Ik wil een derde!

[Anoniem]

Beste Forumlezeressen,

Ik ben een moeder van twee kinderen van twee en vier en wil graag een derde. Het probleem is: mijn man wil niet. Hij vindt dat we het al zwaar genoeg hebben met onze twee temperamentvolle kinderen en denkt dat ik een derde niet aankan.
Ergens geef ik hem gelijk.  Ik vind het moederschap mooi maar ook loodzwaar en heb geregeld momenten waarop ik denk: ik vind het helemaal niet leuk of ik ben hier helemaal niet geschikt voor.  Tegelijkertijd wil ik heel graag nog een keer.
Snapt iemand dat? Misschien is het ook iets biologisch, zo van: nu kan het nog en over een paar jaar niet meer.  
Ik denk dan: als je nu besluit om geen kind meer te willen omdat het zo zwaar is met twee, dan baseer je dat besluit op een periode die overgaat, terwijl het over een paar jaar (daar ga ik althans van uit) allemaal een stuk makkelijker zal worden, als ze naar school gaan en steeds zelfstandiger worden.  
Wie heeft  ervaring?  Of tips hoe ik mijn man toch kan overtuigen?  

 

[Anoniem]

hoi

he he eindelijk iemand in hetzelfde schuitje
ik heb 2 zoontjes van 2,5 en bijna 1 jaar en zou graag nu of binnen nu en een paar jaar een derde willen mijn man wil ook absoluut niet zijn redenen zijn oa geld huis auto gezondheid enz
ik kan elk punt weerleggen maar ja wrs alleen maar omdat ik zo nodig een derde wil
in mijn omg krijg ik niet altijd begrip voor deze situatie juist omdat ze zeggen je hebt er toch 2 gezonde kinderen
maar houdt dat dan in dat een wens voor een derde niet mag??
tips kan ik je helaas niet geven omdat ik die van mij niet eens zover krijg
wel is er 2 of 3 mannden geleden een artikel in kinderen gewijd aan dit onderwerp misschien dat je daar eens naar kunt kijken daar was een reactie van een psycholoog bij over wat dit voor een effect kan hebben op een relatie

ik hoor wel wat er van geworden is

gr ook een mama met een wens voor 3

 

[Anoniem]

Beste mamma van Tygo,

Dank voor je reactie. Ben blij dat er eindelijk iemand reageerde; zit kennelijk niet op het goede forum. Ik zal dat artikel eens opsnorren. Sterkte jij; ik zou zeggen geef niet op. Je kinderen zijn natuurlijk nog erg jong. Wie weet ligt het voor je man over een jaar of wat weer heel anders. Dingen kunnen immers veranderen!