Ik wil een 2e, maar hij nog niet :-(

A

Anoniem

Guest
Wij hebben een dochtertje van 2 en ik wil al vanaf dat zij 1 was graag een 2e kindje. Mijn man was/is daar echter nog helemaal niet mee bezig en vindt 3 een goede leeftijd om aan een 2e te gaan denken (dus dan gaan 'beginnen') maar dat vind ik veel te lang duren: ik zou graag (voor zover je daar zelf invloed op hebt) 2 kindjes qua leeftijd dichtbij elkaar willen hebben.
Ik heb toen een compromis voorgesteld: als ons dochtertje 2 jaar is (dus precies tussenin), maar  mijn man  houdt voet bij stuk.

Ik word er erg verdrietig van : mijn gevoel zegt dat ik heel graag een kindje erbij wil, maar ja, je moet het natuurlijk wel allebei willen.
Aan de andere kant ben ik best kwaad : nu krijgt mijn man zijn 'zin' en heb ik maar te slikken, dat vind ik ook niet echt de bedoeling.
Het gebruik van anticonceptie staat me bovendien ook erg tegen: ik wil tenslotte graag zwanger raken.

Misschien komt dit als gezeur over (we hebben tenslotte een gezond kindje), maar voor mij is het echt erg moeilijk.
Wie heeft er tips hoe ik hiermee om kan gaan?
 
Hey hoi,

Ik snap je gevoelens wel.
Wij hebben een dochtertje van bijna 4 en zijn sinds juli bezig voor een 2e.
Mijn man wou ook lange tijd geen 2e.
En ik juist heel graag.

Maar ik ben dus wel eerder gestopt met de pil terwijl we dus niet bezig waren voor een kindje.
Ik wou ook geen pil meer in mijn lijf ook vanwege borstkanker in de familie.
Dus als ik jou was zou ik ook gewoon stoppen als je dat graag wilt.
Kan je gelijk ontpillen.
en aan de rubbers danmaar.....wie weet is hij dat zo snel zat dat jullie maar voor een 2e gaan.

Iemand die ik ken die wou heel graag een 3e kindje maar haar man niet.
toen heeft ze gewoon gezegd dat ze niet wou sexen alleen voor een baby....dus hij gaf heeel snel toe...hahaha
Zou ik zelf trouwens nooit doen.
maar is een optie hahaha

nou succes,

groetjes Bri
 
ojee herkenbaar. dat gevoel om weer zwanger tewillen raken en je partner niet, heel frustrerend, maar mijn vriend was ineens over stag en wij zijn nu bezig voor een tweede en mijn dochter is twee, maar hij gaat er nu ook helemaal voor. heel veel succes en hoop voor je dat hij snel voor een tweede wil gaan
 
Hoi

Misschien kan je je man ervan doordringen dat kinderen krijgen niet te  plannen is.
Bij de 2e kan het ineens zomaar langer duren.  Misschien moet je de natuur op zijn beloop laten of vrijen op de kalender. Als je dan zwanger raakt is het welkom en anders is het ook goed. Realiseert hij zich wel dat bij 3 beginnen betekent dat er minimaal 4 jaar tussen zit en dat de belevingswerelden van die kids uiteen lopen.

Vraag hem eens waarom hij dat dan pas wil (of weet je dat) en misschien kunnen jullie komen tot een compromis?
 
Bedankt voor jullie reacties. Ik voel me zo'n zeur, maar ben blij dat niet iedereen dat vindt. We hebben het er al vaak (te vaak?) over gehad en dat loopt meestal uit op hij boos en ik boos en verdrietig. Natuurlijk geen reden om het er niet meer over te hebben, maar het houdt me wel tegen.

Ik gebruik al ruim een jaar geen pil meer (wilde af van de hormonen in mijn lijf), maar ben de condooms zat. Als ik dat noem zegt hij dat hij het helemaal niet erg vindt om die te gebruiken. Tsja, dan weet ik het ook niet meer. Je hoort vaak van mensen dat een condoom scheurt, en ik weet dat het belachelijk klinkt, maar ik zou willen dat dat bij ons gebeurde, maar die dingen zijn niet stuk te krijgen

Als ik het toch weer ter sprake breng zegt hij dingen als: eerst mijn vrienden maar aan de kinderen (hij heeft niet veel mensen van zijn leeftijd die kinderen hebben, en ik wel). Als ik dan vraag wat hij zelf voelt (in zijn hart) lacht hij dat een beetje weg en geeft geen duidelijk antwoord. Bij ons eerste kind was dit ook al telkens een strijd en ik word er echt gek van: volgens mij vindt hij  het moeilijk om de beslissing te nemen, om het hardop te zeggen. Als ik zie hoe leuk hij met ons kindje is snap ik niet dat hij nog geen 2e wil.

Dat van dat leeftijdsverschil besef ik me maar al te goed en ook helemaal dat je niet weet of je wel meteen weer zwanger wordt. Maar dit heb ik allemaal al gezegd en hij ziet dat niet zo. Voor mijn gevoel heb ik alles geprobeerd en word er gefrustreerd van.
Ik sta op het punt om te zeggen: sex prima, maar zonder condoom en anders niet, maar in de praktijk kanik dat toch niet. Eigenlijk denk ik dat ik dan  aan mijn eigen gevoel voorbij ga en teveel rekening met hem houdt.

Ook als mensen vragen of we nu (al) een 2e kindje willen heb ik tot nu toe gezegd: we willen wel maar nu nog niet. Ik zeg dus 'we'   maar bedoel eigenlijk 'hij'. Ik heb me voorgenomen dat ook niet meer te doen en gewoon de waarheid te zeggen. Niet om hem af te vallen, maar ik spreek voor mezelf.
 
hoi mama van dreumes,

Het enige wat ik je wil zeggen is dat je goed moet blijven praten met elkaar. Als hij ook heel zeker weet dat hij wel een 2e wil waarom zo lang wachten? Je moet moet maar zo denken "dan heb je het maar gehad"!(is niet zo negatief bedoelt als het klinkt hoor).
Dan heb je , hoe leuk het ook is om voor je kindje te zorgen, ook snel weer tijd voor zijn tweeen!

Nou wens je veel succes om hem over te halen!

groetjes,
mama2004
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan