Kan niet slapen...

[Anoniem]

Ja hoor,
deze keer is het gelukt... ben nu echt aan het piekeren. Domme koe dat ik ben!

We gaan nu voor ronde 10 en de twijfel begint nu toe te slaan. Zal ik wel zal ik niet naar de dokter gaan? Moet ik nog even wachten? Straks stuurt ie me weer weg?
Mijn hubbie zit op de vrachtwagen bijna nooit thuis. Moeten we toch maar met de baas gaan overleggen dat ie rond mijn vruchtbare periode wat vaker 's avonds thuis is?.... ach ik weet het niet meer.

Ik praat er gewoon veel te veel over. Waar het hart vol van is stroomt de mond van over.

Mijn collega vroeg mij vandaag er open en eerlijk naar. Ook omdat collega's rond mij zwanger raken en of ik dat moeilijk vind. Ik kon toen niet liegen. Ik kan gewoon niet liegen als iemand mij er zo rechtsstreek naar vraagt. Hebben jullie dat ook? Weten mensen om jullie heen ook dat jullie proberen een kindje te krijgen?
Doordat we er nu al langer mee bezig zijn gaan er gewoon bij anderen teveel kwartjes vallen en het stomme bij mij is dat ik dan niet kan liegen. Een aantal collega's weten het en aan de ene kant vind ik dat wel fijn maar aan de andere kant kan ik me achteraf wel voor de kop slaan dat ik er over gepraat heb. Wat vinden jullie, is dit stom van mij? Ik kan gewoon slecht liegen. Heb me al vaker voor genomen om er niet over te praten maar dat verlangen hé...

Ik zal toch maar proberen te gaan slapen!

Soms... soms hé... dat zou ik willen dat mijn hubbie niet zo'n klote baan had!
Ik weet dat ik dat niet mag zeggen maar soms voelt dat zo.

Wat vinden jullie? Zal ik naar de dokter gaan?

Mijn gevoel zegt grotendeels nog even wachten... straks stuurt ie  me weg.

Is voor het eerst dat ik zo aan het piekeren ben geslagen.

Nou... ga maar proberen te slapen...

x Leah

 

[Anoniem]

lieve meid....

ik herken dat!!!!! hier weten ook veel mensen er van af.... ben ook veel te eerlijk... en vaak baal ik er ook van.. nu weten mensen dat we al zo lang bezig zijn!!!! ma ik ga ze nu niet vertellen dak de mmm in gegaan ben!!!

ma is helemaal niet erg dat je dat denkt van zijn baan... is tog ook klote als je zo graag baby wil,en dan word het zo moeilijk gemaakt....

en als je zo graag wilt,en er zo mee zit... zou ik na de dokter gaan!!! gewoon zeggen dat je al veeeeeeel langer bezig bent,en er heel erg mee zit!!! werkt altijd!!

niet onzeker zijn meid!!! dat je je zo voelt is heel normaal!!!!

ik hoop dat je btje goed slaapt!!!

dikke kus cenn

 

[Anoniem]

Hallo meis.
Het is helemaal niet stom dat je het hebt verteld want je kunt er tenminste over praten.
wij hebben besloten om het aan niemand te vertellen, behalve een vriendin.
vooral omdat onze vrienden ons minder zouden begrijpen.
zij vinden allemaal dat ik moet wachten op mijn vaste contract en dat soort dingen, maar dat zou nog 3 jaar duren en daar willen we niet op wachten.
wij willen gewoon beginnen!
je kan gewoon naar de dokter gaan, nee heb je, ja kun je krijgen.
als jij denkt dat je er door beter voelt, moet je het gewoon doen,
veel succes!

 

[Anoniem]

Hoi Leah,

heb je nog een beetje kunnen slapen?

Ik leef erg met je mee hoor!
Ik ga nu zelf ook naar ronde 10. Mijn man is wel altijd thuis (nou ja, normale baan van 9 tot 18 uur zeg maar), dus we kunnen wel om de dag vrijen. Daardoor is het misschien des te frustrerender dat t niet lukt.
We hebben al wel een zoontje van 2, begin me steeds meer af te vragen of we dan zo'n mazzel hebben dat t met hem wel is gelukt...
Ik zit er zelf ook over te twijfelen om naar de HA te gaan. Hou al 3 mnd m'n temp bij en gebruik ook ovulatietesten.
Hij stuurt je heus niet zomaar weg hoor, je kunt er alrtijd even langs gaan, misschien kan hij/ zij je gerust stellen of heeft hij handige tips?

Nou veel succes ermee en we houden elkaar op de hoogte he?

liefs Janu

 

[Anoniem]

oh ja, en ik praat er ook gewoon over hoor. Een paar collega's weten het ook. Ik vind het toch wel fijn om er over te praten

 

[Anoniem]

Hoi Leah,

Ik lees regelmatig mee op dit forum ik laat alleen neit zo vaak een berichtje achter.
Maar na jouw berichtje moet ik toch ff reageren,misschien vrolijk je er wat van op en krijg je er weer wat moed van. Mijn man was ook bijna nooit thuis als chauffeur,toch was het ons gelukt om gelijk na het stoppen van de pil (2x!) een kindje te verwekken. Nu heeft hij een baan van 8 tot 17 en wachten we al 6   maanden op nr 3.

En na 10 ronden mag je gerust bij de HA aankloppen.
Liever voor niks en dan ''te laat''.

  Hou moed en veel succes!!

 

[Anoniem]

Lieve Leah

Helemaal niet raar hoor, dat je zo aan het piekeren bent..... ik begrijp het helemaal. Hier nog zo 1ntje. Ik heb de afgelopen twee nachten liggen piekeren, het laat me niet meer los. Ben alleen maar aan het 'rekenen' wanneer m'n vruchtbare dagen zijn, wanneer ik het best kan sexen... en dat terwijl mijn mannetje liever wil slapen/ te druk is met zijn werk of in het buitenland zit voor zijn werk. Hij denkt er veel makkelijker over en wil liever niet zo gericht bezig zijn met zwanger worden, het moet allemaal vanzelf en spontaan gaan. Pffffff, maar dat wil ik niet - ik wil nu, nu, nu!

Zit nu  ook in ronde 10 (net als Janu79 ook voor 2e kindje) en heb vanochtend de  stap gezet om naar de HA te gaan. Wat denkje? Toen ik daar zat ging ik de situatie lopen afzwakken en gaf ik zelf al aan liever nog niet de MMM in te gaan. Ik was er kennelijk dus  nog niet  helemaal klaar voor. Het  voelde toch niet helemaal goed.  

Bedenk wat je zelf het liefste wil! Als je denkt dat er wat mis is, of je  hebt liever onderzoeken om te checken of alles goed is : ga dan vooral naar de huisarts! Echt doen hoor.   Maar als  je diep in je hart denkt dat  de tijd nog niet rijp is, kun je beter even wachten.  En lekker afleiding zoeken  in leuke dingen doen.... en straks lekker met je mannetje een weekje weg (want je ging toch een week mee op de vrachtwagen?  ????

Succes meid, ik hoop voor je dat het onrustige gevoel/gepieker weer snel wat minder wordt ......
Liefs, cee

 

[Anoniem]

Hoi Leah...

Hoe is het vandaag met het piekeren?
Allereerst wil ik zeggen dat het toch helemaal niet erg is dat je het aan je collega(s) gezegd hebt?
Mijn collega's weten ook al 16 maanden dat ik probeer...ze vragen er ook naar....dat kan je de ene keer als voordeel zien...en soms als je er een zin in hebt als nadeel...
Maar ik vind het vooral fijn dat ze dus weten hoe ik me kan voelen...en dat ik niet als hardste sta te juichen als mijn zoveelste collega (ben lerares op een best grote basisschool...met maar 2 meesters...dus veel jonge vrouwen om me heen) verteld dat ze zwanger is...
Ik ben antuurlijk hatrstikke blij voor hun en gun het ze van harte...maar ze begrijpen ook dat ik niet echt zit te wachten op die voortdurende babybabbeltjes om me heen...
En dat vind ik wel fijn...Sommigen kunnen je soms ook best een goede tip of geruststelling geven...

Verder kan je best naar de dokter aan en even je hart luchten..dan hoor je vanzelf wel wat die ervan zegt...het stelt je misschien ook al gewoon gerust dat je er even bent geweest ook al zou je misschien nog niet starten met onderzoeken enzo...

Nou kop op! Ga er weer voor! En beslis samen met je man wat het beste voor jullie is en hoe jullie samen te werk willen gaan!! Samen ben je sterker!
Succes!  

Liefs Linnepinnie