Moet ik mijn hart of mijn verstand volgen???

A

Anoniem

Guest
ik ben 26 jaar, 4 jaar getrouwd  en heb sinds 1,5 jaar rammelde eierstokken. Sindsdien laat t me niet meer los. Het lijkt alsof ik om me heen alleen maar zwangere vrouwen zie (waar ik stiekem een beetje jaloers op ben). In mijn vriendenkring hebben ze al kinderen of zijn ze zwanger.Ik wil heel graag. Mijn man (30) wil ook graag maar zegt dat we nog jong zijn en alle tijd hebben. Mijn zei laatst dat ik moest aangeven wanneer ik er klaar voor ben. Ik ben bijna klaar met mijn studie (nog 0,5 jaar) en werk nu partime (vast). Mijn man verdient goed (vaste baan). We wonen in een eengezinswoning.Mijn hart wil zo graag een kind, maar mijn verstand zegt dat we moeten wachten.  Het lijkt alsof er altijd nog iets is waarop we moeten wachten.
Hoe wisten jullie dat je er klaar voor was? Hoe wisten jullie dat je man/partner er klaar voor was?
gr Rene
 
hoi rene!

ben ook 26 en nog maar pas getrouwd. iksnap je situatie erg goed.
wou zelf ook al veel eerder stoppen met de pil.hebben ook allebei vaste baan,maar zijn nu nog bezig met een te bouwen huis.mijn man wou eerst wachten tot we erin zitten,maar na veel praten besloten toch eerder met de  pil te stoppen.want je weet maar nooit wanneer het raak is en stel dat dat zo is ben je nog weer 9 mnd verder.ben nu sinds eind december gestopt en nu proberen om zwanger te worden.1e ronde niet gelukt.

maar ja..als je alles op de regel hebt zou ik niet te lang meer wachten,want het hoeft natuurlijk niet in 1 keer raak te zijn he?
maar je moet er allebei echt achter staan,anders is het helemaal niet leuk om aan te beginnen! de voorpret is nl al erg leuk!
nou veel succes met alles en we horen het hier vast nog wel!

suus
 

Hoi Suus!
Bedankt voor je reactie! Ben blij dat iemand me begrijpt. Leuk dat jullie ervoor zijn gegaan! Ik hoop dat het snel raak is en dat alles voorspoedig verloopt ook met het huis.
Je hebt gelijk het hoeft idd niet in 1 keer raak te zijn.Ik ben iemand die altijd alles gepland heeft maar een kind kan je idd niet plannen.  
De laatste tijd praten mijn man en ik regelmatig over kinderen, opvoeding etc. Maar op de een of andere manier lijkt het wel of we op een of ander startsignaal wachten.
Ik denk dat ik vanavond met mijn man ga praten.  
Jij ook succes met alles en ik laat wel weten hoe het gegaan is.
x Rene
 
mijn mening is ga ervoor, jullie willen zo te lezen alletwee graag, en je moet er niet vanuit gaan dat het in 1 keer raak is, wat natuurlijk wel kan haha
Mijn man en ik wisten gewoon dat we er klaar voor waren, ja er zijn natuurlijk dingen dat je niet meer spontaan even de kroeg in kan duiken of effe spontaan uit eten, je moet altijd voor oppas zorgen enz, maar dat zijn nou ook niet de ergste dingentjes,
ik ben benieuwd wat jullie besluiten
succes

groetjes linda
 
Moeilijk he bepalen of je er klaar voor bent?
Ik wil je wel aanraden om in elk geval je studie af te maken, want dat is echt veel lastiger als je een kindje hebt.
Tuurlijk hoeft het niet in 1 keer raak te zijn, maar bedenk wel dat als het wel is je je studie afmaakt terwijl je 6 maanden zwanger bent. Als je daar geen problemen in ziet, dan zou ik zeggen: ga ervoor.
Als je daar tegenop ziet dan zou ik zeggen je diploma is een mooi startschot voor de volgende fase in je leven.

Heel veel succes.
 
Hoi Rene,

Bij ons is het zo dat mijn man al achter in de 30 is en ik ben zelf 21 jaar,omdat ik een niet al te oude papa wou hebben wij besloten om kinderen te krijgen.
Heb nu een zoontje van een half jaar oud en zijn nu bezig voor een tweede.
Ook heeft mijn man,(het gaat de goede kant op)darmkanker waar hij aan geholpen wordt,en dus willen wij nog een kindje erbij,voor het geval hij misschien door de behandeling onvruchtbaar zou kunnen worden.
Ik denk dat je je verstand moet volgen in zo n situatie,je bent nog jong en waarom nog niet even wachten?Ik zal gewoon eens een gesprek beginnen met je man en het erover hebben op een leuke manier,zo van hoe zie je ons voor je als gezin??

Veel succes en voor als je gaat beginnen,veel klusplezier.

x nice
 
Hallo allemaal! Hartstikke bedankt voor jullie reacties! Ik heb er zeker iets aan gehad!
Ik heb een lang en goed gesprek met mijn man gevoerd en we hebben besloten voorlopig te wachten met kinderen. Tijdens ons gesprek kwam ik erachter dat hij net als ik graag kinderen wil maar dat dat (in tegenstelling tot mij) nog wel even kon wachten.Hij heeft die behoefte nog niet zo sterk. Hij wil nog graag met mij wat van de wereld zien en genieten van zijn vrijheid. Onder vrijheid verstaat hij o.a. lekker spontaan weg met zn tweetjes weekendjes weg enz.Kortom: hij is er nog niet klaar voor.

Ik heb uitgelegd dat de kinderwens bij mij al wat langer speelt en sterker is geworden sinds we in een eengezinswoning wonen en dat ik had gehoopt dat hij dit ook had. Dit blijkt niet zo te zijn. Mijn man zag dat ik n beetje teleurgesteld was en zei dat we na mijn studie ervoor konden gaan als ik dat graag wil. Ik ben met een geweldige vent getrouwd! Maar ik kon geen ja zeggen. Ik heb gezegd dat ik wil dat we er pas voor gaan als hij het ook heel graag wil en er klaar voor is. Ik wil dat ons kindje gewenst is. Tot die tijd probeer ik geduld te hebben en positief te denken "onze tijd komt nog wel en is het wachten waard".Ik heb met mijn man afgesproken dat we na mijn studie gaan praten over hoe we er dan samen tegenover staan.

Nou dames ik ga me focussen op de laatse loodjes van mijn mijn WO studie (rechten)en deze afronden.Dames, ik wens jullie heel veel succes en geluk en hoop dat jullie snel zwanger zijn! degene die zwanger zijn wens ik een goede zwangerschap! Geniet ervan!
ps als de kriebels me teveel worden zal ik misschien weer opduiken op het forum...

xxRene
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan