moedergevoelens..

A

Anoniem

Guest
Ik ben 22 jaar en moet nog een aantal weken voor ik ben afgestudeerd..
Mijn vriend en ik wonen al een tijdje samen en we willen graag kinderen
Mijn vraag is aan jullie wanneer de moedergevoelens kwamen..
Ik worstel er namelijk al een behoorlijke tijd mee...
Omdat het nog niet realistisch is op financieel gebied wachten we tot ik ook een baan heb gevonden. ( en ik hoor iedereen al zeggen... je bent nog jong, geniet zolang het nog kan.. ) Maar ik  wil zo graag  en ik ben er dan ook continu mee bezig..
Ik slaap slecht, ben overdag met mijn gedachten er niet bij, en ben vaak verdrietig..
Mijn vriend kan het wel van zich af zetten tot de tijd er voor aanbreekt...
Hebben jullie ook zo'n periode gehad waarbij je aan niets anders kan denken?
hoe heb je dat dan aangepakt? Hoe zagen/ of zien jullie het financieel voor je?
Ik wacht gewoon de tijd af hoe moeilijk het ook is...


 
hoi ellen

ik ben angela en ben ook 22 jaar ik heb een zoontje van 2 1/2 en een dochertje van 1 en wij proberen nu voor een derde.
je leeftijd heeft niks met je moedergevoelens te maken die gevoelens zijn er of niet.
je hebt wel gelijk dat het een verstandige keuze moet zijn je moet niet alleen naar je gevoel maar ook naar je verstand luisteren en als je denkt dat het nu nog niet verstandig is moet je het nog niet doen

dikke kus angela
 
hoi ellen,

ik kan me wel voorstellen hoe je je voelt.
ik wil al meer dan een jaar heel graag moeder worden.
wij hebben het niet uitgesteld omdat het niet uit kwam, maar omdat mijn vriend er niet klaar voor was.
ik vond dit erg moeilijk en heb me met periodes best ongelukkig gevoeld.
gelukkig wil mijn vriend het nu wel heel graag.
ik merk nu dat ik weer veel lekkerder in mijn vel zit.
we zijn nu inmiddels bezig met ronde twee en hopen snel een eerste kindje te hebben.
ik hoop dat het bij jullie ook snel kan.

groetjes kwinty.
 
Ikkan me zo ergereren aan uitspraken als , je bent nog jong, geniet eerst maar. Met kind geniet je ook nog, misschien op een andere manier en misschien wel veel intenser.

En wat betreft de financiele kant, het meer is nooit vol. Daarmee bedoel er is materieel gezien altijd wat te wensen, waardoor je een reden hebt nog maar niet proberen zwanger te worden.
Natuurlijk vind je wellicht makkelijker een baan als je niet zwnager bent, of als je geen kinderen hebt. Maar aan de andere kant wordt er steeds meer stimulans gegeven beide te combineren. Wordt er gepropageerd niet te lang te wachten met je eerste kind, omdat die gemiddelde leeftijd waarop men de eerste krijgt schrikbarend hoog wordt, met alle gevolgen van dien (waar vele onder ons graag de kop voor in het zand steken).

Zelf was ik 26 toen ik voor het eerst zwanger werd. Dat ging helaas mis. Mijn omstandigheden waren er niet naar om eerder zwanger te worden. Maar 22 is een hele mooie leeftijd. Biologisch gezien schijnt tussen de 20 en 25 het beste te zijn, maar omdat de norm binnen Nederland een beetje verschoven is naar bijna 30 wordt nu net gedaan alsof je dan te jong bent. Voor mijn gevoel beetje omgekeerde wereld.

Doe warar je je goed bij voelt, en laat je niet beïnvloeden door mensen in je omgeving.

Miep
 
hoihoi,

ik wou toch even reageren.
Ik ben 24 jaar en mijn dochter is inmiddels 14 maanden.
Mijn vriend en ik kennen elkaar nu 2,5 jaar. we waren 3 maanden bij elkaar toen we besloten aan kinderen te beginnen (als je zeker van elkaar bent maakt het niks uit). Ik moet er ook bij vertellen dat ik daarvoor nooit kinderen heb gewild, pas bij mijn huidige vriend wou ik graag kinderen. We hadden geen eigen huis samen, en verder geen zekerheden en toch zijn we er voor gegaan.
Inmiddels 14 maanden verder is niks belangrijker in mijn leven dan mijn dochter. We hebben allemaal spullen van familie en vrienden gekregen voor de kleine (dus eigenlijk helemaal niet duur) Daarbij heb ik een parttime baan gevonden wat prima te combineren is.
We gaan in oktober bezig voor de 2e. en ik herken je verhaal nu wel een beetje. Het wachten tot het zover is, duurt heeeeeel lang. En dan is het natuurlijk ook nog maar afwachten of je direct zwanger wordt. Ik ben er ook heel veel mee bezig, mijn vriend niet hoor.
Wat ik alleen maar wil zeggen is dat leeftijd je niet tegen moet houden en moederschapsgevoelens komen wel goed.
Daarbij heeft je kindje het meeste liefde nodig en niet dure kleren of een dure kamer.

