Ik wordt echt gek!

[Anoniem]

Sorry, ik moet ff stoom afblazen...
Ik loop mezelf in de weg...
Weet geen raad met mijn gevoelens...
We zijn nu zo'n anderhalf jaar bezig voor een tweede, en tot nu toe zonder resultaat. Ik baal zó verschrikkelijk!
Nu zit ik weer in mijn vruchtbare dagen, en ik voel me zo gedwongen om de klussen dat ik het eigenlijk niet eens echt leuk vind.  
Eigenlijk wil ik afstand nemen, maar het lukt me niet. Ben bewust de laatste weken niet veel op het forum wezen kijken, maar het zit gewoon van binnen!
Zo langzamerhand het ik som het gevoel dat ik gek wordt.
Heb vandaag en gisteren ook zó'n vréselijke hoofdpijn, als ik lig gaat het redelijk, maar als ik overeind ben dan bonkt en suist alles. Ik voel me flink depri.
Ik weet best dat er mensen zijn waar het ook lang duurt en waar het dan opeens zo ver is, maar daar heeft mijn gevoel nu even niks aan.
Ik wil graag even met jullie praten...! Help!
Sorry voor mijn gezeur, maar ik zie het ff niet meer zitten allemaal. Moet ook nodig een en ander in huis doen maar zie er gewoon geen gat in.
Liefs J 26 (inmiddels bijna 29)

 

[Anoniem]

Sorry, ik moet ff stoom afblazen...
Ik loop mezelf in de weg...
Weet geen raad met mijn gevoelens...
We zijn nu zo'n anderhalf jaar bezig voor een tweede, en tot nu toe zonder resultaat. Ik baal zó verschrikkelijk!
Nu zit ik weer in mijn vruchtbare dagen, en ik voel me zo gedwongen om de klussen dat ik het eigenlijk niet eens echt leuk vind.  
Eigenlijk wil ik afstand nemen, maar het lukt me niet. Ben bewust de laatste weken niet veel op het forum wezen kijken, maar het zit gewoon van binnen!
Zo langzamerhand het ik som het gevoel dat ik gek wordt.
Heb vandaag en gisteren ook zó'n vréselijke hoofdpijn, als ik lig gaat het redelijk, maar als ik overeind ben dan bonkt en suist alles. Ik voel me flink depri.
Ik weet best dat er mensen zijn waar het ook lang duurt en waar het dan opeens zo ver is, maar daar heeft mijn gevoel nu even niks aan.
Ik wil graag even met jullie praten...! Help!
Sorry voor mijn gezeur, maar ik zie het ff niet meer zitten allemaal. Moet ook nodig een en ander in huis doen maar zie er gewoon geen gat in.
Liefs J 26 (inmiddels bijna 29)Hoi J,

Wat vreselijk voor je dat je je zo voelt.
Moet eerlijk bekennen dat ik het gevoel wel ken, en ik schaam me bijna dood om te vertellen dat ik pas in de eerste ronde zit.

Toen wij voor het eerst gingen klussen voor 't echie (en dit is echt heel erg beschamend) lukte het geeneens bij m'n vriend... gewoon puur omdat het zo'n "must" was.

Ook het niet afstand kunnen nemen is iets waar ik vreselijk veel moeite mee heb en ook niet mee om kan gaan. Wij werden bijna nooit geconfronteerd met zwanger zijn/worden en baby's... op 't moment zie ik overal zwangere vrouwen en heel veel baby's....

Volgende week heb ik mijn NOD en ik ben zooooooo vreselijk ongeduldig... en inderdaad het niet afstand kunnen nemen, ik zit continu op forums te lezen, af en toe denk ik, ik moet daarmee stoppen en ff niets meer lezen, maar m'n gevoel trekt me toch elke keer weer naar de forums toe...

Wat betreft je hoofdpijn en het geen fut er meer voor hebben om wat in huis te doen; ook dat ken ik, zeker de laatste week, en weet je... het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb me erbij neergelegd, als er toevallig visite komt hebben ze pech en dan weten ze dat ik ook 's een baaldag (of meerdere) heb.

Ik denk dat het zeker voor jou momenteel belangrijk is om je bij die situatie neer te leggen en jezelf de rust te gunnen die je nodig hebt. Misschien wel dat die hoofdpijn juist ontstaat omdat je jezelf zo druk loopt te maken over het geen fut hebben om op te ruimen enzo...

Ik wens je heel veel sterkte toe met je hoofdpijn, ik hoop dat je er snel vanaf bent of dat het minder wordt.

Liefs,
Con

 

[Anoniem]

hoi J 26

ik vroeg me al af waarom we je al een tijdje niet meer gezien hebben
maar nu weet ik het
blaas hier maar lekker je stoom af hoor
je bent het dan kwijt
en sterke

groetjes Tess

 

[Anoniem]

Hoi J,

Ik herken helemaal wat jij allemaal schrijft. Wij zijn inmiddels 16 maanden bezig voor onze eerste. En helaas nog steeds zonder resultaat. Ik moet deze week weer ongesteld worden. En ik word daar altijd heel stil van en weet dan niet goed wat ik wil.
Soms denk ik wel eens wil ik al dit gezeur wel. Ik had zelf nooit kunnen denken dat het zolang zou gaan duren.

Als ik dan een keer s'middags vrij ben maak ik op mijn werk al een heel plannetje met wat ik die middag ga doen. Bijvoorbeeld de badkamer weer eens een grote schoonmaakbeurd geven. En dan ben ik thuis en dan kan ik alleen maar op de bank zitten verdrietig doen. En denken waarom wil het nou niet? Zijn wij niet lief genoeg voor een kindje en waarom is het ons niet gegund?

En die hoofdpijn heb ik ook wel eens last van dan maak ik mezelf altijd helemaal gek en zit ik overal over te piekeren. En als ik dan even op bed ga liggen slapen (hoeft maar 10 minuten) dan is het weer weg.

Ik heb een tijdje geleden een topic gemaakt over wie er nog meer langer bezig is als een jaar. Misschien dat je daar ook met ons mee kan kletsen zijn een aantal meiden met het zelfde probleem.

Liefs Bontrie