A
Anoniem
Guest
Allereerst zal ik me voorstellen, Rima 25 jaar getrouwd met een schat van een vent en een dochtertje van bijna 1,5.
Ik zit ergens mee: mijn vorge zwangerschap was verschrikkelijk, 3 opnames,bekkeninstabiliteit en aan het eind met 33 week in het ziekenhuis ivm zwangerschaps vergiftiging.Ik was erg ziek, en mijn lichaam had een of andere rare reactie waardoor ik onder de jeukende uitslag zat, mijn voeten onder de blaren. Ze weten nu nog niet waar het vandaan kwam. Met 35 week was ik op en zag ik het niet zitten. Met 36 week gaf de kleine zelf ook aan dat het niet meer lekker ging en hebben ze haar met een spoedkeizersnee gehaald. Ze had een zware strart maar bleef vechten en is nu een sprankelende meid.Een dag na de keizersnee begon de uitslag weg te trekken. Ik voelde me ook weer beter. Ik zal maar niet veel zeggen over de zorg in het ziekenhuis of de kraamafdeling want dat ga ik echt huilen. Kort maar krachtig ik kon niet wachten om naar huis te gaan het was of ik op eieren liep en constant in spanning.
Maar:Het begint weer te kriebelen,zelfs mijn man ziet het helemaal zitten, maar ik durf niet. Ik weet niet of ik dat allemaal weer zou aan kunnen en boven dien we hebben nu ook een kleine dus veel liggen en weinig doen zit er niet in...
Ik ben echt bang als ik aan de laaste loodjes denk.
Ik heb een doorverwijzing aan gevraagd voor de gyn om es te praten maar ik weet het niet...wat denken jullie.
Sorry dit is een heeel lang verhaal maar ik moets dit echt ff ergens kwijt...
Groetjes Rima
Ik zit ergens mee: mijn vorge zwangerschap was verschrikkelijk, 3 opnames,bekkeninstabiliteit en aan het eind met 33 week in het ziekenhuis ivm zwangerschaps vergiftiging.Ik was erg ziek, en mijn lichaam had een of andere rare reactie waardoor ik onder de jeukende uitslag zat, mijn voeten onder de blaren. Ze weten nu nog niet waar het vandaan kwam. Met 35 week was ik op en zag ik het niet zitten. Met 36 week gaf de kleine zelf ook aan dat het niet meer lekker ging en hebben ze haar met een spoedkeizersnee gehaald. Ze had een zware strart maar bleef vechten en is nu een sprankelende meid.Een dag na de keizersnee begon de uitslag weg te trekken. Ik voelde me ook weer beter. Ik zal maar niet veel zeggen over de zorg in het ziekenhuis of de kraamafdeling want dat ga ik echt huilen. Kort maar krachtig ik kon niet wachten om naar huis te gaan het was of ik op eieren liep en constant in spanning.
Maar:Het begint weer te kriebelen,zelfs mijn man ziet het helemaal zitten, maar ik durf niet. Ik weet niet of ik dat allemaal weer zou aan kunnen en boven dien we hebben nu ook een kleine dus veel liggen en weinig doen zit er niet in...
Ik ben echt bang als ik aan de laaste loodjes denk.
Ik heb een doorverwijzing aan gevraagd voor de gyn om es te praten maar ik weet het niet...wat denken jullie.
Sorry dit is een heeel lang verhaal maar ik moets dit echt ff ergens kwijt...
Groetjes Rima