Ik wil zo graag stoppen met de pil...

A

Anoniem

Guest
Hoi,

Ik wil heel graag stoppen met de pil en zoals sommige al in mijn eerdere onderwerp hebben kunnen lezen wil mijn man het nog niet.

Ik word helemaal gek van mijzelf en daarmee maak ik ook mijn man helemaal gek. Ik kan aan niks anders meer denken dan aan een baby en het hele gebeuren erom heen. Mijn beste vriendin en mijn moeder geven aan dat ik rustig moet wachten totdat hij zover is maar wat als dit nog 2 jaar duurt. Ik vind dat echt veel te lang. Ik probeer er wel over te praten met mijn man, maar ik wil het onderwerp ook niet frustreren zodat er helemaal niet meer over gepraat kan worden.

Ik ga me zowat nog schuldig voelen dat ik dit zo graag wil.

Moest gewoon even mijn verhaal kwijt.

Liefs
 
Hoii..

Kan me voorstellen dat het frustrerend is dat je man nog niet wilt. Ook ik heb dit 2 jaar lang vol moeten houden, manlief was er steeds niet klaar voor.
Ik heb het onderwerp even links laten liggen, dit was zo moeilijk maar het heeft wel zijn vruchten afgeworpen. Ik kreeg vorige maand te horen dat ook hij er klaar voor was.

Ik weet niet of je toevallig vrienden of familie hebt die ook een kleintje hebben of zwanger zijn? Dit wilt ook weleens helpen.. Goede vrienden van ons zijn op dit moment bezig voor een kleintje en mijn zwager en schoonzusje zijn zwanger en zelf heb ik het idee dat hij daardoor wel van gedachten veranderd is.

Geef het even de tijd, en probeer hem even tijd te gunnen hoe moeilijk dit ook is!

Liefs Maaike
 
Hoi,

Ik ken het gevoel helemaal!  Omdat je gevoel zo sterk is kan je het ook niet lekker los laten!
Ik had dat met mijn lief ook en heb hem op een gegeven moment gewoon geschreven hoe ik er over dacht. En ik heb van hem (min of meer geeist) gevraagd daar ook antwoordt op te geven. Heb hem verteld dat ik zo graag nog een kindje wou maar dat ik niet met zijn antwoordt kon leven (Over een jaar of 2 wel eens). Ik wou duidelijkheid.
En dat heb ik toen ook gekregen... volgend jaar maart.
Nou was onze situatie niet helemaal ideaal vanwege mijn spiraaltje die ik noodgedwongen heb moeten verwijderen omdat deze waarschijnlijk niet helemaal goed zat en lang met pijn heb gelopen. Condooms is niet voor ons weg gelegd dus nu gaan we er gewoon weer voor!
Misschien is het dus een optie om aan je man te vragen of je wat meer duidelijkheid kan krijgen... zodat je meer rust krijgt!
Toen wij af spraken om volgend jaar er weer voor te gaan was ik tevreden en kon ik daar mee leven....
Hoop dat jij en je man hier toch uit kunnen komen want het knaagt en je relatie wordt er niet beter op!

Veel succes!

Frieda
 
quote: maaike1987 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('26-08-2008 16:29:20'));

Hoii..

Kan me voorstellen dat het frustrerend is dat je man nog niet wilt. Ook ik heb dit 2 jaar lang vol moeten houden, manlief was er steeds niet klaar voor.
Ik heb het onderwerp even links laten liggen, dit was zo moeilijk maar het heeft wel zijn vruchten afgeworpen. Ik kreeg vorige maand te horen dat ook hij er klaar voor was.

Ik weet niet of je toevallig vrienden of familie hebt die ook een kleintje hebben of zwanger zijn? Dit wilt ook weleens helpen.. Goede vrienden van ons zijn op dit moment bezig voor een kleintje en mijn zwager en schoonzusje zijn zwanger en zelf heb ik het idee dat hij daardoor wel van gedachten veranderd is.

Geef het even de tijd, en probeer hem even tijd te gunnen hoe moeilijk dit ook is!

Liefs Maaike



Hoi Maaike,

Bedankt voor je berichtje.

Helaas is er bij ons nog niemand zwanger, wij zijn waarschijnlijk de eerst volgende. En dat is ook juist een van zijn argumenten dat wij niet de eerste hoeven zijn maar mijn zusje is nog een paar jaar jonger en onze directe vrienden hebben of nog niet zo lang een relatie of zijn nog vrijgezel. Ik kan daar niet tegenop.

Liefs
 
quote: fritz reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('26-08-2008 16:34:11'));

Hoi,

Ik ken het gevoel helemaal!  Omdat je gevoel zo sterk is kan je het ook niet lekker los laten!
Ik had dat met mijn lief ook en heb hem op een gegeven moment gewoon geschreven hoe ik er over dacht. En ik heb van hem (min of meer geeist) gevraagd daar ook antwoordt op te geven. Heb hem verteld dat ik zo graag nog een kindje wou maar dat ik niet met zijn antwoordt kon leven (Over een jaar of 2 wel eens). Ik wou duidelijkheid.
En dat heb ik toen ook gekregen... volgend jaar maart.
Nou was onze situatie niet helemaal ideaal vanwege mijn spiraaltje die ik noodgedwongen heb moeten verwijderen omdat deze waarschijnlijk niet helemaal goed zat en lang met pijn heb gelopen. Condooms is niet voor ons weg gelegd dus nu gaan we er gewoon weer voor!
Misschien is het dus een optie om aan je man te vragen of je wat meer duidelijkheid kan krijgen... zodat je meer rust krijgt!
Toen wij af spraken om volgend jaar er weer voor te gaan was ik tevreden en kon ik daar mee leven....
Hoop dat jij en je man hier toch uit kunnen komen want het knaagt en je relatie wordt er niet beter op!

Veel succes!

Frieda



Hoi Frieda,

Bedankt voor je bericht.

Ik ga inderdaad ook (enigszins eisen) vragen om mij een antwoord te geven zodat ik meer rust krijg, dan kan ik me ook weer concentreren op andere dingen. Ik hoop dat het werkt.

Ik ben blij voor je dat jullie wel zo ver zijn en ik hoop dat er snel goed nieuws mag zijn voor jullie.

Liefs
 
Hoii..

Nee dat geloof ik inderdaad!
Jeetje wat vervelend zeg, tsjah je moedergevoels als je die hebt schakel je die niet zomaar uit, het is geen knop die je omdraait..

Ik zou inderdaad maar eens met je man gaan praten en vragen binnen welke termijn hij er wel klaar voor is.
Zo weet je wel waar je aantoe bent.

Het is idd vervelend dat je niemand in je omgeving hebt die zwanger is op dit moment. Ik zou er wel met je man over praten, maar net wat je zegt, ik zou er niet de hele dag over praten, geef hem wel even de rust!
Voor hem is het natuurlijk ook een grote stap!
Misschien is het meer een kwestie van wennen aan het idee dat het vader word..

Succes ermee meid!
Liefs
 
Hoi AnneGeddess,

Ik ken helemaal je gevoel zit op dit moment in hetzelfde schuitje. Ik heb ontzettend het gevoel dat ik het wil! Maar hij helaas nog niet, hoe naar ik het ook vind we zullen vol moeten houden.
Helaas zijn er 2 partijen nodig ;) Sterkte meiske!

Muckje
 
Ik heb hier al een paar keer mijn verhaal gedaan en dan een tijdje gestopt met schrijven omdat ik het gevoel had dat ik maar bleef zeuren  ( maar wel verder blijven lezen ) en ja .. ik zou geld geven om die rotpil in de vuilnisemmer te mogen kieperen
Maaaaaaareuh .. het solliciteren loopt bij mijn vriend nog steeds niet erg vlotjes ( hoewel hij nu wel al een aantal keer tot de allerlaatste ronde is geraakt ....  zucht  ).
Ik voel mezelf soms zo zielig
Maar goed, ik geloof dat ik binnenkort maar een keer ga voorstellen om dan maar zonder job te gaan samenwonen ( ik heb er immers twee  ) en van daaruit verder te zien want dit hou ik zowieso niet lang meer vol.
En babys/zwangeren/huwelijken genoeg in de familie, helaas word ik daar alleen nog maar gekker van
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan