Persoonlijk zou ik niet zo snel met ovulatietesten beginnen. Realiseeer je goed dat dit de druk alleen maar verhoogd. Je bent dan zo bezig met zwanger willen worden, testen, "verplichte" sex en afwachten. Ook lijkt mij dat je sexleven erg geforceerd wordt hierdoor.
Ik heb zelf ovulatietesten gebruikt omdat ik zwanger wilde worden door middel van zelfinseminatie en een donor. Voor ons was het belangrijk om te weten wanneer m'n eisprong was, zodat we op het juiste moment konden insemineren. Ik moet zeggen dat ik het behoorlijk belastend vond. Mijn eisprong vond plaats tussen dag 16 en dag 20 van mijn cyclus, wat betekende dat ik iedere keer op dag 14 begon met testen. In het gunstigste geval had ik dus op de tweede testdag een positieve test, maar ook wel eens pas na 6 dagen. Testen moet iedere dag op ongeveer dezelfde tijd en je mag 4 uur voorafgaand niet plassen. Daarna was het 14 dagen in spanning zitten of ik wel / niet zwanger was. Twee weken, waarin ik me bewust was van iedere verandering, ieder pijntje, etc. in mijn lijf. Ik was met niets anders meer bezig, slopend.... Uiteindelijk ben ik twee keer in ronde drie zwanger geraakt, waarvan de 1e keer helaas in een miskraam eindigde.
Het is helemaal niet abnormaal als het een jaar duurt voordat je zwanger bent. Mijn advies is dan ook ga lekker dagdromen over de toekomst met een kindje, houd je sexleven gezond, en geniet ervan! Mocht je na een jaar niet zwanger zijn, en eventueel de medische molen in moeten, dan is het vroeg genoeg om te gaan stressen en in de weer te gaan met kunstgrepen!
Hoop voor je dat je snel zwanger bent!
