Lieve meiden, ik heb jullie advies/mening/ hulp nodig

A

Anoniem

Guest
Hoi meiden,

Ik zit ergens mee in mijn maag, maar weet niet goed hoe ik het uit moet leggen. Ik zal het zo hoed mogelijk proberen:

Ik wil, zoals jullie allemaal graag zwanger worden. We zitten nu in onze tweede ronde en we hebben nog volop hoop. Ik ben 23 en heb altijd al jong kinderen gewild. Alles gaat goed, ik heb een vaste baan (ben onlangs zelfs nog gepromoveerd), mijn vriend heeft een vaste baan, we hebben een huis gekocht en nu hebben we besloten voor een kindje te gaan.
Heel bewust hebben we ervoor gekozen het nog aan niemand te vertellen, maar we hebben wel langs onze neus weg geinformeerd hoe onze ouders er tegenover zouden staan. De ouders van mijn vriend wisten we al min of meer, want die willen wel graag opa en oma worden. Mijn vader wist ik ook wel, maar mijn moeder, dat wist ik niet. Toen we dus een balletje opgegooid hebben, zei ze, ik wil best oma worden, maar nog lang niet!

Daar schrok ik best van. Ik had verwacht dat ze wel enthousiast zou reageren, maar dat deed ze helemaal niet. Ik ben niet gaan twijfelen of we een kindje willen, maar ik ben wel bang dat zij het helemaal niet ziet zitten. Ik heb vroeger een tijdlang ruzie gehad met mijn moeder en ben bang dat het nu weer gebeurd als ik zwanger ben en het haar vertel. Is dat raar? Wat vinden jullie? Laat ik me teveel beinvloeden door haar mening?

Liefs Wan
 
Lieve Wan,

Nou, mijn mening is dat je je teveel laat beinvloeden door je moeder. Als jullie graag een kindje willen, gaan jullie er toch voor? Het is iets tussen jullie tweetjes. En weet je, ik denk dat als het zover is dat ze er dan super blij om zal zijn. Ik zou me er niet zo druk om maken als ik jou was... makkelijker gezegd dan gedaan hoor dat weet ik wel. Ik wens je alle geluk van de wereld toe!

Liefs Suusje
 
Hoi Wan,

Ik ken je gevoel. Mijn ouders riepen ook altijd: oh, nee nu nog niet hoor! dan voelen we ons zo oud als we opa en oma worden! Dus ik altijd jaloers op alle ouders die super enthousiast waren.

Maar toen ik eenmaal zwanger was draaiden ze om als een blad aan een boom. Ze vonden het helemaal geweldig. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik 28 was toen ik zwanger was, maar ik vraag me af of dit verschil heeft gemaakt.

Je hebt je leventje toch op orde? Zoals ik je hoor, zijn jullie er helemaal klaar voor. Misschien zei je moeder het in een opwelling / eerste reactie?

Ik zou wel gewoon mijn gevoel volgen. Als je zo graag jong moeder wilt zijn, zou ik er lekker voor gaan. Ik ken je moeder natuurlijk niet, maar ik denk dat ze best bijdraaid als ze dat kleine frommeltje in haar armen heeft. Denk je ook niet?

Wel vervelend dat je je hier nu weer zorgen om moet maken net nu je zulke leuke plannen hebt.

Succes.

Liefs
cherry
 
Hoi Wan,

oooooo hoe herkenbaar!! Ik heb ook een hele tijd veel ruzie gehad met mijn moeder, en ik was ook erg bang dat ze mijn zwanger willen worden niet zou accepteren. Uiteindelijk hebben we iedereen verteld over onze kinderwens, en de reactie van mijn moeder viel wel mee. Ze was erg bezorgd, maar verder hebben we geen mot gehad. Maar andere mensen daarentegen vonden het idee vreselijk, we zijn op veel tegenslag gestuit en dat is een tijdje heel moeilijk voor me geweest. Ze hielden zelfs niet op met hun commentaar toen ik zwanger was, en zelfs na mijn miskraam durfden mensen nog te proberen ons van het idee om weer te gaan proberen af te praten. Ik heb er heeeel erg mee in mijn maag gezeten. Maar uiteindelijk moet je je goed beseffen dat je het voor jezelf doet, jullie willen zwanger worden, en daar heeft niemand iets mee te maken. Hoe moeilijk het ook kan zijn dat je minder steun zal krijgen van mensen, het is jullie wens. En dat wil soms zeggen dat je moet accepteren dat  sommige mensen het er niet mee eens zijn. En wat je mams betreft; misschien zal ze in  eerste instantie wel heel kwaad zijn (wat je nog niet eens zeker weet) maar die draait dan later wel bij, ze blijft je moeder en ze blijft van je houden..  

Hou vertrouwen in je wens en in jullie goede basis meid, dan komt het allemaal goed!!

Succes!!

Liefs Jenny
 
hoi wan,
inderdaad een teleurstellende reactie van je moeder.maar je doet het niet voor haar!ik heb net aan mn moeder verteld dat ik misschien zwanger ben,en ze reageerde heel negatief en zei gelijk:ik ga niet oppassen hoor!!ik moest bijna janken,maar eenmaal weer buiten dacht ik:ik ga me hier niet rot om voelen,ik doe het niet voor haar!mijn vader en zn vriendin weten dat we bezig zijn en zullen het fantastisch vinden.als ik jou verhaal zo hoor is je moeder vast zo om als t zover is.en de mijne draait ook wel bij
groetjes kari
 
Wauw! Echt super bedankt voor de lieve reacties!

Geweldig om te horen dat er meer van dit soort ''nog niet oma willen worden-moeders'' rondlopen, maar uiteindelijk toch wel blij zijn.
Ik zie ook eigenlijk geen reden waarom wij dit niet aan zouden kunnen. Mijn vriend en ik zijn 4 jaar bij elkaar, wonen al 3,5 jaar samen en hebben al heel veel tegenslagen te verwerken gehad. Hij is meerdere keren langere periode werkloos geweest en ik had verschrikkelijk veel schulden dankzij mijn ex, maar alles hebben we overleeft en nu hebben we ons eigen huis, zonder schulden (oke een hypotheek, maar die telt niet)
Dan moet ik kindje krijgen en opvoeden toch ook lukken?
Ik WEET gewoon dat we dit kunnen, ook al roept de hele wereld van niet.

Jullie in ieder geval allemaal enorm bedankt, als ik me toch weer ga twijfelen aan mijn moeder, lees ik gewoon dit stukje nog een keer, dan verdwijnt het vanzelf.

Allemaal heel erg veel succes met zwanger worden!

Liefs Wan
 
Hoi Wan!
Tuuuuuuurlijk gaat het jullie lukken. En je moeder draait wel weer bij. Ze zal zichzelf nog te jong vinden om oma te worden, maar de mijne was op-en-top oma toen onze 1e er was (incl. alle verwennerij....haha!) Jullie maken nu samen heel bewust deze keuze, dus aan wie is het dan om te zeggen dat jullie er niet klaar voor zouden zijn????!
Geniet lekker van het geheimpje dat jullie 'het' nu gaan proberen en heeeeel veel suc6!
Liefs van Patricia
 
Terug
Bovenaan