Hallo mama's en papa's,
Mijn zoontje (2,5) wil niet dat zijn haartjes geknipt worden. Het is vorig jaar net voor hij 2 werdt begonnen. Eerst ging het nog heel goed. Mijn zus die de opleiding heeft gedaan maar verder alleen familie knipt is niet zo snel. Uiteindelijk had het 1,5 tot 2 uur geduurd. Mijn zoontje op mijn telefoon paw patrol kijken. Maar na die 1,5 was hij er klaar mee en begon heel hard te huilen, met de handen wegduwen en hoofd heen en weer. En steeds naar mij toe willen. Uiteindelijk zei ik ook dat we het er bij lieten zitten. We waren bijna 2 uur bezig en nog was het niet klaar. Mijn zoontje heeft wel vanaf de geboorte al veel haar en het groeit snel.
Alles geprobeerd. Boos worden. Met papa mee en bij papa mee kijken maar zodra de kapster met de schaar in de buurt kwam bij hem begin hij al te huilen en haar weg te duwen. Ik heb zelf een kapperschaar gekocht en elke dag 1 lokje af en gezegd alweer klaar dat viel mee? Maar dan was hij een tijdje boos op mij en ik mocht zelfs niet meer door zijn haar heen met mijn handen wat ik vaak doe als hij lekker tegen mij aan ligt. Nu net mijn laatste red middel geprobeerd. Een Kapper die een auto stoel heeft. Mijn tante vertelde dat haar kleinzoon destijds ook niet leuk vond maar sinds een auto stoel wel. Eerst vond hij de auto heel leuk maar was ook terug houdend, mijn zoontje is ook niet dom en weet precies waar hij was. Zodra ze de doek al om hem heen wilde doen begon hij al te huilen. Bij mij op schoot, opa op schoot hij was helemaal overstuur. Mijn vader kon hem ook niet vasthouden. De kapster was echt heel lief en deed echt haar best ook om hem af te leiden etc. Mijn zoontje wilde alleen naar mij toe .De kapster zei ook hou hem maar even tegen je aan tot hij weer rustig is. Maar zodra ze weer wil proberen begon het alles weer opnieuw.
Ze heeft nu zijn pony en langs de oren kunnen doen. Ik weet het echt niet meer. Zijn haren worden steeds langer. Ik zit te denken om het zelf te doen en dan alleen de pony, zij oren en achter te doen en boven op maar zo laten. En wachten tot hij kan praten en we het er samen over kunnen hebben en ik hem uit kan leggen dat het echt nodig is.
Zou het ook autisme kunnen zijn? Zodra hij door heeft dat we niet verder gaan en de deur uit gaan is het weer goed. Hij lacht en zwaait iedereen uit.
Anderen hier ervaring mee? Help aub.
Mijn zoontje (2,5) wil niet dat zijn haartjes geknipt worden. Het is vorig jaar net voor hij 2 werdt begonnen. Eerst ging het nog heel goed. Mijn zus die de opleiding heeft gedaan maar verder alleen familie knipt is niet zo snel. Uiteindelijk had het 1,5 tot 2 uur geduurd. Mijn zoontje op mijn telefoon paw patrol kijken. Maar na die 1,5 was hij er klaar mee en begon heel hard te huilen, met de handen wegduwen en hoofd heen en weer. En steeds naar mij toe willen. Uiteindelijk zei ik ook dat we het er bij lieten zitten. We waren bijna 2 uur bezig en nog was het niet klaar. Mijn zoontje heeft wel vanaf de geboorte al veel haar en het groeit snel.
Alles geprobeerd. Boos worden. Met papa mee en bij papa mee kijken maar zodra de kapster met de schaar in de buurt kwam bij hem begin hij al te huilen en haar weg te duwen. Ik heb zelf een kapperschaar gekocht en elke dag 1 lokje af en gezegd alweer klaar dat viel mee? Maar dan was hij een tijdje boos op mij en ik mocht zelfs niet meer door zijn haar heen met mijn handen wat ik vaak doe als hij lekker tegen mij aan ligt. Nu net mijn laatste red middel geprobeerd. Een Kapper die een auto stoel heeft. Mijn tante vertelde dat haar kleinzoon destijds ook niet leuk vond maar sinds een auto stoel wel. Eerst vond hij de auto heel leuk maar was ook terug houdend, mijn zoontje is ook niet dom en weet precies waar hij was. Zodra ze de doek al om hem heen wilde doen begon hij al te huilen. Bij mij op schoot, opa op schoot hij was helemaal overstuur. Mijn vader kon hem ook niet vasthouden. De kapster was echt heel lief en deed echt haar best ook om hem af te leiden etc. Mijn zoontje wilde alleen naar mij toe .De kapster zei ook hou hem maar even tegen je aan tot hij weer rustig is. Maar zodra ze weer wil proberen begon het alles weer opnieuw.
Ze heeft nu zijn pony en langs de oren kunnen doen. Ik weet het echt niet meer. Zijn haren worden steeds langer. Ik zit te denken om het zelf te doen en dan alleen de pony, zij oren en achter te doen en boven op maar zo laten. En wachten tot hij kan praten en we het er samen over kunnen hebben en ik hem uit kan leggen dat het echt nodig is.
Zou het ook autisme kunnen zijn? Zodra hij door heeft dat we niet verder gaan en de deur uit gaan is het weer goed. Hij lacht en zwaait iedereen uit.
Anderen hier ervaring mee? Help aub.