nieuw hier

A

Anoniem

Guest
Hallo!,
ik ben cindy, getrouwd en moeder van een prachtig dochtertje van 1.5 jaar. De kleine meid hebben wij na veel geduld en veel geluk via een ICSI behandeling tot ons geluk gekregen. Nu willen we weer kijken of het ons gegund is om het gezinnetje uit te breiden met een broertje of een zusje. We hebben begin juni een afspraak bij de specialist en zullen we weer door de zogenaamde malle molen moeten.
Graag wil ik mijn ervaringen met jullie delen en wellicht dat jullie ook een advies ofzo hebben voor mij? Het is allemaal weer heel erg spannend en het lijkt al zo'n poos geleden inmiddels dat het voelt alsof ik er weer als nieuw in stap. Vandaar dat ik dacht laat ik mij eens aanmelden bij het Forum zodat we ervaringen kunnen delen..
Tot horens!
 
hoi cindy,

welkom op het forum. leuk dat je er bent.
mijn vriend en ik willen ook een kindje maar dat gaat ook via het ziekenhuis.
we gaan 1x de behandeling IUI doen en als dat niet aanslaat dan gaan we gelijk over op ICSI. dus ik kan wel alle informatie gebruiken. nou heb ik al wel veel gelezen op internet. en wil er voor de volle 100% voor gaan. het enige wat me een beetje tegen staat is dat je je zelf moet prikken. misschien denk ik er te moeilijk over, maar gewoon het idee dat ik mezelf moet prikken vind ik een raar idee. hoe heb jij dat gedaan?

groetjes debby
 
Ik heb zelf elke dag me geprikt. In het ziekenhuis hebben ze dit voorgedaan en het viel eigenlijk wel mee. Op het laatst wordt je buik wel gevoeliger maar dat had ik er wel voor over. Ik ben sowieso alles heel open tegemoet gegaan. Meer zo van ik zie wel wat er van komt. De handelingen zijn tijdelijk niet echt leuk, maar dat ben je daarna toch weer vergeten. Ook het weghalen van de eicellen valt wel mee. Ok het doet pijn maar daarintegen kreeg ik een heerlijk middeltje waardoor ik echt heel ontspannen werd. En ik heb gewoon lekker meegekeken Wat moet je anders op zo'n moment. Al met al laat het gewoon over je heen komen, informeer goed maar wees vooral niet bang, zenuwachtig is goed maar bang hoef je niet te zijn. Des te meer ontspannen je bent en dat helpt toch wel voor het eindresultaat. Nu heb ik makkelijk praten want na alle methoden van IUI e.d. hebben wij met ICSI bij 1 poging gelijk raak gehad. En dat gebeurt zelden...
Succes en als je nog vragen hebt weet je me te vinden!
 
Hoi Cindy,
Welkom op dit forum! Spannend om weer bezig te gaan, of niet? Wat is de rede dat je ICSI moet  doen om zwanger te worden? Ik heb nl. wel eens gehoord dat vrouwen die de eerste keer moeilijk of zelfs niet  uit zichzelf zwanger werden, dit bij de tweede wel gewoon werden, of zit dit er bij jou echt niet in?

Hoi Debby,
Ik ben inmiddels 1,5 jaar bezig om zwanger te worden, loop een half jaar bij de gyn. en heb afgelopen zondag voor de derde keer een pregnilspuit moeten zetten.
Ook ik vond het erg naar om  mezelf te moeten prikken. Als ik bloed moet laten prikken dan kijk ik al de andere kant op, laat staan dat ik zelf moet prikken.
Maar pregnil spuit je in de buikplooi, dus je hoeft niet een ader te gaan zoeken ofzo (lijkt me niet dat je dat ooit zelf zou moeten doen, trouwens)
De eerste twee keer dat ik het deed heb ik niet gekeken, haha! Ik heb de spuit in m 'n vuist genomen en wel gekeken waar ie ongeveer terecht moest komen en erop gericht en toen weggekeken. Nu de derde keer heb ik wel gekeken. Begint dus een beetje te wennen gelukkig. Valt allemaal erg mee uiteindelijk hoor!

