligt het niet en ja zou die paar keer dat ik voor ik wist dat ik zwanger was en to'n kaasje gehad heb de reden zijn geweest dat het mis ging? Dat ging er zo door mijn hoofd, en ook dat ik me zo'n mislukking vond, immers ik vond dat het bij mij lag, ik werd immers zwanger maar na een goed gesprek (twee) met de gyn + een positieve uitslag van de chromosomentest denk ik nu toch dat het echt pech was, gewoon domme pech en heel erg jammer. Ik moet wel zeggen dat ik   vandaag een beetje het gevoel heb dat het weer raak is maar ik durf er niet meer op te hopen en zeg tegen mezelf ach pas volgende week zondag nod dat is veel te vroeg om iets te voelen maar ik zou het wel super vinden. Ik heb trouwens ook gependeld over hoeveel en wat voor kinderen je krijgt en als dit klopt gaat het de komende keer goed dus dat vind ik ook hoopvol, + als het klopt een meisje en dat zou ik super vinden! Begrijp me niet verkeerd een jongen zou ik net zo blij mee zijn vooral na de miskramen maar dit kwam uit de pendel.
Ik heb gevonden op internet dat je het zo moet doen, een ring die je draagt aan een lang kettingkje hangen (bijv. trouwring) en dan je (bij mij linkerhand want ik ben rechts) je duim en wijsvinger in een C vorm houden, ketting erboven, dan gaat ie zwaaien, hangt ie stil dan betekent dat of dat je geen kinderen krijgt of een miskraam, draait ie rond een meisje en zwaait ie heen en weer een jongen, mijn uitslag was 2 x miskraam, meisje, miskraam, jongen, miskraam, meisje, meisje. Ik ben dus benieuwd maar het heeft me toch hoop gegeven dat het ook goed zal gaan en ik toch ook zwanger ga worden en een baby'tje krijg.
Hij geeft elke keer hetzelfde aan dus daarom denk ik dat het wel klopt.

Veel sterkte voor de komende tijd, ps gaan ze bij jullie een chromosomentest doen?

 

[Anoniem]

Hey Marina,
Dank je voor je reactie!
Wat fijn dat je inmiddels hebt geaccepteerd dat je 2 keer vette pech hebt gehad. Ik vraag me inmiddels niet meer af waarom, maar ben wel erg bezig met hoe we dit de volgende keer kunnen voorkomen. Je kunt er helaas gewoon niks aan doen, als het je overkomt, dat overkomt het je. Ik ben inmiddels wel doorverwezen naar de gyn en daar gaan we eerst een praten over de mogelijkheden van onderzoeken. Waarschijnlijk volgt er daarna een chromosoomonderzoek, net als bij jullie. Ik draag het vruchtje nog steeds bij me en hoewel ik hoop dat het binnenkort toch spontaan gaat uitdrijven hoop ik ook wel een beetje dat de gyn bereid is het vruchtje te onderzoeken als aanvulling op ons onderzoek.  
Bij mijn eerste miskraam heb ik helemaal geen gevoel gehad van wat het zou worden, dat kwam pas daarna, toen we op vakantie waren. Ik was ineens heel erg bezig met roze dingetjes en wist zeker dat het een meisje zou zijn geworden. Deze zwangerschap waren mijn vriend en ik allebei los van elkaar zeker van een meisje.
En hoewel ik al blij ben met een gezond kind(en zelfs dat hoeft niet helemaal, ook een kind met down-sydroom of een open ruggetje zou heel erg welkom zijn) hoop ik toch wel dat ik ooit nog moeder mag worden van een meisje.  
Met pendelen heb ik niet zoveel, maar ik geloof wel dat een Derek Ogilvie mij zou kunnen vertellen welke geslacht mijn sterretjes hebben.  
En toch is de natuur vooral oppermachtig, in het dierenrijk geldt het recht van de sterkste, maar dat doet het ook bij ons mensen. Niet dat dit eerlijk is als je  een miskraam krijgt en je kindje wordt je weer afgenomen......
Heel veel sterkte en ik hoop gauw van je te horen of je voorgevoel van een nieuwe zwangerschap klopte!
Groetjes,
Karin