maart levensverhaal (wie heeft dit ook meegemaakt)

[Anoniem]

halo iedereen daar ben ik weer,
voor mij is maart een extra moeilijke maand mijn schoonzus is namelijk vorig jaar bevallen van een lief meisje maar helaas was het tusse leven en dood zij lag op de ic. na een flits  bevalling 15 min. kon ze maar niet stoppen met bloeden en is zij 5 lit bloed verloren (terwijl als je zwanger bend er maar 6 hebt) eigelijk was het einde zaak, maar ze is een doorvechter en overleefde het ook omdat zij zelf de hb heel hoog had opgepomt.

Nu dus een jaar later zijn ik en me man bezig om zwanger te raken en komt dit weer naar boven. Ik wil dolgraag maar ben super angstig voor de bevalling juist door wat wij zo dichtbij hebben meegemaakt.

ik ben zelf ook vastbesloten om mij hb gehalten op te pompen om rare dingen te vorkomen (hb is je Hemoglobinge gehlate oftewel de hoeveelheid ijzer in je bloed, =rode bloedcellen) maar toch voel ik soms de angst oplopen dat ik in paniek raak voor de bevalling, ik heb oon nog eens een astma waardoor ik het vaak benauwd heb straks stik ik dan misschien, een ding weet ik zeker ik ga in het ziekenhuis bevallen als het zo ver is.

bedankt voor jullie horend oor (of moet ik zeggen jullie ogen)

tips of zelf ook meegemaakt? ik wil ze graag horen.

bedankt,   Maris

 

[Anoniem]

Hoi hoi

Ik heb niet meegemaakt wat je zus/schoonzus had. Maar ik was ook als de dood voor de bevalling. Ik zelf heb namelijk last van hyperventilatie en dat is ook iet lekker als je moet bevallen. Ik kon de eerste weeen goed opvangen, maar de laatste niet. Ik kreeg het benauwd omdat ik verkeerd ademde, en was duizelig maar ik heb het toch volgehouden. Ik moest naar het ziekenhuis (zou thuis bevallen) maar me zoontje wou er niet uit. Ik heb eerst thuis 1uur geperst om te proberen dat de laatst 2cm zouden meerekken, want die wouden maar niet weg. Maar dat wou niet. En omdat ik al 18uur bezig was hebben ze me maar naar het ziekenhius gebracht in de auto van de dokter. Daar hang je dan aan de deur van de pijn. Maar ik lette niet meer op me hyper aanval. Ik was er mee bezig om die kleine eruit te krijgen. En in het ziekenhuis heb ik me maar neergegeven, Ze hebben me een spuit gegeven voor vacuum of lepels maar dat wou ik niet. Dus elke keer als ik een wee had ging ik flink persen en na drie keer was hij er ook al uit. Wat ik hier mee wil zeggen is dat je misschien in het begin als de weeen echt sterk worden dat je even verkeerd gaat ademen maar zodra je het zat bent en de kleine eruit wil ben je alleen nog maar daar mee bezig en zul je het wel vergeten (de astma) en in het ziekenhuis moet je je gewoon neergeven. Ze laten je echt niet zomaar sterven!!!

Succes!!

 

[Anoniem]

Hoi,

Ik wou ff reageren op je berichtje. Ik heb zelf ook astma en was heel bang dat ik er tijdens mijn bevalling last van kreeg. Ik ben nu inmiddels al twee jaar geleden bevallen van een zoontje en heb helemaal geen last gehad van mijn astma. De bevalling was verder niet makkelijk en was in het ziekenhuis, maar had het   niet benauwd. Ik denk dat je daar echt niet bang voor hoeft te zijn. Wij gaan inmiddels voor de tweede.
Succes ermee.

Liefs,
Purk.