Succes allebei!
Groet, MOON  
 
hoi cindy en moon,

ik vind t allemaal erg spannend. mijn vorige zwangerschap was een natuurlijke zwangerschap. heb al een zoontje van bijna 5, hij is van een andere vader. mijn vriend heeft zelf geen kids maar wil wel heel graag. zijn vorige vriendin was wel zwanger dmv ICSI en was zwanger van een tweeling maar zij heeft abortus laten doen, want ze zei dat ze t voor hem had gedaan  de trut. sorry voor dat maar ik heb daar echt geen goede woorden voor over. zoveel moeite zeg maar en dan haalt ze ze weg. maar goed dat was dus ook via ISCI en ook in 1x raak met die behandeling. toen zij die abortus liet doen stortte me vriend z'n leven ff in, hij dacht dat hij nooit geen vader meer zou worden en nu dat wij samen wonen en alles heel erg goed gaat willen we er toch weer voor gaan. me vriend z'n geluk kan niet meer op.  het is nu wachten totdat ik ongesteld word en dan gaat t balletje wel rollen. en met dat prikken komt t ook vast wel goed. ik heb zelf een hoge pijngrens en  ben niet bang voor de pijn maar vind t gewoon eng om mezelf te prikken, heb t ook nog nooit hoeven doen. maar misschien kijk ik ook wel weg als ik t moet doen. goede tip trouwens. ik hou jullie zeker op de hoogte  over de ontwikkelingen  enzo.

groetjes debby  
 
He moon, wij doen ICSI vanwege mijn man, een probleem wat ook niet echt op te lossen is, dus de tweede zal als het al lukt via ICSI moeten. Maar gelukkig ging het de vorige keer vrij gemakkelijk voor ons dus zie ik dit allemaal positief in, en naar mijn mening is dit vaak al de eerste stap naar een volgend geluk zogezegd..
Overigens wel grappig wij hebben dit keer niets gezegd tegen vrienden en familie. En ik vertelde het vanmiddag in diepste geheim uiteraard, tegen mijn zus, en die heeft ook al het folium in huis gehaald in de hoop dat ze komend jaar voor het eerst pappa en mamma mogen worden... zou echt fantastisch zijn. Kan ik het een keer echt helemaal met mijn zus delen die ervaring. Ze is ook al bij de bevalling geweest bij Amber maar dit zou nog mooier zijn een zwangerschap samen ervaren. Maarja dan loop ik nu wel heel erg op de zaken vooruit hoor....
En deb, wat een verhaal, dat geloof je toch bijna niet! wat voor een mens was die ex? Zo'n koele en foute manier om met een kinderwens om te gaan! Ik hoop enorm dat het jullie gaat lukken!
Veel succes met alles en als je vragen hebt ofzo weet je met te vinden..
groetjes cin
 
hoi meiden,

hoe is het met jullie?
hier gaat alles zo z'n gangetje. tis nog steeds wachten op me NOD,
als ik t goed heb uitgerekend is t ongeveer 3juni.
de datum komt toch wel steeds dichterbij. spannenddddddddddd hihihi.

en tsja die ex van me vriend spoort gewoon niet, ik heb er ook geen 1 goed woord voor over. als ik er aan denk dan gaan me nekharen al overeind staan. gelukkig ken ik haar niet persoonlijk, heb haar alleen op een foto gezien. en heb haar ook nog nooit in t echie gezien, want ik weet van mezelf dat ik niet me mond kan houden tegen haar. ook al is het al een tijdje geleden van die relatie en abortus.

hoop voor ons allemaal dat we gauw een kindje in onze buik mogen dragen. zou wel helemaal geweldig zijn.

veel liefs van debby
 
Hallo;

Ik zal me eerst even voorstellen, ik ben Marie, ben 25 jaar  en ben al 6 1/2 jaar samen met mijn vriend! We zijn nu precies een jaar bezig om zwanger te worden! We zijn gisteren naar de dokter geweest en nu hebben we een afspraak in het ziekenhuis waar we dan samen heen moeten! Wel spannend allemaal en erg frusterernd ook! Ik ben er ook erg mee bezig!  Wil heel graag met mensen in contact komen die dit nu ook doormaken, bij mij weten een paar mensen dat we hier mee bezig zijn zoals mijn moeder, een goede vriendin en mijn zus! Daar kan ik ook wel mee praten maar is toch anders heb ook een vriendin die nu het zelfde mee maakt en dat is toch wel fijn om er samen over te hebben zei begrijpt je echt! Ik ben nog een beetje aan het uizoeken hoe deze site werkt! Ik hoop dat mensen er wat aan hebben, praat er over zou ik zeggen!

Liefs Marie
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan