A
Anoniem
Guest
Hoi,
Ik ben sinds een maandje 40 jaar geworden ( helaas alweer ), mijn lieve mannetje is 5 jaar jonger.
Ik heb een dochter van 8 jaar en heb altijd graag een tweede kindje gewilt, maar is helaas tot op heden niet gelukt.
Mijn man wil heel graag ook een eigen kindje, wat meer dan begrijpelijk is, we zijn dolgelukkig met mijn dochtertje wat toch ook zijn dochtertje/kleine lieve prinsesje is toch ook al is het niet zijn eigen kind.
Aan de ene kant heb ik zoiets van nou ik heb al een kind en als ik niet op een natuurlijke maniet zwanger meer kan raken dan hoeft het van mij niet, ik heb een kind (heel egoistisch toch wel van mij geef ik toe).
Mijn man wil dolgraag een kindje erbij, ik vind mezelf een beetje te oud worden ook al heb ik een gezonde conditie en is mijn lichaam gezond (denk ik), maar zwanger raak ik niet.
Terwijl ik van mijn eerste kindje zo zwanger was, wel 8 jaar geleden en je bent dan ook vruchtbaardere.
Ik blijf de hoop niet opgeven, en ben nu ook op een punt bereikt naar de huisarts te zijn gestapt voor verder onderzoeken, deze volgen binnenkort.
Ik ben toch bang dat mijn man mij zal verlaten als ik niet zwanger zou raken, aangezien hij zo graag zijn eigen kindje ook wil, we houden zo zielsveel van elkaar, maar dat speelt toch in mijn hoofd.
Ik ben zo verdrietig als ik zie dat mijn vriendinnen die een jaar ouder zijn dan mij, binnen een half jaar zwanger zijn, ook al geniet ik uiteraard van hun geluk, logisch, ik gun het iedereen zo, maar toch begrijp je wat ik bedoel, ik snap er niets van.
Zijn e rook dames van mijn leeftijd die dezelfde ervaring hebben als ik, en die toch zwanger zijn geraakt, of iemand die me een tip kan geven ( die ik al verschillende heb gehad en opgevolgd, maar nog niets gebeurt is, in 8 jaar tijd niet).
Groetjes,
Joke.
Ik ben sinds een maandje 40 jaar geworden ( helaas alweer ), mijn lieve mannetje is 5 jaar jonger.
Ik heb een dochter van 8 jaar en heb altijd graag een tweede kindje gewilt, maar is helaas tot op heden niet gelukt.
Mijn man wil heel graag ook een eigen kindje, wat meer dan begrijpelijk is, we zijn dolgelukkig met mijn dochtertje wat toch ook zijn dochtertje/kleine lieve prinsesje is toch ook al is het niet zijn eigen kind.
Aan de ene kant heb ik zoiets van nou ik heb al een kind en als ik niet op een natuurlijke maniet zwanger meer kan raken dan hoeft het van mij niet, ik heb een kind (heel egoistisch toch wel van mij geef ik toe).
Mijn man wil dolgraag een kindje erbij, ik vind mezelf een beetje te oud worden ook al heb ik een gezonde conditie en is mijn lichaam gezond (denk ik), maar zwanger raak ik niet.
Terwijl ik van mijn eerste kindje zo zwanger was, wel 8 jaar geleden en je bent dan ook vruchtbaardere.
Ik blijf de hoop niet opgeven, en ben nu ook op een punt bereikt naar de huisarts te zijn gestapt voor verder onderzoeken, deze volgen binnenkort.
Ik ben toch bang dat mijn man mij zal verlaten als ik niet zwanger zou raken, aangezien hij zo graag zijn eigen kindje ook wil, we houden zo zielsveel van elkaar, maar dat speelt toch in mijn hoofd.
Ik ben zo verdrietig als ik zie dat mijn vriendinnen die een jaar ouder zijn dan mij, binnen een half jaar zwanger zijn, ook al geniet ik uiteraard van hun geluk, logisch, ik gun het iedereen zo, maar toch begrijp je wat ik bedoel, ik snap er niets van.
Zijn e rook dames van mijn leeftijd die dezelfde ervaring hebben als ik, en die toch zwanger zijn geraakt, of iemand die me een tip kan geven ( die ik al verschillende heb gehad en opgevolgd, maar nog niets gebeurt is, in 8 jaar tijd niet).
Groetjes,
Joke.
);