je weet het maar toch weet je het ook weer niet !!!!!

A

Anoniem

Guest

tja soms kom je in je leven op een punt waarvan je denk zeker te zijn. Je maakt een keuze maar toch twijfel je. Dat heb ik nu ook. Mijn vriend en ik hebben besloten om maar eens te stoppen met de pil en aan het klussen te gaan. Niet fanatiek maar gewoon zo van als het gebeurt is het goed.

Maar nu twijfel ik toch een beetje. Ben bang dat ik spijt krijg van mijn keuze. Want een kind kan je nu eenmaal niet zomaar weg doen. (gelukkig niet zeg!) En klinkt er in de ene helft van mijn hersens de baby wens maar in de andere helft klinkt de schreeuw naar vrijheid.
Toch als ik een kindje zie slaat mijn hart niet 90 keer per minuut maar het dubbele.
En nu weer in de donkere nacht slaat de twijfel weer toe. Zal ik toch maar met de pil weer beginnen?

Hebben nog meer mensen hier last van of het je goede raad laat je horen!!! Ik weet het niet meer!!
 
Hoi!!

Ik snap je twijfel wel.. als er eenmaal een kindje onderweg is kan je niet meer terug.
Maar ja moet je ook bedenken dat je twijfel altijd zal blijven!
Met de pil beginnen is misschien een oplossing maar als jullie er weer voor gaan komt de twijfel heel hard terug!
Je kan natuurlijk zonder pil blijven klussen en gewoon kijken hoe het gaat!
lekker op zijn beloop laten gaan...
Probleem is ook dat je nooit weet waar je aan toe bent en die onzekerheid brengt natuurlijk ook een hoop twijfel met zich mee!
Laat het komen zoals het gaat!!

Groetjes,

Frieda
 
hoi,

ik zit me beetje in jou situatie.
we zijn ergens in februari gestopt met de pil. en in mei begonnen met klussen.
ik was er erg zeker van. dat het de goede keuze was, en dat we er volledig achterstaan.
enkel hebben we nu vorige week een pupje gekocht, kan je beetje vergelijken met een kind, en het sloopt ons allebei toch heel erg. er gaat zoveel tijd inzitten.
heb het gevoel dat ik nu echt even belemmerd word.
en nu ik griepje heb, ga ik helemaal twijfelen.
gisteren gesprek gehad met vriend, en we gaan denk ik wachten tot ik me vast contract heb op me werk, is in december. en dan er weer voor gaan, misschien zeggen we eerder weer, we gaan er voor. maar dat is iets wat de tijd uitwijst.
momenteel zegt mn gevoel vaak ja, maar koppie zegt nee. en ja. denk dat je naar beiden moet kijken.
we kijken dus aan of we deze ronde zwanger zijn geworden, zo ja, vinden we dat fijn en is het gewenst, zo nee, ook goed. en wachten we even. zaterdag weet ik wss meer.

maar jullie moeten de beslissing voor jullie zelf nemen.
succes met jullie beslissing.

liefs
 
Hoi hoi Bloempje,

Inderdaad wij hebben het zelfde gehad... wij hebben eind vorig jaar een pup gekregen inmiddels alweer 9 maanden... Majah wilde eigenlijk wel weer een hond erbij maar helaas zijn moeder krijgt dit zelfde jaar einde dan... weer een nestje.. Dus het werd bij ons kiezen of een pup erbij maar daar nog een kind erbij kan dat niet... Dus hebben we na veel wikken en wegen de keuze gemaakt om proberen zwanger te worden en onze 2de hond even te laten zitten....

Dus inderdaad zwanger zijn en een pup hebben zou ik nooit doen omdat ik nu al zie hoeveel tijd ik in de opvoeding van onze hond stop... laat staan dat ik er volgend jaar weer opnieuw aan moet beginnen... moet er niet aan denken....

Majah het is je eigen keuze natuurlijk...

Groetjes Mariska
 
Hoi hoi, ik ben van mening dat zolang je twijfelt je er niet aan moet beginnen!
Wij wilden vorig jaar augustus stoppen en zijn toen ook 1,5 maand gestopt ofzo en telkens twijfelde ik. Totdat het moment kwam dat ik dacht van; nee, het voelt nog niet goed. Heel raar. In januari was de twijfel helemaal weg en zijn we er helemaal voor gegaan. Nu is het weer augustus en ik ben nog steeds niet zwanger. En soms denk ik weleens.....waren we vorig jaar maar door gegaan met het stoppen van de pil, dan waren we nu hoogstwaarschijnlijk wel zwanger. Maar dat is altijd achteraf geklets. Dus doenw at je gevoel je zegt. Succes
 
Hoi hoi,
Ik vind ook dat je voor 200% achter je keuze moet staan, natuurlijk heb je af en toe twijfels maar die zijn dan meer zo van... hoe zal het straks zijn, hoe doen we dat met opvang, hoe zitten we straks met de financieen enzo. Als je echt zeker bent van je zaak, wil je zo ontzettend graag een kindje, das niet te bevatten. Misschien is het voor jullie een optie om tijdelijk condooms te gaan gebruiken om toch je lichaam te laten "ontpillen" zeg maar. En je zult zien, opeens weet je het zeker en is je lichaam in ieder geval al van die rot hormonen af.
Suc-6 met je keuze...
Groetjes Amber
 
Hoi doorsneeuw,

Ik ken je gevoel. Mijn vriend was er  al veel eerder  klaar voor om te stoppen met de pil dan ik. Ik heb een tijd aan het idee moeten wennen en toen ik uiteindelijk de knoop doorhakte en stopte met de pil, vond ik het wel erg spannend. Inderdaad de twijfels'hoe moet dat dan met kinderopvang, kunnen we dat financieel wel aan, wat komt er allemaal op ons af als het zover is, kan ik het wel? Pff ik werd er nogal zenuwachtig van. Een week of 2 heb ik hevig getwijfeld en vanaf toen voelde ik me steeds zekerder. Natuurlijk kan ik het! Oppas? Valt altijd wel een mouw aan te passen. En ooooh... wat leek (lijkt) het me heerlijk om zwanger te zijn! En ik kan uren fantaseren over de kinderkamer, de namen, hoe zou ons kindje eruit zien? Hoe meer ik me in dingen ging verdiepen, hoe enthousiaster ik werd!
Je leven is niet voorij als je kinderen krijgt, het krijgt alleen en extra dimensie!

Maar als je blijft twijfelen, dan zou ik inderdaad de raad van Amber opvolgen en even  een tijdje  condooms gaan gebruiken. Als je dan toch besluit om voor een kindje te gaan, zijn die  kunstmatige hormonen je lichaam al uit! En zo niet, dan begin je gewoon weer met de pil!
Hoe denkt jouw vriend/man erover? Ik denk dat het wel heel belangrijk is om je twijfels met hem te bespreken!

Veel succes met  het maken van deze  lastige keuze!

Liefs bloesem
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan