Langer dan een jaar aan het klussen...

[Anoniem]

hoi,
mijn vriend en ik zijn inmiddels alweer aan de 15e ronde bezig. Het loopt zo gezegd niet echt vlotjes. Het is in oktober wel raak geweest, maar helaas ook misgegaan. Ik zag in de NOD-lijst van maart dat er meerdere meiden hier zitten die ook al lang bezig zijn. Ik vraag me af hoe jullie ermee omgaan dat het zo lang duurt. Ik merk dat ik het knap lastig vind!! Dat mijn zus met 2 rondes zwanger was (nu 3 mnd zw) werkt ook niet mee moet ik zeggen.

groetjes
Patricia

 

[Anoniem]

hoi pat

ik ben esther, 24 jaar en mijn vriend en ik zijn in maart 2005 gestopt met de pil.
Na een jaartje was ik van plan om naar de dokter te gaan, maar toen verhuisden we net naar spenje.
hier in spanje moesten we 3 manden wachten met zwanger worden omdat het anders niet verzekerd zou zijn. eerst wilde we 3 maanden stoppen met proberen maar naar mijn gevoel "lukte het tocht niet".
na 18 maanden zijn we samen naar de dokter gegaan. mijn vriend en ik zijn onderzocht maar er zijn geen afwijkingen.
de dokter zei dat als we 3 keer per week zouden klussen, het gewoon zou moeten lukken. we hebben nogal een druk bestaan, vooral net na de emigratie. ik ben een eigen kinderdagverblijf gestart en ben er 60 per week mee bezig. savonds wel eens moe dus...

nu we 2 jaar verder zijn hebben we besloten het gewoon de hele week door elke dag te doen. gelukkig kan ik mijn eitje nu een beetje bepalen want dat was wel een probleem. mijn cyclussen waren tussen de 30 en 50 dagen. en 3 weken elke dag klussen is errrug veel haha.

maar goed, mijn vriend vind het allemaal wel ok. hij vind dat we het gewoon niet vaak genoeg deden . ik vind 3 keer in de week wel fijn maar ja.

ik voel me wel eens down als ik al die kleintjes bij me rond zie lopen en 2 moeders zijn ook hoog zwanger. beetje jaloers ben ik wel. het is soms moeilijk maar we komen er wel!

kop op!
liefs esther

 

[Anoniem]

Hoi Patricia,

Het is inderdaad erg lastig als je al zo lang bezig   bent. Wij zijn vorig jaar april gestopt met de pil en meteen begonnen met proberen. Tot nu toe dus nog geen succes en we zijn al bijna een jaar bezig. Wel heb ik een miskraam gehad in oktober en we hebben al een dochter van 2 1/2. Ik was toen binnen 5 a 6 maanden zwanger dus dit valt erg tegen. Hoe ga ik er mee om? Met de dag en maand weer anders. Ik probeer me er niet zo veel mee bezig te houden omdat ik weet dat dat het hele proces van zwanger worden niet ten goede komt. Maar ik weet ook als geen ander dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan. Vorige maand was ik er van overtuigd dat ik zwanger was en heb ik zelfs redelijk vroeg getest. Ik werd gewoon weer ong. en dat was een enorme teleurstelling! Deze maand ben ik er weer wat nuchterder onder: heb geleerd van vorige maand. En zo kabbel ik een beetje voort.
 
Mijn man is heel lief maar voor mannen is het toch anders. Sinds een maand zit ik op dit forum en is het  prettig om verhalen te  lezen van mensen die hetzelfde meemaken. Alles wat je voelt of meemaakt heeft iemand hier ook al eens gehad. Het dient soms een beetje als uitlaatklep. Zo vlak voor m'n nod ben ik hier weer vaker te vinden. Daarna neem ik weer  even afstand en ben er wat minder mee bezig.  

Sterkte  ermee!
x
Dile