A
Anoniem
Guest
Hoi meiden,
Ik zit ergens mee in mijn maag, maar weet niet goed hoe ik het uit moet leggen. Ik zal het zo hoed mogelijk proberen:
Ik wil, zoals jullie allemaal graag zwanger worden. We zitten nu in onze tweede ronde en we hebben nog volop hoop. Ik ben 23 en heb altijd al jong kinderen gewild. Alles gaat goed, ik heb een vaste baan (ben onlangs zelfs nog gepromoveerd), mijn vriend heeft een vaste baan, we hebben een huis gekocht en nu hebben we besloten voor een kindje te gaan.
Heel bewust hebben we ervoor gekozen het nog aan niemand te vertellen, maar we hebben wel langs onze neus weg geinformeerd hoe onze ouders er tegenover zouden staan. De ouders van mijn vriend wisten we al min of meer, want die willen wel graag opa en oma worden. Mijn vader wist ik ook wel, maar mijn moeder, dat wist ik niet. Toen we dus een balletje opgegooid hebben, zei ze, ik wil best oma worden, maar nog lang niet!
Daar schrok ik best van. Ik had verwacht dat ze wel enthousiast zou reageren, maar dat deed ze helemaal niet. Ik ben niet gaan twijfelen of we een kindje willen, maar ik ben wel bang dat zij het helemaal niet ziet zitten. Ik heb vroeger een tijdlang ruzie gehad met mijn moeder en ben bang dat het nu weer gebeurd als ik zwanger ben en het haar vertel. Is dat raar? Wat vinden jullie? Laat ik me teveel beinvloeden door haar mening?
Liefs Wan
Ik zit ergens mee in mijn maag, maar weet niet goed hoe ik het uit moet leggen. Ik zal het zo hoed mogelijk proberen:
Ik wil, zoals jullie allemaal graag zwanger worden. We zitten nu in onze tweede ronde en we hebben nog volop hoop. Ik ben 23 en heb altijd al jong kinderen gewild. Alles gaat goed, ik heb een vaste baan (ben onlangs zelfs nog gepromoveerd), mijn vriend heeft een vaste baan, we hebben een huis gekocht en nu hebben we besloten voor een kindje te gaan.
Heel bewust hebben we ervoor gekozen het nog aan niemand te vertellen, maar we hebben wel langs onze neus weg geinformeerd hoe onze ouders er tegenover zouden staan. De ouders van mijn vriend wisten we al min of meer, want die willen wel graag opa en oma worden. Mijn vader wist ik ook wel, maar mijn moeder, dat wist ik niet. Toen we dus een balletje opgegooid hebben, zei ze, ik wil best oma worden, maar nog lang niet!
Daar schrok ik best van. Ik had verwacht dat ze wel enthousiast zou reageren, maar dat deed ze helemaal niet. Ik ben niet gaan twijfelen of we een kindje willen, maar ik ben wel bang dat zij het helemaal niet ziet zitten. Ik heb vroeger een tijdlang ruzie gehad met mijn moeder en ben bang dat het nu weer gebeurd als ik zwanger ben en het haar vertel. Is dat raar? Wat vinden jullie? Laat ik me teveel beinvloeden door haar mening?
Liefs Wan