succes in elk geval
groetjes lisa
 
Hoi Elllen,

Hierboven heb je al heel veel goed advies gelezen, en ik sluit me er van harte bij aan.
Je leeftijd is echt geen struikelblok, 22 is geen 16.
Bovendien heb je een goede relatie, dus een prima basis voor je kind.
Financieel blijft het altijd onzeker, wat je situatie ook is. Ook een baan is tegenwoordig geen zekerheid meer. Zie je het al voor je? heb je net zo lang gewacht tot je de perfecte baan hebt, het perfecte huis een de perfecte financiele situatie, gaat het bedrijf falliet, ben je weer net zo ver als nu, en nog steeds zonder kind.
Stom voorbeeld misschien, maar ik wil alleen maar zeggen dat geld op de lange termijn niet zeker is.
Een tijd geleden heb ik eens een intervieuw gelezen met iemand, en dat is mij altijd bijgebleven.
Zij had ook heel sterke moedergevoelens toen ze 22 was, en heeft hieraan gevolg gegeven. Zij kreeg haar kinderen jong, en is pas gaan werken toen ze naar school gingen. Ze was toen nog geen 30!
Ze heeft daarna nooit een pauze voor kinderen in hoeven lassen en heeft een mooie carriere gemaakt. In het vak waar ze voor geleerd had.
Ok, je moet hier ook geluk voor hebben, maar: zo kan het ook! Je hoeft niet de ge-eikte patronen te volgen.
De keuze blijft bij jou en je vriend. Maar als kinderen de keuze van je hart is... je leeft maar 1 keer.
En je moet nog maar afwachten of je meteen, en überhaupt zwanger worden kan. Zoals je hier veelvuldig op het forum lezen kan.

Heel veel liefs, en sterkte
Brinn, 26 jaar hopende op een 1e kindje.
 
Hoi Meissie,

Ik ben zelf zwanger en ben 21 jaar dus ja wel vroeg maar ik zeg maar zo,je kunt beter vroeg zijn dan laat.Vroeg zijn heeft ook veel voordelen hoor,ik bedoel je kan nog zoveel doen daarna(dat je kids hebt)het leven houd niet op.Als ik beval wil ik over een kort tijdje daarna weer zwanger worden.

Ik ben heel trots dat ik mamma wordt.

Heel veel liefs en doe gewoon wat je zelf wilt,het is jouw keuze.

xxx Bernice(11wkn zwanger,eerste kindje,uitgerekend 22 augustus 2007
 
Verschillende reacties..
Moeilijke keuze he?
Belangrijk is om je hart te volgen. En vooral ook samen met je partner. Als het jou of je partner geen goed gevoel geeft om er aan te beginnen wanneer je nog geen vaste baan of diploma hebt, zou ik nog even wachten. Je bent 22, dus dat kan  biologisch gezien nog prima. Heb je er zelf geen problemen mee dat je geen baan ofzo hebt, en ben je er samen klaar voor, ga er dan voor!!!
Voor mij voelt het prettig om een baan, huis en goede relatie te hebben, omdat het mij het gevoel geeft een goede basis te hebben voor een kindje. Dat geeft mij een stuk rust en hopelijk een onbezorgdere zwangerschap. Ik ben nou eenmaal een piekeraar en zou daar over kunnen gaan piekeren.
Natuurlijk.. Genoeg is genoeg. Ik hoef niet eerst een ferrari en een directeursfunctie en een kasteel, maar voor mij is de situatie waarin ik nu ben goed voor mij, ons. Ik ben er klaar voor.. En in mijn geval is dat: Bijna klaar met ons huis (grote verbouwing/verhuizing achter de rug), een vaste baan en een goede relatie.
Probeer samen te bedenken wat jullie nodig hebben om een goede start te kunnen maken. En dat is voor iedereen verschillend!   Voor misschien heel snel of anders over een tijdje: Veel succes met zwanger worden en vooral: veel gezonheid en geluk gewenst!
Groetjes Lies
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan