Hallo,
Ik heb hier al vaker mijn problemen met mijn schoonvader gedeeld. Maar gisteren vind ik dat hij te ver is gegaan.
Even in het kort: mijn schoonvader heeft vaak zijn mening over het opvoeden van mijn zoon vanaf de geboorte.
- baby huilt, niet zo snel optillen krijg je moeilijke kinderen van
- toen mijn zoontje leerde te staan en viel ben ik naar hem toe gegaan en getroost. Dat mocht ik ook niet doen, zie hier boven.
- ik wil ook graag richting mijn familie verhuizen. Toen ging mijn schoonvader behoorlijk tekeer want dat kon niet ivm mijn man's werk. Toen ik zei hij kan nog altijd ander werk zoeken ook dat was ook niet goed.
-voorlezen was niet nodig en een knuffel ook niet.
Gisteren vierden wij 2de paasdag bij mijn schoonouders. Mijn zoontje is niet helemaal fit en kwam ook een paar keer hangen bij mij. Hij had zijn knuffel meegenomen. Mijn zoontje wilde naar mij toe maar mijn schoonvader pakte hem en zei kom maar bij mij op schoot. Mijn schoonmoeder had drinken voor hem en mijn schoonvader pakte zijn knuffel en verstopte het achter zijn stoel. Mijn zoontje had een paar slokken op maar kwam toch weer naar mij toe en ik zei neem je knuffel maar mee. Ik zag mijn schoonvader kijken maar hij gaf het wel terug.
Mijn schoonvader had die dag nog 2x gezeurt. We waren aan het bbqen en mijn man had hem een hamburger gegeven. Mijn schoonvader zei dat dat troep was en ik hem beter een kip kon geven. Allemaal tegen mij, hij zegt niks tegen mijn man. Ik zei dat lust hij niet, oh dat lust hij wel zei mijn schoonvader. En hij liep met een stukje naar hem toe mijn zoontje die inmiddels aan het spelen was wilde het eerst niet maar pakte het toch uiteindelijk aan en at het op. "Zie je wel!" Zei mijn schoonvader.
Later zaten we buiten en mijn zoontje (2,5) zat op de driewieler zijn neef op de trekker om de grote bloembak heen en ze hadden schik samen. Ik filmde hun. Mijn zoontje bleef met de achterwiel achter de droogrek hangen. Ik moest iets lachen om hoe mijn zoontje daar mee om ging "oh oh" zei hij. Mijn schoonvader reageerde meteen heel fel. Ik mocht mijn zoontje niet filmen terwijl hij aan het modderen is, ik moest hem helpen. Mijn schoonzus liep er al heen om hem te helpen. En daar ging hij weer op zijn driewieler alsof er niks gebeurt was. Mijn schoonvader ging verder. Net als dat andere filmpje (die ik vorige week had verstuurd). We waren bij de logopedie en mijn zoontje zat in zo'n wipwap ding. Ik hielp hem altijd er weer uit maar wilde het hem nu zelf laten proberen. Vroeg ook een aantal keren "mama helpen"? NEE! riep hij dan. Na het filmen heb ik hem uiteindelijk zeker geholpen.
Ik had hem moeten helpen ipv filmen. Ik zei ik heb het hem een aantal keren gevraagd hij zei steeds nee. En ze moeten het zelf ook leren. Daarop zei hij dat ik het dan niet had mogen filmen. Mijn schoonvader vertelde dat mijn schoonmoeder er chagrijnig van werdt. En dat ze zei:" dat hoeft ze bij ons niet te doen want dan is het meteen klaar".
Ik liet het allemaal maar gaan. Tot dat mijn vader zei:" wat ben jij voor een moeder ". En dat deed mij wel zeer. Heb daarna heel lang mijn tranen ingehouden. En dacht zien jullie dan niet hoeveel ik van mijn zoontje hou? Hoe ik altijd kan genieten, dat ik altijd voor hem klaar sta, dag en nacht! Thuis kwam het er uit.
Mijn man zat er ook bij en zei niks. Daar heb ik ook met hem over gehad. Maar hij is het gewendt zei hij. Ik heb er de hele nacht niet om geslapen. Mijn schoonouders passen altijd op dinsdagochtend op wanneer ik sport. Maar voor ik ging had ik nog een smoesje. Ik ging er niet altijd al lekker heen. Maar ik wilde hun de oppasdag niet afpakken. Maar ik dacht nu ben ik er klaar mee. Ik ben ook 33 weken zwanger en moet aan mijzelf en de baby denken. Ik vind het wel heel erg dat mijn man ertussen in zit. Hij heeft aangegeven vanavond met zijn ouders te praten al weet hij niet goed wat hij moet zeggen.
Sorry voor het lange verhaal. Maar wat vinden jullie? Is mijn schoonvader te ver gegaan?
Ik heb hier al vaker mijn problemen met mijn schoonvader gedeeld. Maar gisteren vind ik dat hij te ver is gegaan.
Even in het kort: mijn schoonvader heeft vaak zijn mening over het opvoeden van mijn zoon vanaf de geboorte.
- baby huilt, niet zo snel optillen krijg je moeilijke kinderen van
- toen mijn zoontje leerde te staan en viel ben ik naar hem toe gegaan en getroost. Dat mocht ik ook niet doen, zie hier boven.
- ik wil ook graag richting mijn familie verhuizen. Toen ging mijn schoonvader behoorlijk tekeer want dat kon niet ivm mijn man's werk. Toen ik zei hij kan nog altijd ander werk zoeken ook dat was ook niet goed.
-voorlezen was niet nodig en een knuffel ook niet.
Gisteren vierden wij 2de paasdag bij mijn schoonouders. Mijn zoontje is niet helemaal fit en kwam ook een paar keer hangen bij mij. Hij had zijn knuffel meegenomen. Mijn zoontje wilde naar mij toe maar mijn schoonvader pakte hem en zei kom maar bij mij op schoot. Mijn schoonmoeder had drinken voor hem en mijn schoonvader pakte zijn knuffel en verstopte het achter zijn stoel. Mijn zoontje had een paar slokken op maar kwam toch weer naar mij toe en ik zei neem je knuffel maar mee. Ik zag mijn schoonvader kijken maar hij gaf het wel terug.
Mijn schoonvader had die dag nog 2x gezeurt. We waren aan het bbqen en mijn man had hem een hamburger gegeven. Mijn schoonvader zei dat dat troep was en ik hem beter een kip kon geven. Allemaal tegen mij, hij zegt niks tegen mijn man. Ik zei dat lust hij niet, oh dat lust hij wel zei mijn schoonvader. En hij liep met een stukje naar hem toe mijn zoontje die inmiddels aan het spelen was wilde het eerst niet maar pakte het toch uiteindelijk aan en at het op. "Zie je wel!" Zei mijn schoonvader.
Later zaten we buiten en mijn zoontje (2,5) zat op de driewieler zijn neef op de trekker om de grote bloembak heen en ze hadden schik samen. Ik filmde hun. Mijn zoontje bleef met de achterwiel achter de droogrek hangen. Ik moest iets lachen om hoe mijn zoontje daar mee om ging "oh oh" zei hij. Mijn schoonvader reageerde meteen heel fel. Ik mocht mijn zoontje niet filmen terwijl hij aan het modderen is, ik moest hem helpen. Mijn schoonzus liep er al heen om hem te helpen. En daar ging hij weer op zijn driewieler alsof er niks gebeurt was. Mijn schoonvader ging verder. Net als dat andere filmpje (die ik vorige week had verstuurd). We waren bij de logopedie en mijn zoontje zat in zo'n wipwap ding. Ik hielp hem altijd er weer uit maar wilde het hem nu zelf laten proberen. Vroeg ook een aantal keren "mama helpen"? NEE! riep hij dan. Na het filmen heb ik hem uiteindelijk zeker geholpen.
Ik had hem moeten helpen ipv filmen. Ik zei ik heb het hem een aantal keren gevraagd hij zei steeds nee. En ze moeten het zelf ook leren. Daarop zei hij dat ik het dan niet had mogen filmen. Mijn schoonvader vertelde dat mijn schoonmoeder er chagrijnig van werdt. En dat ze zei:" dat hoeft ze bij ons niet te doen want dan is het meteen klaar".
Ik liet het allemaal maar gaan. Tot dat mijn vader zei:" wat ben jij voor een moeder ". En dat deed mij wel zeer. Heb daarna heel lang mijn tranen ingehouden. En dacht zien jullie dan niet hoeveel ik van mijn zoontje hou? Hoe ik altijd kan genieten, dat ik altijd voor hem klaar sta, dag en nacht! Thuis kwam het er uit.
Mijn man zat er ook bij en zei niks. Daar heb ik ook met hem over gehad. Maar hij is het gewendt zei hij. Ik heb er de hele nacht niet om geslapen. Mijn schoonouders passen altijd op dinsdagochtend op wanneer ik sport. Maar voor ik ging had ik nog een smoesje. Ik ging er niet altijd al lekker heen. Maar ik wilde hun de oppasdag niet afpakken. Maar ik dacht nu ben ik er klaar mee. Ik ben ook 33 weken zwanger en moet aan mijzelf en de baby denken. Ik vind het wel heel erg dat mijn man ertussen in zit. Hij heeft aangegeven vanavond met zijn ouders te praten al weet hij niet goed wat hij moet zeggen.
Sorry voor het lange verhaal. Maar wat vinden jullie? Is mijn schoonvader te ver gegaan?